ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Τα παιδιά των ξένων

Ευκαιρία νομιμοποίησης για τους μετανάστες που μπορούν να αποδείξουν με
επίσημα έγγραφα ότι βρίσκονταν στην Ελλάδα το 2004. Βέβαια, κανονικά κι
επίσημα, δεν θα έπρεπε να βρίσκονται εδώ το 2004, όπως ούτε το 2003, κ.λπ.
Αλλά εκείνοι εδώ ήταν. Για ιδιωτική επίσκεψη. Ινκόγκνιτο. Με αεροπλάνα και
βαπόρια και με τους φίλους τους παλιούς. Αν κατάφεραν να ζήσουν από τότε μέχρι
σήμερα στην Ελλάδα, έχει καλώς, πήραν τη βάση του 10. Περνάνε, είναι μάγοι,
λάθρα μεταναστεύοντες και λάθρα βιούντες, κάποιοι έκαναν και οικογένεια. Από
τα επίσημα έγγραφα που μπορούν να αποδείξουν την ανεπίσημη παρουσία τους, το
επισημότερο είναι η ληξιαρχική πράξη γέννησης τέκνου. Ξέρετε, τα παιδιά αυτά,
που δεν τα αναγνωρίζουμε ως Έλληνες, δεν τους δίνουμε την ιθαγένεια
επιμένοντας να αποτελούμε τη μοναδική ευρωπαϊκή εξαίρεση, μπορούν τουλάχιστον
να βοηθήσουν τους γονείς τους να βγουν από την παρανομία. Κάτι είναι κι αυτό.
Γιατί είσαι Γάλλος αν γεννιέσαι στη Γαλλία, π.χ., αλλά Έλληνας δεν είναι
εύκολο να γίνεις, ακόμα κι αν είδες το φως στο ιστορικό μαιευτήριο της Έλενας
Βενιζέλου, όπως τα περισσότερα παιδιά των μεταναστών. Δεν τα καλύπτει η
μητρική αγάπη της δωρήτριας ώς εκεί, τα παιδιά των ξένων. Μερικά ίσως έχουν
μεγαλώσει αρκετά ώστε να βοηθήσουν τους γονείς στα μαθήματα των Κέντρων
Εκπαίδευσης, που προβλέπει το νομοσχέδιο για όσους θέλουν να θεωρηθούν «επί
μακρόν διαμένοντες». Ήταν η κατηγορία που έπρεπε ώς τώρα να περνάει εξετάσεις
για την ελληνική γλώσσα, την Ιστορία και τον Πολιτισμό. Για τους βαθμούς στο
τέλος των μαθημάτων δεν διευκρινίζεται τι θα γίνει. Όσοι κόβονται θα μπορούν
να θεωρούνται διαμένοντες επί μακρόν; Και τα παιδιά; Με ντοκτορά από ελληνικό
πανεπιστήμιο θα μπορούν άραγε να διεκδικήσουν ελληνική ιθαγένεια; Στις
θεωρητικές επιστήμες, τουλάχιστον;