Οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης

Ο κ. Ιάκωβος Μ. Φριζής, από την Αγία Παρασκευή, γράφει για τους Εβραίους
της Θεσσαλονίκης με αφορμή τη συνέντευξη της συγγραφέως Έλεν Μπόουνπαρθ («ΤΑ
ΝΕΑ» 23.10.2006) και σχολιάζει ειδικά τη φράση της: «Ποτέ δεν αισθάνονταν
πραγματικά Έλληνες οι Εβραίοι».

«Αυτό, εκτός του ότι είναι ψευδέστατο, είναι και βαθύτατα προσβλητικό.
Γνωρίζει η ανιστόρητη αυτή κυρία ότι οι Έλληνες Εβραίοι βρίσκονται στα ιερά
ελληνικά χώματα εδώ και 2.300 χρόνια; Γνωρίζει ότι οι σκέψεις μας, οι πράξεις,
οι θυσίες μας, είναι όλες για την Ελλάδα μας; Γνωρίζει ότι στον ελληνοϊταλικό
πόλεμο το 1940 στρατεύθηκαν 13.000 Ελληνοεβραίοι, από τους οποίους έπεσαν στο
πεδίο της μάχης για τη λευτεριά της πατρίδας 513, οι περισσότεροι από τη
Θεσσαλονίκη, 3.800 τραυματίστηκαν εκ των οποίων 1.400 βαριά, με κομμένα τα
πόδια τους; Γνωρίζει ότι ήταν Ελληνοεβραίος ο συνταγματάρχης Φριζής, που έβαλε
μαζί με τους στρατιώτες του τα θεμέλια της Νίκης του ’40, χαρίζοντας στην
πατρίδα την πρώτη νίκη στα ελληνικά όπλα και αφήνοντας την τελευταία του πνοή
στο πεδίο της μάχης με τις λέξεις “για την Ελλάδα”; Γνωρίζει ότι Έλληνες
Εβραίοι που είχαν μεταναστεύσει πριν από το 1940 στην Τουρκία και ήταν Τούρκοι
υπήκοοι, μόλις άρχισε ο πόλεμος “τα παράτησαν όλα”, ήλθαν στην Ελλάδα, πήγαν
στο μέτωπο και σκοτώθηκαν; Γνωρίζει την εξέγερση των Ελλήνων Εβραίων στο
Άουσβιτς, οι οποίοι όταν έμαθαν την απελευθέρωση της Αθήνας μάζεψαν από τα
κουρέλια τους, κομμάτια γαλάζιου και άσπρου χρώματος, έφτιαξαν την ελληνική
σημαία, βγήκαν στην κεντρική πλατεία του στρατοπέδου κρατώντας υπερήφανα τη
γαλανόλευκη μέσα στην κόλαση εκείνη και τραγουδώντας τον ελληνικό Εθνικό Ύμνο
έπεφταν νεκροί από τις σφαίρες των Γερμανών;».