[ΑΙΧΜΕΣ] Μικρή Άρκτος

Θ΄ αλλάξει το ΠΑΣΟΚ αστερισμό; Από μόνη της, η οργανωτική αναδιάταξη και η αναδιανομή ρόλων δεν θα του προσθέσουν ούτε ένα δεκαδικό ψηφίο στη διαρκή δημοσκόπηση για την καταλληλότητα διακυβέρνησης. Ίσως, όμως, βρέθηκε επιτέλους η «νέα αφετηρία», όχι ακριβώς εκεί όπου νόμισε ότι την εντόπισε προ εβδομάδων ο πρόεδρος του Κινήματος. Αυτή η «νέα αφετηρία» δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια επάνοδος στην κοινή λογική και μια επανασύνδεση με την πολιτική πραγματικότητα. Συγκεκριμένα:Έξοδος από την κοινοβουλευτική αφασίαφασία με ορισμό ικανών κοινοβουλευτικών εκπροσώπων.

Ανάθεση συγκεκριμένης ευθύνης σε συγκεκριμένους ανθρώπους, αντί για τα μέχρι χθες δικέφαλα και τρικέφαλα σχήματα, που αποδείχτηκαν εξίσου λειτουργικά και βιώσιμα με τους σιαμαίους αδελφούς.

Αποκατάσταση της τακτικής επικοινωνίας του προέδρου με τους φυσικούς επιτελείς του(εφόσον επιβεβαιωθεί ο «πρωινός καφές»), δηλαδή εξασφάλιση στοιχειωδών συνθηκών συλλογικότητας για την παραγωγή πολιτικής.

Τίποτε απ΄ αυτά δεν αρκεί για να κερδίσει το ΠΑΣΟΚ τις ερχόμενες εκλογές. Αλλά, στο σύνολό τους, συνιστούν ένα κατάλληλο όχημα για να φορτωθεί και να διακινηθεί το κατάλληλο πολιτικό περιεχόμενο. Μένει να δειχθεί ότι αυτά τα πολύ συμβατικά και(δυνάμει) αποτελεσματικά πράγματα είναι και συμβατά με την ιδιοσυγκρασία του αρχηγού. Μάλλον προς αυτή την κατεύθυνση θα βοηθήσει ο καινούργιος γραμματέας.

Παλιά καραβάνα, αλλά χωρίς σκουριές, προσγειωμένος και πρακτικός, ετοιμόλογος και χιουμορίστας, ο Νίκος Αθανασάκης μπορεί να μην είναι «οραματικός», αλλά, μέχρις εκεί που βλέπει, βλέπει καθαρά. Ακομπλεξάριστος, άνθρωπος της λάντζας, στιβαρός αλλά αδογμάτιστος, μπορεί να συμβάλει στην ανασύνταξη του Κινήματος.

Ύστερα από μερικούς πειραματισμούς, λοιπόν, το ΠΑΣΟΚ εισέρχεται στον αστερισμό της Άρκτου.(Πρόκειται, ασφαλώς, για τη Μικρή Άρκτο. Η Μεγάλη, όσο κι αν την τραβολογούσαν καθ΄ όλο το διήμερο, όσες χάρτινες σαΐτες κι αν της πέταξαν, παρίστανε επιμελώς τη ναρκωμένη).