ΤΖΑΝΓΚ ΚΟΥΝΛΟΥΝ Έκανε τέχνη τα βασανιστήρια

«Το μόνο που με κράτησε εκείνες τις δύσκολες ώρες ήταν ότι το μυαλό μου ήταν καθαρό» λέει ο Τζανγκ Κουνλούν

«Με συνέλαβαν τέσσερις φορές. Στην αρχή ήμουν σε φυλακή κι αργότερα σε
στρατόπεδο συγκέντρωσης. Με έβριζαν, με απειλούσαν κι έσκιζαν τα ρούχα μου. Με
διέταζαν να μένω για ολόκληρες μέρες γονατιστός, στην ίδια στάση, χωρίς να
κινούμαι και να μιλάω. Χρησιμοποιούσαν διάφορες μεθόδους πλύσης εγκεφάλου για
να κάνουν το μυαλό μου αδύναμο, να με κάνουν να πιστέψω σε κάτι άλλο. Είναι
πολύ δύσκολο για τους Δυτικούς που δεν έχουν ανάλογες εμπειρίες να καταλάβουν
γιατί η κινεζική κυβέρνηση το κάνει αυτό. Έτσι αποφάσισα να χρησιμοποιήσω την
τέχνη μου για να αποκαλύψω την κατάσταση στην Κίνα όσο αφορά την καταπάτηση
των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».

Απόφοιτος της Σχολής Γλυπτικής του Κινεζικού Ινστιτούτου Τεχνών, διευθυντής
του Ινστιτούτου Γλυπτικής του Σαντνόνγκ κι αργότερα διευθυντής του Ιδρύματος
Έρευνας στη Γλυπτική, ο καθηγητής Τζανγκ Κουνλούν, αν και γνωστός καλλιτέχνης,
το 2000 συνελήφθη, βασανίστηκε και καταδικάστηκε σε τρία χρόνια φυλάκισης. Κι
αυτό διότι εξασκούσε το Φάλουν Ντάφα ή Φάλουν Γκονγκ, ένα είδος διαλογισμού
που το 1999 τέθηκε εκτός νόμου στην Κίνα, απ’ όπου και προήλθε. Το 2001 με τις
προσπάθειες φίλων του, μη κυβερνητικών οργανώσεων και της καναδικής
κυβέρνησης, απελευθερώθηκε και σε συνεργασία με άλλους καλλιτέχνες και
ασκουμένους στο Φάλουν Ντάφα που είχαν παρόμοιες εμπειρίες, αποφάσισε να κάνει
την οδύνη δύναμη και μέσα από την τέχνη να περιγράψει την προσωπική του νίκη,
αλλά και τις διώξεις που υφίστανται όσοι εξασκούν το Φάλουν Ντάφα στην Κίνα.

«Κλουβί» είναι ο τίτλος του γλυπτού που ολοκλήρωσε ο Τζανγκ Κουνλούν το 2004 για να συμβολίσει το μαρτύριο των κρατουμένων στις κινεζικές φυλακές· πολλοί αναγκάζονται να κάθονται οκλαδόν για μεγάλες χρονικές περιόδους, χωρίς να τους επιτρέπεται να κινούνται ή να μιλούν

«Το Φάλουν Ντάφα είχε καθοριστική επίδραση στη ζωή και την τέχνη μου.
Ξεπερνώντας το τραύμα των βασανισμών, η εμπειρία μου ενέπνευσε τη δουλειά
μου», λέει στα «ΝΕΑ» ο Κινέζος καλλιτέχνης που βρέθηκε στην Αθήνα με αφορμή
την έκθεση «Αλήθεια – Καλοσύνη – Ανεκτικότητα», στου Ψυρή· μια συλλογή από
ελαιογραφίες, γλυπτά και γκραβούρες φωτογραφιών που εκφράζουν τον προσωπικό
θρίαμβο και την αντοχή εν μέσω τρόμου, πόνου και αγωνίας. Όλοι οι καλλιτέχνες
εξασκούν το Φάλουν Ντάφα, ενώ η έκθεση έχει ήδη ταξιδέψει στις ΗΠΑ, τη
Γερμανία, την Αγγλία, την Αυστραλία, την Ιαπωνία, τη Γαλλία και τη Σουηδία.

Όπως εξηγεί ο καθηγητής Κουνλούν, «οι βασικές αρχές της εξάσκησης του Φάλουν
Ντάφα είναι η Αλήθεια, η Καλοσύνη και η Ανεκτικότητα. Όταν πρωτοξεκίνησε, το
1992, όλοι το εξασκούσαν. Ήταν πολύ διάσημο και μπορούσε κανείς να δει
χιλιάδες ανθρώπους να εξασκούνται. Επίσης, άνθρωποι με σοβαρές ασθένειες
θεραπεύτηκαν. Η κυβέρνηση αρχικά το στήριξε, αλλά το 1999, τη νύχτα της 19ης
Ιουλίου έγιναν επιδρομές στα σπίτια εκατοντάδων ασκουμένων που σύρθηκαν στη
φυλακή, ενώ μέσα από τα μίντια που δεν είναι ελεύθερα στην Κίνα προσπαθούσαν
να δυσφημήσουν το Φάλουν Ντάφα. Η κοινωνία άλλαζε θετικά και το Κομμουνιστικό
Κόμμα δεν μπορούσε να δεχτεί ότι εκατομμύρια άνθρωποι αφοσιώνονταν σε κάτι που
δεν ήταν κυβερνητική διαταγή».

Από τότε χιλιάδες ασκούμενοι συνελήφθησαν παράνομα, προφυλακίστηκαν ή/και
έγιναν αντικείμενο κακομεταχείρισης και βασανισμών, χωρίς καν να περάσουν από
δίκες. Μερικοί από τους καλλιτέχνες που συμμετέχουν στην έκθεση ήταν και οι
ίδιοι θύματα διώξεων. Στο θέμα έχουν αναφερθεί Εκθέσεις του Οργανισμού
Ηνωμένων Εθνών και της Διεθνούς Αμνηστίας που επιβεβαιώνουν παράνομες
κρατήσεις σε ψυχιατρικά νοσοκομεία και στρατόπεδα «επανεκπαίδευσης», ακόμη και
θανάτους από βασανιστήρια.

Το Φάλουν Ντάφα άρχισε να διδάσκεται στο κοινό το 1992 από τον κ. Λι Χονγκτζί.
Έχει ως άξονα την αφομοίωση των χαρακτηριστικών του Σύμπαντος: Τζεν (αλήθεια,
ειλικρίνεια, εντιμότητα), Σαν (καλοσύνη, συμπόνια, ευσπλαχνία), Ρεν
(ανεκτικότητα, αντοχή, υπομονή) και το 1999 έφτασε να εξασκείται από
100.000.000 ανθρώπους σε 70 χώρες.

«Λίγο έλειψε να τρελαθώ στο στρατόπεδο»

Ο Τζανγκ Κουνλούν θυμάται ότι στο στρατόπεδο συγκέντρωσης λίγο έλειψε να
τρελαθεί. «Από τη μια μου φέρονταν με τον χειρότερο τρόπο κι ύστερα με
μετέφεραν σε ένα άλλο στρατόπεδο όπου με φρόντιζαν. Ήταν η λεγόμενη
“επανεκπαίδευση”, ώστε να αρνηθώ το Φάλουν Ντάφα. Μια μέρα μου έστειλαν έναν
υψηλό αξιωματούχο του στρατού που ήταν από το ίδιο χωριό με μένα. Μου είπε ότι
ήθελε να τον μάθω ζωγραφική. Είχε φέρει μαζί του κι έναν δάσκαλο ζωγραφικής.
Έβαλε τα εργαλεία στο τραπέζι και ζήτησε από τον άλλο να ζωγραφίσει ένα
δέντρο. Εγώ ζωγράφισα λουλούδια. Όλη η σκηνή καταγραφόταν από κυβερνητική
κάμερα και προβλήθηκε στις ειδήσεις των κρατικών καναλιών για να δείξουν πόσο
καλά μας φέρονταν στα στρατόπεδα! Το μόνο που με κράτησε εκείνες τις δύσκολες
ώρες ήταν ότι το μυαλό μου ήταν καθαρό, γιατί ζούσα με την ελπίδα ότι θα έβγαινα».

INFO

Ώς τις 22 Νοεμβρίου στην Down Town Art Gallery (Αγίων Αναργύρων 20-22, Ψυρή).