Δύσκολοι καιροί για διευθύνοντες συμβούλους στη Γερμανία
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά  |
 |
|
Οι επικεφαλής της Ντόιτσε Τέλεκομ, Kai Uwe Ricke (αριστερά) και της |
Η εκπαραθύρωση, με διαφορά λίγων μόνο ημερών, των επικεφαλής δύο από τις
ισχυρότερες εταιρείες στη Γερμανία – της Φολκσβάγκεν και της Ντόιτσε Τέλεκομ –
αντικατοπτρίζει με τον καλύτερο τρόπο τις μεγάλες προκλήσεις που καλούνται να
αναλάβουν σήμερα τα αφεντικά που κάνουν κουμάντο στις επιχειρήσεις της
μεγαλύτερης ευρωπαϊκής οικονομίας: να ευχαριστήσουν τους επενδυτές που θέλουν
κέρδη και μόνο κέρδη, αλλά χωρίς να έρθουν σε σύγκρουση με τα πανίσχυρα
συνδικάτα που έχουν μεγάλη δύναμη στα διοικητικά συμβούλια των εταιρειών και
αντιδρούν βλέποντας να απειλούνται χιλιάδες θέσεις εργασίας. Αν αποτύχουν, η
«τιμωρία» είναι άμεση, καθώς παίρνουν τον δρόμο για τα σπίτια τους.
Αυτό απέδειξαν πρόσφατα δύο εταιρείες κολοσσοί. Την προηγούμενη εβδομάδα η
Ντόιτσε Τέλεκομ αντικατέστησε τον Kai Uwe Ricke με τον Rene Obermann, καθώς ο
πρώτος αναγκάστηκε να υποβάλει την παραίτησή του από τη θέση του διευθύνοντος
συμβούλου, όταν έχασε την εμπιστοσύνη των βασικών μετόχων της εταιρείας (που
είναι η γερμανική κυβέρνηση και η αμερικανική επενδυτική Blackstone Group).
Το… δαχτυλάκι τους, όμως, στην αποχώρηση του Ricke έβαλαν και οι εργαζόμενοι
της Ντόιτσε Τέλεκομ.
Λίγες ημέρες πριν, ο διευθύνων σύμβουλος της Φολκσβάγκεν, Bernd
Pischetsrieder, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το πόστο του, όταν ήρθε σε
σύγκρουση με τον πρόεδρο του ομίλου Ferdinard Piech. Ο κ. Piech διατηρεί ρόλο
– κλειδί στη Φολκσβάγκεν, καθώς η οικογένειά του έχει τον έλεγχο της Πόρσε,
που ελέγχει το 21,2% της Φολκσβάγκεν. Όπως και στην περίπτωση του κ. Ricke,
όμως, έτσι και ο κ. Pischetsrieder είχε έρθει σε σύγκρουση με τα (πανίσχυρα)
εργατικά συνδικάτα της μεγαλύτερης ευρωπαϊκής αυτοκινητοβιομηχανίας.
Τα κοινά σημεία τους
Και οι δύο αποχωρήσεις έχουν κάποια κοινά σημεία. Και στις δύο περιπτώσεις οι
διευθύνοντες σύμβουλοι προσπαθούσαν να κάνουν τις εταιρείες τους πιο
ανταγωνιστικές σε ένα διεθνές επιχειρηματικό περιβάλλον που απαιτεί συνεχείς
μειώσεις στο λειτουργικό κόστος (το κόστος των εργαζομένων και το κόστος
παραγωγής). Και οι δύο προσπάθησαν να αντιμετωπίσουν ένα κοινό πρόβλημα που
έχουν οι γερμανικές (και άλλες) επιχειρήσεις: Να μειώσουν το υψηλό μισθολογικό
κόστος και να αντιμετωπίσουν τα πανίσχυρα (και με πολιτική υποστήριξη)
εργατικά συνδικάτα, τα οποία αντιστέκονται σθεναρά στις περικοπές δεκάδων
χιλιάδων θέσεων εργασίας.
«Είναι πλέον πολύ πιο εύκολο να χάσεις τη δουλειά σου αν είσαι το Νο ένα σε
μια γερμανική εταιρεία», λέει με νόημα ο διαχειριστής κεφαλαίων της Nordinvest
στο Αμβούργο, Boris Boehm. Και προσθέτει: «Σήμερα πρέπει να είναι κανείς
διπλωμάτης με ικανότητα να συμβιβάζει τις καταστάσεις μεταξύ ομάδων που έχουν
διαφορετικά συμφέροντα: τους μετόχους, τους εργαζομένους και τις εποπτικές
αρχές».
Ο κ. Ricke έχασε τη θέση του επειδή δεν μπόρεσε να βρει αυτή την ισορροπία.
Απώλεσε την υποστήριξη των μετόχων επειδή δεν βελτίωσε τα οικονομικά
αποτελέσματα της εταιρείας τόσο, ώστε να ικανοποιήσει τη γερμανική κυβέρνηση
και την Blackstone, καθώς τα κέρδη της Ντόιτσε Τέλεκομ μειώθκαν και η εταιρεία
έχασε 500.000 πελάτες μέσα σε τρεις μόλις μήνες.
Κόντρα με τα συνδικάτα
Στην αποχώρηση του Ricke, όμως, συνέβαλε και η κόντρα με τα σωματεία. Η
Ντόιτσε Τέλεκομ έχει ξεκινήσει πρόγραμμα αναδιάρθρωσης που προβλέπει μεταξύ
άλλων τις απολύσεις 32.000 εργαζομένων και τη μετάθεση άλλων 45.000
εργαζομένων σε θυγατρικές με χαμηλότερους μισθούς και αυτό σίγουρα δεν τον
έκανε καθόλου διάσημο μεταξύ των σωματείων. Το ζήτημα τώρα είναι κατά πόσον ο
διάδοχός του, ο κ. Obermann, θα κατορθώσει να βρει τη χρυσή τομή. Ο ίδιος έχει
δηλώσει ότι βασική του προτεραιότητα είναι να μειώσει το λειτουργικό κόστος.
Ήδη όμως η Verdi, το σωματείο των εργαζομένων της Ντόιτσε Τέλεκομ, έχει
ζητήσει από τον Obermann να εγκαταλείψει τα σχέδια περικοπών του Ricke. Και η
γερμανική κυβέρνηση, που κατέχει το 32% της μεγαλύτερης ευρωπαϊκής εταιρείας
τηλεπικοινωνιών, προσπαθεί να γίνει αρεστή σε όλους. Σε δηλώσεις της η
καγκελάριος της Γερμανίας, κ. Άνγκελα Μέρκελ, εξέφρασε την ελπίδα ότι η
εταιρεία θα πετύχει τους στόχους της ώστε να μην υπάρξουν πολιτικές
αντιδράσεις αλλά και να επωφεληθούν οι εργαζόμενοι.
Τη μήνι των μετόχων αλλά και των συνδικάτων αντιμετώπισε και ο κ.
Pischetsrieder στη Φολκσβάγκεν. Οι μεγαλύτερες πιέσεις για την αποχώρησή του
προήλθαν από έναν εκ των βασικών μετόχων, την Πόρσε. Ο Pischetsrieder, όμως,
δέχτηκε επίθεση και από τα συνδικάτα που αντέδρασαν στα σχέδιά του να απολύσει
20.000 εργαζομένους, με αποτέλεσμα να αντικατασταθεί από το αφεντικό της
Άουντι, τον Martin Winterkorn.
«Το πρόβλημα του Pischetsrieder», λέει ο διευθυντής του κέντρου ερευνών της
αυτοκινητοβιομηχανίας στο Gelsenkirchen της Γερμανίας, ο Ferdinard
Dudenhoffer, «ήταν ότι δεν μπόρεσε να βελτιώσει τα αποτελέσματα της
Φολκσβάγκεν αρκετά γρήγορα». Και καταλήγει: «Η διαφορά ανάμεσα στη Φολκσβάγκεν
και την Ντόιτσε Τέλεκομ είναι ότι η Φολκσβάγκεν δεν ενδιαφέρεται για τυχόν
κοινωνικές αντιδράσεις (από την πολιτική της)».
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΔΙΕΘΝΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
Google news
