Όταν η μάθηση δεν είναι χάσιμο χρόνου

Σ την περιπλάνησή του οΜίλο γνώρισε το ρολογόσκυλο, την Ορθογραφική μέλισσα, πέρασε από τη χώρα της Ανίας, αγόρασε λέξεις στην αγορά της Λεξικούπολης, συνάντησε τον Δούκα του Ορισμού, τον Κόμη της Ακριβολογίας, τον υπουργό του Νοήματος και τον Γενικό Γραμματέα της Ανάγνωσης, αλλά και πρόσωπα που αντιπροσωπεύουν έναν τομέα γνώσης ή είναι φορείς απόψεων που έδωσαν στον ήρωα κάποιο εργαλείο για να σκεφτεί. Κι εδώ βρίσκεται η ουσία του μυθιστορήματος: να μαθαίνουμε σκεπτόμενοι και να πλησιάζουμε τους ανθρώπους και τα πράγματα με ανοιχτό μυαλό κι όχι με προκατασκευασμένες ιδέες. Τα παιδιά, όπως ο Μίλο, αντιλαμβάνονται σιγά σιγά πως ό,τι μαθαίνουν συνδέεται με άλλα, τα οποία ήδη γνωρίζουν. Αυτές οι διασυνδέσεις είναι που κάνουν τη μάθηση συναρπαστική. Έτσι, με τα πολλά κι έπειτα από περιπέτειες, το αγόρι καταλαβαίνει ότι η μάθηση δεν είναι χάσιμο χρόνου και πως το καθετί έχει τη δική του λογική όσο κι αν καμιά φορά η λογική φαίνεται παράλογη. Χιούμορ και τρέλα χαρακτηρίζουν το μυθιστόρημα του Νόρτον Τζάστερ, καθώς η φαντασία του γυρνάει τον κόσμο ανάποδα και δεν έχει καμιά σχέση με τα φανταστικά αιμοσταγή στερεότυπα που εκδίδονται τα τελευταία χρόνια. Το κείμενο, γεμάτο νεολογισμούς και λεκτικά τερτίπια, αποτελεί πρόκληση για τον μεταφραστή. Η Μαρία Ιωάννου με ευρηματικές κι εύστοχες μεταφραστικές επιλογές μετέφερε στα ελληνικά ένα κείμενο που χαίρεσαι να το διαβάζεις.