ΡΙΠΕΣ Προκλήσεις

ΟΙ αντιδράσεις που έχει προκαλέσει στην Τουρκία η επίσκεψη του Πάπα
αποτελούν ασφαλώς την καλύτερη απόδειξη για το πόσο πολλά θα πρέπει ακόμα να
αλλάξουν αν θέλει πράγματι η Άγκυρα να γίνει κάποτε μέλος της Ευρώπης.

ΣΤΟ προσκήνιο φυσικά έχουν έρθει οι ακραίοι ισλαμιστές και οι ομόλογοί
τους στο άλλο άκρο του πολιτικού φάσματος ακραίοι εθνικιστές. Και για τους μεν
και για τους δε αυτή καθαυτή η επίσκεψη αποτελεί μία «πρόκληση» της Δύσης.

ΑΚΟΜΑ μεγαλύτερη εντύπωση ωστόσο προκαλούν οι αντιδράσεις της επίσημης
ηγεσίας, η αρχική άρνηση του κ. Ερντογάν να συναντηθεί με τον Ποντίφικα και τα
παιχνίδια με το πρωτόκολλο από την πλευρά του Προέδρου της χώρας.

ΩΣ δικαιολογία για τις αντιδράσεις πολλοί επικαλούνται τις πρόσφατες
δηλώσεις του Βενέδικτου για το Ισλάμ που άναψαν φωτιές. Και είναι αλήθεια,
ακόμα και αν μεταφέρθηκαν εκτός συμφραζομένων, ότι υπήρξαν ατυχείς.

ΟΜΩΣ η ενόχληση της επίσημης Τουρκίας φαίνεται ότι οφείλεται
περισσότερο στην επίσκεψη του Πάπα στο Φανάρι και στη σημασία που δίνει στις
συνομιλίες που θα έχει με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο στα πλαίσια του διαλόγου
των Εκκλησιών.

ΓΙΑ μια χώρα που δεκαετίες τώρα θέλει να επιμένει πως ο Οικουμενικός
Πατριάρχης είναι τοπικός Αρχιεπίσκοπος και αρνείται πεισματικά να ανοίξει τη
Σχολή της Χάλκης, μια τέτοια επίσκεψη που έμπρακτα αναγνωρίζει τη θέση του
Βαρθολομαίου ως ισότιμη με αυτήν του Πάπα, αποτελεί ασφαλώς ανάθεμα.

ΠΡΟΒΛΗΜΑ τους. Το οποίο μάλιστα θα πρέπει σύντομα να επιλύσουν. Γιατί
βέβαια η Ελλάδα που – ορθώς – στηρίζει την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας
μπορεί να συνεχίσει να το κάνει μόνο στο μέτρο που και η Τουρκία υιοθετεί τον
πολιτικό και νομικό πολιτισμό της Ευρώπης!