ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Χωριά και βιβλιοθήκες

Να ζεις σε χωριό με δανειστική βιβλιοθήκη. Εξωτικό ακούγεται. Να μπορείς να
πηγαίνεις κάθε τόσο να διαλέγεις ένα βιβλίο που δεν θα το έβρισκες αλλού – δεν
υπάρχουν εκεί βιβλιοπωλεία, δεν σε πνίγουν οι γονείς με χρησιμοθηρικές αγορές
– να το κρατάς για διάβασμα, να το επιστρέφεις! Παιδική καθημερινότητα άξια
της χώρας που παινεύεται για τον πολιτισμό της! Συμβαίνει σε λίγα χωριά βέβαια
και υπάρχει ο κίνδυνος να εκλείψει, λόγω χρεών προς το ΙΚΑ. Αν ήταν
ποδοσφαιρική ομάδα θα έκαναν διακανονισμό, αλλά δεν είναι παρά ο Οργανισμός
Παιδικών Βιβλιοθηκών – 28 παιδικές δανειστικές βιβλιοθήκες σε μέρη που δεν τα
ξέρουμε εδώ στο κέντρο, μέρη μακρινά και στερημένα, που αποκλείεται οι
κάτοικοί τους να μαζευτούν να κάνουν διαδήλωση, να κλείσουν τους δρόμους. Ή να
βγουν στην Εθνική Οδό με τρακτέρ. Και οι εφημερίδες το περνάνε στα ψιλά, έστω
κι αν χάνουν μελλοντικούς αναγνώστες από τα παιδιά αυτά, που είχαν αρχίσει να
συνηθίζουν το διάβασμα. Οι εφημερίδες θα έπρεπε να χαλάσουν τον κόσμο, αλλά
ξέμαθαν κι αυτές να χαλάνε τον κόσμο για τα συμφέροντα της ανάγνωσης. Δεν
φωνάζει κανένας γιατί κατά βάθος δεν μας κάνει εντύπωση, μάθαμε να ακούμε
παχιά λόγια περί πολιτισμού και παιδείας, και ταυτόχρονα να βλέπουμε να
καταστρέφονται τα λίγα, τα τόσο σπάνια και ευάλωτα κέντρα αληθινού πολιτισμού,
καθημερινής – και απολαυστικής – επαφής μαζί του, παιδείας και καλλιέργειας
μέσα από τη χαρά. Ήδη από πέρυσι μερικές βιβλιοθήκες είχαν πάψει να
λειτουργούν για οικονομικούς λόγους. Πώς διεκδικούνται, πώς προστατεύονται
αυτές οι πολυτέλειες; Μήπως πρέπει τα μαχητικά νιάτα, οι φοιτητές των ΤΕΙ
Βιβλιοθηκονομίας, να κάνουν φασαρία για τις αυριανές πιθανές θέσεις εργασίας
τους;