ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Πάγιες ανάγκες

Καλύπτεις ανάγκες μόνιμες και πάγιες του Οργανισμού; Αυτό έχει σημασία! Για
ψάξε το. Αν σε προσλαμβάνουν Σεπτέμβριο και σε απολύουν Ιούνιο, κάτι δεν πάει
καλά με τις ανάγκες που καλύπτεις. Δεν είναι πάγιες ή δεν είναι μόνιμες. Τόσα
χρόνια το ίδιο βιολί, αλλά είχες τα καλοκαίρια ελεύθερα, σου έλεγαν οι φίλες.
Ελεύθερα να ψάχνεις για καλοκαιρινές δουλειές, βασικά. Παράξενο πράγμα αυτή τη
δουλειά η δική σου, να παθαίνει κρίση παγιότητας και μονιμότητας κάθε
καλοκαίρι και να την ξεπερνά το φθινόπωρο. Στο μεταξύ οι δικές σου ανάγκες να
παραμένουν πάγιες. Αμετανόητες αυτές. Κάθε μέρα, παγίως και μονίμως να έχεις
ανάγκη να φας και να πιεις. Να πληρώνεις λογαριασμούς, νοίκι, λεωφορεία, ε,
δεν φαντάζομαι να ήθελες και σινεμά. Τι οργανισμός κι αυτός ο δικός σου,
πλεονέκτης, όχι σαν τον άλλον, που πέφτει σε νάρκη τρεις μήνες τον χρόνο και
δεν χρειάζεται τίποτα. Μια χρονιά μάλιστα κράτησε μέχρι τον Οκτώβριο η νάρκη,
έκανε οικονομία ο Οργανισμός και σας πήρε ένα μήνα αργότερα. Εξοικονόμησε
πολλά εκείνη τη χρονιά και έλαβε συγχαρητήρια! Στο μεταξύ εσύ είχες αποκτήσει
και ανάγκη ψυχιάτρου, αλλά δεν κόταγες να το πεις. Γιατί σου τρώει την ψυχή
αυτή η διακοπτόμενη παγιότητα. Η μη παγιότητα. Αυτό το ελεύθερο καλοκαίρι, που
δεν είσαι ούτε συμβασιούχος, δεν έχεις ούτε το -ούχος αυτό που θυμίζει
προνομιούχους, δαδούχους, κλειδούχους και αριστούχους, σε τρελαίνει. Και τώρα
ο Οργανισμός σε στραβοκοιτάει, μη νομίζεις ότι σε έχει παγίως ανάγκη, δεν
συνιστά δικαίωμα η ίδια δουλειά εδώ και χρόνια. Μην παίρνεις αέρα κι έχεις και
απαιτήσεις! Ανάγκες στην πραγματικότητα, βάλε το καλά στον νου σου, οι
Οργανισμοί δεν έχουν! Μόνο εσύ έχεις! Ας πρόσεχες!