Sparkle-horse στη σκηνή και στα πικάπ

Ο Μαρκ Λίνκους των Sparklehorse στη σκηνή του «Αν»

Σαν δάσκαλος που επιστρέφει στα θρανία και σαν βασανισμένος ποιητής με πολλά
σύννεφα στο κεφάλι του, ο Μαρκ Λίνκους των Sparklehorse στάθηκε κεντρικά στη
μικρή σκηνή του «Αν» – και πίσω από τα κοκάλινα γυαλιά του, όλος ο υπόλοιπος
κόσμος. Γύρω του, σκόρπιοι στα όργανα μουσικοί με πολλά χιλιόμετρα και στον
αέρα όλη αυτή η εσωτερική, στοιχειωμένη ομορφιά των τραγουδιών τους. Στέρεες
συνθέσεις και εύθραυστες μουσικές. Με τον ίδιο τον Λίνκους, να έχει γυρίσει
για τα καλά από τα δύσκολα χρόνια κοντά μας. Σκεφτόμουν όλη την ώρα πως έπρεπε
να ήταν εκεί (που το κλαμπ δεν ήταν γεμάτο) όλοι όσοι νοιάζονται για το πού
πάει σήμερα η μουσική. Γιατί οι Sparklehorse από τη Βιρτζίνια, την οδηγούν
σίγουρα σε ασφαλές μέρος και σε ένα μαγικό κόσμο όπου όλα μπορεί να συμβούν. Η
άλλη μουσική εμπειρία ήρθε την επόμενη και από τα πικάπ (στο Luv) όπου ένας
θρύλος της μουσικής, ο «πρώτος που έκανε τα πικάπ μουσικό όργανο», ο
Grandmaster Flash, έδειξε με τους ρυθμούς όλους στα δάχτυλά του αυτό που λέμε
σαν καραμέλα και σπάνια ακούμε – πως, μην το ψάχνετε εδώ κι εκεί, η μουσική
είναι μία. Έπαιζε λοιπόν «μαύρα» και ροκ, «σοουλιές» και φανκ «τσιμπολογώντας»
και δένοντας μαζί L. L Cool J, Nirvana, Cypress Hill, White Stripes, Kurtis
Blow, Queen, House of Pain και… και. Να γιατί μου αρέσει πολύ αυτό το old
school – γι’ αυτή την πανοραμική του θέα στα πράγματα.