ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Εμπρησμοί

Ο λόγος στους αναγνώστες.
Ο Ν. Αθανασόπουλος, Κρέμου 129, Καλλιθέα, γράφει:
«Κι αυτό το καλοκαίρι που πέρασε μας άφησε μία από τα ίδια, την ίδια πικρή
γεύση, που δεν είναι άλλη από τις πυρκαγιές στα δάση μας, αφού χρόνο με τον
χρόνο συντελείται το αποτελείωμα του δασικού μας πλούτου, για να ολοκληρωθεί
ένα καταστροφικό έργο που ξεκίνησε τη δεκαετία του ’70 – χωρίς ακόμη να έχουν
καταλήξει οι αρμόδιοι αν πρόκειται για φυσική καταστροφή ή αν είναι δάκτυλος
εμπρηστών. Εγώ πιστεύω ότι σαφώς πρόκειται για εμπρησμούς από πρόθεση και το
είχα πει από την πρώτη ημέρα που είχε ξεσπάσει πυρκαγιά, ανοίγοντας την όρεξη
και τον χορό αυτής της θλιβερής καταστροφικής πορείας.
Η φυσική καταστροφή (κεραυνοί κ.λπ.) έχει μικρή πιθανότητα, ενώ το πιο πιθανό
είναι ότι οι πυρκαγιές είναι έργο αδίστακτων οικοπεδοφάγων, καταπατητών,
διεστραμμένων εγκληματικών τύπων, που αρέσκονται να δημιουργούν προβλήματα –
όπως είναι οι πυρκαγιές στα δάση. Μετά τις πυρκαγιές γίνονται ατέρμονες
τηλεοπτικές συζητήσεις, με αλληλοκατηγορίες και επίρριψη ευθυνών, και η φωτιά
αντί να ενώσει, διχάζει τον πολιτικό κόσμο, η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι όλα
βαίνουν καλώς, η δε αξιωματική αντιπολίτευση τα βάζει με την κυβέρνηση, άσχετα
αν και αυτή ως κυβέρνηση έπραττε τα ίδια – ίσως και χειρότερα. Πάντως δεν
πρέπει να επιτρέπεται να κτίζονται σπίτια επάνω σε καμένες εκτάσεις. Ντροπή
για τη χώρα μας, που στη θέση ειδυλλιακών τοπίων που κάποτε βλέπαμε τώρα
αντικρύζουμε σεληνιακά τοπία, τοπία ερημικά, τοπία στην ομίχλη και την
ερήμωση, αφού μαζί με τα δάση καίγονται αγροικίες, εξοχικά και ό,τι άλλο βρει
στο πέρασμά της η πύρινη λαίλαπα. Κανείς δεν έχει αναρωτηθεί τόσα χρόνια ποιο
βέβηλο χέρι βάζει τις φωτιές, τι συμφέρον έχει, ενώ μου κάνει τρομερή εντύπωση
το γεγονός ότι 35 χρόνια που συνεχίζεται αυτή η καταστροφική ιστορία δεν έχουν
κρεμάσει ούτε έναν εμπρηστή για παραδειγματισμό και συμμόρφωση. Έχουμε γίνει
σύγχρονοι Νέρωνες, αφού την κατάσταση με τις πυρκαγιές φαίνεται να την έχουμε
αποδεχθεί μοιρολατρικά, κυριαρχεί ένοχη σιωπή, ενώ οι ίδιοι οι κάτοικοι
οφείλουν να διαφυλάττουν τα του οίκου τους και την περιοχή τους. Εγώ επιμένω
ότι οι πυρκαγιές είναι έργο εμπρηστών – χωρίς αμφιβολία. Η ταυτόχρονη ανάφλεξη
σε πολλά σημεία (και όχι μόνο) επιβεβαιώνει τους εμπρησμούς.
Εδώ κλείνω την αναφορά μου για τις δασοπυρκαγιές, ευχόμενος να μην ασχοληθούμε
ξανά με αυτές και να κοιτάξουμε από ‘δώ και πέρα πώς θα αποκαταστήσουμε τα
δάση μας, ένα έργο μακράς πνοής, που θα απαιτήσει 40-50 χρόνια!».













