Φιρί φιρί
Τα σκούρα μάτια του φίλου μου του Δημητράκη, ήρεμα και γλυκά συνήθως, πετούσαν φλόγες- όχι απλώς σπίθεςμόλις μπήκε στο καφενείο. Χωρίς να παραγγείλει καφέ στον Μυτιληνιό, άρχισε να βγάζει λόγο: «Δεν είμαστε άνθρωποι εμείς οι Έλληνες! Καθάρματα είμαστε! Παίρνουμε ένα όπλο και σκοτώνουμε αράδα, για δέκα μέτρα πατημένο τριφύλλι! Εμ, βέβαια… Τετρακόσια χρόνια τουρκοκρατία είν΄ αυτά! Ήταν δυνατόν να μην αφήσουν τα σημάδια τους πάνω μας;».
Ο Δημητράκης συνέχιζε, αφρίζοντας πλέον, αλλά κανείς δεν του έδινε σημασία. Ο ένας παρακολουθούσε τάβλι, ο άλλος έκανε προπόνηση στο μπαρμπούτι, ο τρίτος έλυνε σταυρόλεξα κι ο Στράτος ξεφυσούσε πάνω από τον δίσκο με τους καφέδες, τρέχοντας να προλάβει τον ανυπόμονο τσαγκάρη στη γωνία, τον κύριο δικηγόρο στον όροφο, τον νευρικό κυρ-Παναγιώτη που χωρίς καφεΐνη στο αίμα του δεν ήταν σε θέση να κάνει ούτε μια πρόσθεση, στο εμπορικάκι του.
«Μόνο εδώ γίνονται τέτοια εγκλήματα! Βαλκάνιοι είμαστε! Βοσκοί. Και Τουρκόσποροι. Ακούς εκεί, πέντε σμπάροι- πέντε νεκροί, για ψύλλου πήδημα!», προσπάθησε ξανά ο Δημητράκης να σχολιάσει την «κατάσταση», αλλά μάταιος κόπος. Το καφενείο, στις φούριες του, έχει τους δικούς του νόμους. Δεν καταλαβαίνει τίποτα, δεν ακούει τίποτα, δεν νοιάζεται για τίποτα πέρα από την τράπουλα και τα ζάρια.
Πέντε νεκροί! Απίστευτο! Αλλά δεν σκοτώνουμε μόνο εμείς, οι «Τουρκόσποροι». Και οι Γερμανοί σκοτώνουν, και οι Εγγλέζοι, και οι Αμερικανοί. Αυτοί, ιδίως. Μπαίνει ο άλλος με το όπλο σε μια σχολική αίθουσα και ρίχνει κάτω, πυροβολώντας χωρίς να σταματάει, δέκα παιδιά! Κι αυτός δεν έχει πίσω του αιώνες σκλαβιάς. Ζει σε μεγαλούπολη, έχει να φάει, οδηγεί, ντύνεται στην τρίχα. Πού καταλήγω;
Πουθενά. Συμβαίνουν και αυτά τα αποτρόπαια, ακόμη και στις πιο προηγμένες κοινωνίες.
Θα διαβάσουμε αναλύσεις επί αναλύσεων τούτες τις ημέρες για το φριχτό φονικό. Εγώ θέλω να πάω την κουβέντα κάπου αλλού. Στην αστραπιαία ταχύτητα με την οποία ενήργησε η Αστυνομία. Να μην τους βρίζουμε μοναχά. Να τους λέμε και μια καλή κουβέντα, όταν δουλεύουν με σύστημα και καταφέρνουν να λύνουν το «αίνιγμα» μέσα σε ελάχιστες ώρες! Και, στην προκειμένη περίπτωση, η Αστυνομία αξιοποίησε όλα τα στοιχεία που είχε στα χέρια της και με επιστημονικό τρόπο έφτασε, ακαριαία σχεδόν, στη «διαλεύκανση».
Την ίδια στιγμή, όμως, που λέμε τα καλά λόγια, να τα καινούργια έργα από τη μεγάλη των μπάτσων σχολή: ένας φοιτητής, πάλι στη Θεσσαλονίκη, δέρνεται ανηλεώς μπροστά σε συμφοιτητές, σέρνεται στο πεζοδρόμιο, τρώει καμιά εικοσαριά κλωτσιές. Και οι κάμερες απαθανατίζουν! Ποιοι είναι, λοιπόν, αυτοί οι ένστολοι μάγκες που το πάνε φιρί φιρί να κάνουν ρεζίλι την Αστυνομία;
Ο ίδιος ο υπουργός(και δικαίως) εξεμάνη και διέταξε ένορκη διοικητική εξέταση. Πού δεν θα είναι «μαϊμού». Το πόρισμά της θα οδηγήσει κάποιους εκτός Αστυνομίας. Το βλέπω στις οργισμένες δηλώσεις του Πολύδωρα. Τον οποίο είμαι βέβαιος πως μάχονται «κάποιοι κύκλοι», που θέλουν τους αστυνομικούς όχι υπηρέτες του πολίτη, αλλά ροπαλοφόρους «νταήδες», βάρβαρους και γι΄ αυτό επικίνδυνους για τη δημοκρατική τάξη.
4.Άφωνο έχει αφήσει το πανελλήνιο η δολοφονία πέντε νεαρών κυνηγών στο χωράφι που βλέπετε, κοντά στο χωριό Καλύβια Αγρινίου. Δεν το χωράει ανθρώπου νους, λένε, να έχασαν τη ζωή τους πέντε άνθρωποι επειδή πάτησαν κάποιου το τριφύλλι και τρόμαξαν τα ζώα του. Αυτός ο νους, πάντως, έχει ελαστική χωρητικότητα. Γιατί προ ημερών μια χαρά το χώρεσε που ένας έσφαξε άλλον επειδή δεν του παραχώρησε προτεραιότητα.
ΑΓΡΙΑ ΜΩΡΑ
1.Ιστορική η επίσκεψη του Πάπα στην Τουρκία, ιστορική και η συνάντησή του με τον Βαρθολομαίο. Καλές και άγιες οι εκκλήσεις του για ειρήνη, καταπολέμηση της βίας «στο όνομα του Θεού», σεβασμό των θρησκευτικών μειονοτήτων. Να μας συγχωρέσει η χάρη του, όμως, Πνευματικός Ηγέτης λέγεται κάποιος που σκέπτεται δυο φορές προτού χαρακτηρίσει το Ισλάμ εγγενώς βίαιο- και δεν διανοείται, στην εποχή μας, να αποκηρύσσει τα προφυλακτικά.
6 μέρες
2.Το εντυπωσιακότερο δεν είναι πως το ποσοστό των Γάλλων που στηρίζουν τον Λεπέν έχει σχεδόν διπλασιαστεί τον τελευταίο χρόνο, φτάνοντας στο 17%, είναι πως, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, αν ο γηραιός Ακροδεξιός δεν κατεβεί υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2007, οι ψηφοφόροι του θα μοιραστούν σχεδόν ισότιμα μεταξύ του Δεξιού Σαρκοζί και της Σοσιαλίστριας Ρουαγιάλ. Σε κάποιων το μυαλό επικρατεί τρικυμία- αλλά σε ποιων ακριβώς;
5.Για μια φορά, ας ελπίσουμε πως ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Εχούντ Ολμέρτ(κυρίως αυτός, διότι για τον παρακείμενό του αντιπρόεδρο Σιμόν Πέρες έχουμε πια εγκαταλείψει τις ελπίδες) βλέπει πράγματι μακριά. Και πως η χείρα διαλόγου και ειρήνης που έτεινε στους Παλαιστινίους δεν ήταν ένας ακόμα πολιτικός ελιγμός.
Χωράει ακόμα ελπίδα στη Μέση Ανατολή;θα αναρωτηθείτε. Ε, ως γνωστόν, πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι.
3.Ο Φιντέλ Κάστρο έκλεισε τα 80 τον Αύγουστο. Λόγω της κακής κατάστασης της υγείας του, όμως, οι εορτασμοί αναβλήθηκαν ώστε να συμπέσουν με τη σημερινή, 50ή επέτειο από την ημέρα που αφίχθη στο νησί για να ξεκινήσει την επανάσταση… Μόνο που τελικά, αυτό που γίνεται μοιάζει στην Κούβα περισσότερο με αποχαιρετιστήριο παρά με γενέθλιο πάρτι. Ο τιμώμενος δεν έχει εμφανιστεί και το πιθανότερο, ούτε πρόκειται.
6.Με οργή αντέδρασαν οι περισσότερες κυβερνήσεις στην αξίωση της Κομισιόν να μειωθούν κατά περίπου 7% τα δικαιώματα εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα που διεκδικούσαν δέκα κράτη-μέλη, ανάμεσά τους και η Ελλάδα, για την περίοδο 20082012. Και ιδού η αντίδραση στην κυβερνητική αντίδραση μιας πολικής αρκούδας, από αυτές που θα έχουν σε λίγα χρόνια εκλείψει εξαιτίας του φαινομένου του θερμοκηπίου.
Αν μπορούσε θα το έλεγε κιόλας: «Ξίδι».














