ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Σκοπιανοί

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο κ. Βασ. Χριστόπουλος, Βενιζέλου 7, Βυζάντιο, γράφει:

«Κύριε Παπαδόπουλε, κατάγομαι από τη Δυτική Μακεδονία, από την περιοχή της
Καστοριάς και ως δασκαλοπαίδι έχω ζήσει με τον δάσκαλο πατέρα μου σε πολλά
χωριά της· και μαζί με την Κατοχή που την πέρασα έντονα ως παιδί (10-14),
πιστεύω πως ζω το θέμα στο “πετσί” μου και – δεν θα κρύψω – με έντονο
συναισθηματισμό. Ωστόσο δεν αιθεροβατώ και έχω συνείδηση της πραγματικής
κατάστασης. Έτσι, επιγραμματικά θέλω να αναφέρω κάποια πραγματικά γεγονότα για
να κάνω στο τέλος μια έκκληση, μια ευχή ή όπως μπορεί να εκληφθεί από τον
καθένα.

1. Εθνότητα “Μακεδονική” ασφαλώς δεν υπήρξε. Όμως οι “πονηροί” Βούλγαροι στον
σκληρό Μακεδονικό Αγώνα δημιούργησαν την εικόνα του “Μακεδόνα” σαν κάτι
ξεχωριστό, κυρίως μετά το 1870 (Σχίσμα) για να διευκολυνθούν στην προσέλκυση
δίγλωσσων ατόμων της εποχής, που παρέμεναν πιστά στο Πατριαρχείο, δηλαδή
Έλληνες. Και βέβαια χρηματοδοτούσαν και κατηύθυναν τη σχετική προπαγάνδα. Τους
ήρθε, όμως, με τις εξελίξεις στον χρόνο “μπούμερανγκ”, αφού οι Σκοπιανοί
ζητούν τώρα και το δικό τους 11% του μακεδονικού χώρου. Την τάση
εκμεταλλεύθηκε ο Τίτο, καθώς βόλευε στα… αυτοκρατορικά σχέδιά του, αλλά και
στο ομοσπονδιακό σύστημα της τότε Γιουγκοσλαβίας. Ενώ δεν υπήρξε τότε (1945)
σθεναρή αντίδραση από τη χώρα μας.

2. Το κατασκεύασμα αυτό του Τίτο (μεταξύ άλλων πολλών το είχε δηλώσει – και
έχει τη σημασία του – και ο πρώην πρόεδρος της Βουλγαρίας Ζέλεφ το 1993 στη
Σουηδία, σημειώνοντας ότι είναι κατασκεύασμα του Τιτοϊσμού και του
Κομμουνισμού) αποτέλεσε καταφύγιο πολλών συνεργατών των κατοχικών
στρατευμάτων, όπως τους ζήσαμε εμείς στις περιοχές μας, για να αποφύγουν την
τιμωρία που τους περίμενε μετά την απελευθέρωση (Κομιτατζήδες κ.λπ.) και οι
οποίοι με αναλήθειες που… “σπάνε κόκαλα” προβάλλουν απίθανους ισχυρισμούς,
όπως ότι είναι απόγονοι του… Μ. Αλέξανδρου και το εξωφρενικό πως οι άλλοι
Μακεδόνες (Ελλάδος κ.λπ.) είναι υπόδουλοι και περιμένουν τους Σκοπιανούς να
τους… ελευθερώσουν.

Ας μη γελάμε· αυτά, με αυτό το νόημα περίπου, ήταν περασμένα σε ιστοσελίδα του
υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ. Και το κακό είναι πως αυτά τα τρελά τα
πιστεύουν, θέλουν να τα πιστεύουν, οι ξένοι (πρώτοι οι Αμερικανοί), αλλά δεν
προβληματίζουν, δυστυχώς, και πολλά κατά τα άλλα αξιόλογα άτομα στην Αθήνα.

3. Αυτό το τελευταίο μάς πειράζει πάρα πολύ και μας προβληματίζει. Τόση
έλλειψη κατανόησης;!! Δεν μπορώ να αναφερθώ σε όλους, που είναι πολλοί, που
λένε: “Μα εμείς θα ορίσουμε πώς θα ονομάζει το κράτος του ένας λαός;”. Έτσι
έχει το ζήτημα; Τόσο απλά; Δηλαδή όπως οι της Σρι Λάνκα και της Ζιμπάμπουε,
όταν αποτίναξαν τον αποικιοκρατισμό, έβαλαν τα ονόματα που ήθελαν και
συνταίριαζαν με την Ιστορία τους, έτσι και οι Σκοπιανοί (δηλαδή Σλάβοι)
μπορούν να μονοπωλούν το όνομα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ και να εποφθαλμιούν τη Θεσσαλονίκη
και να έχουν χάρτες στα σχολεία τους που εμφανίζουν τα σύνορά τους μέχρι τον
Όλυμπο; Και άλλα πολλά!!

Μου κάνει εντύπωση και μου προκαλεί θλίψη, για να μην αναφερθώ, δυστυχώς σε
πολλούς, η “ελαφρότητα” με την οποία αναφέρεται στο θέμα συνάδελφός σας («ΤΑ
ΝΕΑ» 13/4/2005) για τον οποίο οι κρίσεις μου ήταν καλές.

Δηλαδή, κύριε Παπαδόπουλε, είναι για ειρωνείες, όπως έχουν εξελιχθεί τα
πράγματα στο θέμα; Ο συντάκτης αυτός γράφει να δεχθούμε το “φυσικό” δικαίωμα
να ονομάζεται “Δημοκρατία της Μακεδονίας” και να μη θέλουμε να το λένε…
Μαρίτσα ή Περσεφόνη! Και η Βεργίνα, κ. Παπαδόπουλε, η Πέλλα, το ΔΙΟΝ, η
Ορεστίς και η Θεσσαλονίκη δεν θα είναι Μακεδονία (Ελληνική) κατά τον Νίμιτς;».