ΑΙΧΜΕΣ Χαλκεία

Όταν το ΠΑΣΟΚ κοιτάζεται στον καθρέφτη και βλέπει τη Ν.Δ. γίνεται έξαλλο. Φταίνε τα χαλκεία που παράγουν προσωπεία, όμοια και για τους δύο;

Η δικομματική συναίνεση στην κατάργηση του δημόσιου χαρακτήρα της ανώτατης παιδείας προκαλεί στο πολιτικό σύστημα κωμικές παρενέργειες. Το ΠΑΣΟΚ χρειάστηκε να επενδύσει τη θέση του με κάτι βαρύτερο από την καραμανλική συνθηματολογία: Δεν πρόκειται απλώς για «μεταρρύθμιση». Το διακύβευμα έχει δομικό χαρακτήρα και ιστορικό βάθος. Η είσοδος στη «νέα εποχή» συντελείται με την εξάλειψη των τελευταίων καταλοίπων του εμφυλίου πολέμου.

Μέχρι χθες πιστεύαμε ότι η εθνική συμφιλίωση ξεκίνησε από την πρώτη περίοδο της μεταπολίτευσης με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και ολοκληρώθηκε στην πρώτη περίοδο της διακυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου. Κάναμε λάθος. Έμενε ξεχασμένη η εμφυλιοπολεμική εστία του δημόσιου πανεπιστημίου την οποία οι επίγονοι των δύο ηγετών αγωνίζονται να σβήσουν. Με συντριβή πληροφορηθήκαμε ότι από πλημμελή συντονισμό στην επιχείρηση της κατάσβεσης, η τελειωτική εθνική συμφιλίωση μετατίθεται οριστικά για τον Ιανουάριο του 2007. Και θα περάσουμε γιορτές μες στη διχόνοια. Αλλά η ουσία παραμένει ότι μπροστά στο συμφέρον του έθνους, που επιβάλλει την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, τα δύο μεγάλα κόμματα παραμερίζουν τις όποιες πολιτικές διαφορές τους. Αν υπάρχει μία τομή να γίνει στο Σύνταγμα της χώρας, είναι αυτή. Είναι δε τόσο αναγκαία και επείγουσα ώστε εκχωρείται στην απόλυτη βούληση του νικητή των επόμενων εκλογών. Το εθνικό συμφέρον αξίζει τη θυσία των δύο κομμάτων να εμφανίζονται ίδια κι όμοια. Η νευρικότητα των ηγεσιών τους, και ιδιαίτερα της αντιπολίτευσης, είναι κατανοητή. Η πλευρά που μειονεκτεί βιάζεται ν΄ αποδείξει ότι αν φαίνονται όμοιοι, δεν είναι ίδιοι. Και για τις ομοιότητες ακόμα, φταίνε τα χαλκευμένα προσωπεία. Αλλά τα πρόσωπα είναι διαφορετικά.

Και πράγματι είναι. Όμως αυτό που συμμερίζονται βαθύτερα είναι η αμηχανία απέναντι στις βασικές απαιτήσεις της διακυβέρνησης. Η αδυναμία να εκπονήσουν ένα σχέδιο για τον τόπο και να πείσουν τους πολίτες ότι είναι σε θέση να το υπηρετήσουν. Μπροστά σ΄ αυτό το θεμελιακό πολιτικό έλλειμμα εφευρίσκονται διάφορα υποκατάστατα, όπως η συζήτηση για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια.

Το αντικείμενο και το περιεχόμενο των συναινέσεων είναι ενδεικτικό των δυνατοτήτων του ηγετικού πολιτικού μας προσωπικού. Των προσώπων που κυριαρχούν στην πολιτική μας σκηνή, με ή χωρίς χαλκευμένα προσωπεία.