Σουηδικό μοντέλο στην Κρήτη

«Όταν μίλησα πρώτη φορά στους συγχωριανούς μου για τις ιδέες μου, υπήρχαν
αρκετοί που είπαν “τι μας λέει τώρα αυτός ο Σουηδός”». Ο 70χρονος Δημήτρης
Σεληνιωτάκης επέστρεψε στο χωριό του, τα Νοχιά Κολυμπαρίου Χανίων, έχοντας
ζήσει πάνω από 25 χρόνια μετανάστης στη Σουηδία.

Η στάση. «Για να μη βρέχεται ο κόσμος περιμένοντας, φτιάξαμε μια μεταλλική στάση λεωφορείου. Όσο απλό και να φαίνεται, δεν είχε προβλεφθεί», λέει ο Δημήτρης Σεληνιωτάκης

Όπως λέει, δεν μπορούσε να βλέπει δεκάδες μικροπροβλήματα της καθημερινότητας
να διαιωνίζονται, κάνοντας χειρότερη τη ζωή των 200 κατοίκων του.

«Προσπάθησα να εφαρμόσω το σουηδικό μοντέλο, την κινητοποίηση δηλαδή των
πολιτών. Με τη συμπαράσταση της γυναίκας μου, που είναι Σουηδή, αλλά και της
πλειονότητας των κατοίκων, πιστεύω ότι κάτι καταφέραμε», λέει ο κ.
Σεληνιωτάκης, ενώ βρίσκεται στην αίθουσα εκδηλώσεων του πολιτιστικού συλλόγου
του χωριού που χτίσθηκε από τους ίδιους τους κατοίκους. «Η Σουηδία είναι μια
πολύ δημοκρατική χώρα με μια τρομερή Πρόνοια. Έφτασα εκεί το 1965 μια
Παρασκευή, πήγα στο γραφείο εύρεσης εργασίας και τη Δευτέρα δούλευα σε
εργοστάσιο παραγωγής μεταλλικών επίπλων. Εκεί διδάχτηκα πολλά και
επιστρέφοντας πίσω, δεν μπορούσα να δεχτώ ο Έλληνας και η Ελληνίδα να
ταλαιπωρούνται και να μη γίνονται πράγματα αυτονόητα, όπως η καθαριότητα στους
δημόσιους χώρους, η ιατρική φροντίδα, κάποιες στοιχειώδεις ανέσεις. Με ενότητα
και αγώνα όλων των κατοίκων καταφέραμε πολλά τα τελευταία χρόνια», λέει ο κ.
Σεληνιωτάκης.

Πριν από 5 χρόνια

Το ιατρείο. Οι κάτοικοι του χωριού μετέτρεψαν το παλιό κοινοτικό γραφείο σε ένα αξιοπρεπές αγροτικό ιατρείο. «Το βάψαμε, του βάλαμε πλακάκια, βρήκαμε κρεβάτια και τώρα λειτουργεί κανονικά»

Πριν από μια πενταετία άρχισε την προσπάθεια κινητοποιώντας τους κατοίκους,
προκειμένου να μετατρέψουν το παλιό κοινοτικό γραφείο σε ένα αξιοπρεπές
αγροτικό ιατρείο. «Εμείς με τα χεράκια μας το φτιάξαμε. Το βάψαμε, του βάλαμε
πλακάκια, βρήκαμε ιατρικά κρεβάτια από το Νοσοκομείο Χανίων και τώρα
λειτουργεί κανονικά. Μετά διαπιστώσαμε ότι το χωριό έχει πολλά σκουπίδια, αλλά
πουθενά καλαθάκια. Τα βρήκαμε από την αποθήκη του δήμου και τα τοποθετήσαμε,
και τα αδειάζουμε οι ίδιοι όποτε γεμίσουν, ενώ στη συνέχεια φτιάξαμε μια
μεταλλική στάση, ώστε να μην περιμένουμε κάτω από τη βροχή το λεωφορείο, όπως
επίσης και τσιμεντένιες βάσεις για τους κάδους των απορριμμάτων. Λειτουργήσαμε
τις δημόσιες τουαλέτες στην πλατεία του χωριού και φτιάξαμε μια πινακίδα με
όλες τις επιχειρήσεις των Νοχιών στην είσοδο του χωριού, για την οποία ο
καθένας έδωσε 54 ευρώ και 40 λεπτά, ώστε να πάψει αυτό το χάλι με τις δεκάδες
πινακίδες διαφόρων χρωμάτων, σχεδίων, μεγέθους», περιγράφει ο κ. Σεληνιωτάκης.

Και ευρωπαϊκή συνδρομή

Τα σκουπίδια. «Το χωριό είχε πολλά σκουπίδια, αλλά πουθενά καλαθάκια. Τα βρήκαμε από την αποθήκη του δήμου και τα τοποθετήσαμε, και τα αδειάζουμε οι ίδιοι όποτε γεμίσουν»

Άνθρωπος πρακτικός, εργατικός και οργανωτικός, ο κ. Σεληνιωτάκης ανέλαβε
πρόεδρος του πολιτιστικού συλλόγου του χωριού. Σε συνεργασία με τον Σύλλογο
των Γυναικών και Δεσποινίδων και τους Νοχιανούς της διασποράς συγκεντρώθηκε
ένα αρχικό ποσό για την πλήρη ανακατασκευή της αίθουσας εκδηλώσεων του χωριού.

Οι πινακίδες. «Σταματήσαμε το χάλι με τις δεκάδες πινακίδες διαφόρων χρωμάτων, σχεδίων, μεγέθους, φτιάχνοντας μια πινακίδα με όλες τις επιχειρήσεις των Νοχιών στην είσοδο του χωριού»

Με τη συνδρομή του Δήμου Κολυμπαρίου βρέθηκαν τα υπόλοιπα χρήματα από
ευρωπαϊκό πρόγραμμα και η σύγχρονη αίθουσα εγκαινιάστηκε πριν από τρεις μήνες.
Οι επόμενοι στόχοι είναι η ανέγερση χώρου για την άθληση της νεολαίας και μιας
βιβλιοθήκης για τα παιδιά. «Έχω δακρύσει και έχω κλάψει στη Σουηδία βλέποντας
τι προσφέρουν στη νεολαία για να αθληθεί. Και το πιο μικρό χωριό έχει τα πάντα
και τα δικά μας παιδιά δεν έχουν καμία διέξοδο παρά μόνο τις καφετέριες», λέει
ο Σουηδός των Νοχιών. Οι συγχωριανοί του δηλώνουν ικανοποιημένοι από τα όσα
έγιναν στα Νοχιά τα τελευταία χρόνια.