Τα τετράγωνα των… αστέρων του ΠΑΣΟΚ

Μπορεί από τα μεσάνυχτα της περασμένης Δευτέρας όλοι οι συνεργάτες του
προέδρου του ΠΑΣΟΚ να διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους, υποβαθμίζοντας το «θερμό
επεισόδιο» μεταξύ Γιώργου Παπανδρέου και Ευάγγελου Βενιζέλου σε ένα στιγμιαίο
και ατυχές συμβάν.

Οι παροικούντες ωστόσο τη Χαριλάου Τρικούπη γνωρίζουν καλά ότι η άγρια κόντρα
μεταξύ του προέδρου και του κορυφαίου στελέχους δεν ήταν συγκυριακή, αντιθέτως
υποκρύπτει ένα βαθύτερο χάσμα. Απλούστατα, όπως εξηγούν, στη συγκεκριμένη
συνεδρίαση ενεργοποιήθηκαν τα πολιτικά ανακλαστικά του πρώτου σε σχέση με τους
διαφαινόμενους στρατηγικούς σχεδιασμούς του δεύτερου, ήτοι με την έκδηλη
επιθυμία του Θεσσαλονικιού πολιτικού να διεκδικήσει μελλοντικά την ηγεσία του
ΠΑΣΟΚ.

Πέραν αυτών, αποτελεί κοινή διαπίστωση ότι η αντιπαράθεση και μάλιστα σε
υψηλούς τόνους των δύο ανδρών άνοιξε μία νέα σελίδα στο ΠΑΣΟΚ. Και όπως
τουλάχιστον επισημαίνουν άνθρωποι που κινούνται στο περιβάλλον του κ.
Βενιζέλου, για πρώτη φορά από τότε που ο Γιώργος Παπανδρέου ανέλαβε αρχηγός
του κόμματος παίρνοντας το δαχτυλίδι από τον Κώστα Σημίτη, άνοιξε στο
εσωτερικό της αξιωματικής αντιπολίτευσης μία χωρίς προσχήματα συζήτηση γύρω
από τους επίδοξους διαδόχους του προέδρου. Με τη διαφορά ότι σε σχέση με το
παρελθόν, στο ΠΑΣΟΚ δεν λειτουργούν πλέον ομάδες, αλλά μεμονωμένοι πόλοι που
υπηρετούν προσωπικές στρατηγικές. Βεβαίως, στο παιχνίδι της διαδοχής του
Γιώργου Παπανδρέου δεν μπαίνει μόνο ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Είναι και άλλοι που
περιμένουν στη σειρά αψηφώντας τις πρόσφατες μπηχτές του Θόδωρου Πάγκαλου περί
«ψώνιων» στο ΠΑΣΟΚ.

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ

Δεν κρύβει τις φιλοδοξίες του

Ο Βορειοελλαδίτης πολιτικός με την ρητορική του ικανότητα και την
επικοινωνιακή του δυνότητα δεν έκρυψε ποτέ τις ηγετικές του φιλοδοξίες.
Άλλωστε πριν από περίπου έναν μήνα σε τηλεοπτική εκπομπή παραδέχθηκε ότι το
κίνητρό του για να ενταχθεί στον πολιτικό στίβο ήταν η προσωπική του
φιλοδοξία, αφήνοντας ευθέως να εννοηθεί ότι ενδιαφέρεται να διεκδικήσει την
προεδρία του κόμματος. Τις διαθέσεις του τις έδειξε από πολύ νωρίς. Μόλις τον
Δεκέμβριο του 2003 κι ενώ το ΠΑΣΟΚ χειροκροτούσε την αποχώρηση Σημίτη, δεν
δίστασε να σχολιάσει ότι η αλλαγή ηγεσίας στο κόμμα επιχειρείται με
τυχοδιωκτικό τρόπο. Πριν από τις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές ο κ.
Βενιζέλος, εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους δεν θα επιθυμούσε να είναι
υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης, επαναλάμβανε σε όλους τους τόνους ότι
επιθυμεί να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην κεντρική πολιτική σκηνή.
Προφανώς, όπως εκτιμούν στελέχη της Χαριλάου Τρικούπη, ο Ευαγγ. Βενιζέλος δεν
επιθυμούσε τον εγκλωβισμό του στον χώρο της Αυτοδιοίκησης, αφού σύμφωνα με τα
ίδια στελέχη επιδίωξή του είναι να αναλάβει την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Ο κ.
Βενιζέλος έστρεψε μόλις προ ημερών πάνω του πολλά πυρά ακόμη και για την
επιεικώς αδιάφορη – σύμφωνα με ορισμένους – στάση του σε θέματα υποστήριξης
των υποψηφιοτήτων της Θεσσαλονίκης. Η προεκλογική του συμπεριφορά στην
πρωτεύουσα του Βορρά σε συνδυασμό με δηλώσεις του υπέρ του κ. Μπουτάρη
αποτέλεσαν άλλωστε τη σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι στο θέμα των σχέσεών του
με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Παρατηρώντας την πολιτική συμπεριφορά του κ.
Βενιζέλου στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης εκτιμούν ότι απλούστατα ο
πρώην υπουργός περιμένει τον Γιώργο Παπανδρέου στη… γωνία, για να χτυπήσει
την κατάλληλη στιγμή αξιοποιώντας τα πολιτικά λάθη του προέδρου του κόμματος.
Ωστόσο, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, πέραν ενός στενού πυρήνα συνεργατών που έχει
στην εκλογική του περιφέρεια τη Θεσσαλονίκη, δεν έχει καταφέρει να συγκροτήσει
ακόμη δικό του μηχανισμό. Ο κ. Βενιζέλος απευθύνεται κυρίως στην εκλογική βάση
και λιγότερο στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ και – σύμφωνα με στελέχη του
κόμματος – δύσκολα θα μπορούσε να αναπτύξει συμμαχίες. Επίσης, δεν μπόρεσε να
δημιουργήσει δική του ομάδα στο Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ.

ΑΝΝΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

Όχι βιασύνη για τη διαδοχή

Όσοι μετείχαν στην πρόσφατη δραματική συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου
στάθηκαν σε δύο σημαντικές πολιτικές παραμέτρους. Η πρώτη αφορά τη σύγκρουση
Παπανδρέου – Βενιζέλου και η δεύτερη την υπόγεια αντιπαράθεση Βενιζέλου –
Διαμαντοπούλου για την επικράτηση των απόψεών τους. Σύμφωνα με γνώστες των
εσωτερικών του ΠΑΣΟΚ, η Άννα Διαμαντοπούλου αποτελεί έναν από τους πόλους που
συγκροτούνται στο κόμμα και μάλιστα τη συγκεκριμένη περίοδο διαγκωνίζεται με
τον κ. Βενιζέλο για το ποιος από τους δύο θα επικρατήσει και θα κυριαρχήσει
εντός και εκτός ΠΑΣΟΚ. Στην προσπάθειά της αυτή η πρώην επίτροπος που
αξιοποιεί τις γνώσεις της από τη θητεία της στις Βρυξέλλες, όπως φαίνεται,
επιχειρεί να διαφοροποιηθεί κι ακόμη να αποστασιοποιηθεί από τη λεγόμενη ομάδα
των εκσυγχρονιστών του ΠΑΣΟΚ ακολουθώντας μία προσωπική πορεία μέσα στο κόμμα.

Τα τελευταία χρόνια έχει κατοχυρώσει μία θέση ανάμεσα στους «κορυφαίους» του
ΠΑΣΟΚ αρθρώνοντας έναν πολιτικό λόγο αρκετά σαφή και κατανοητό στους πολίτες.
Κατά διαστήματα (αναλόγως με το πολιτικό κλίμα) αυξομειώνει την ένταση της
προσωπικής της δουλειάς και παρουσίας στο κόμμα. Η ικανότητά της αναγνωρίζεται
ακόμη και από το περιβάλλον Παπανδρέου. Γι’ αυτό άλλωστε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ
της ανέθεσε το δύσκολο έργο της ανάπτυξης και διασαφήνισης του προγράμματος
του κόμματος, κάτι που αυτομάτως την καθιστά ως το Νο 2 στο κόμμα. Σε αντίθεση
με τον Ευάγγελο Βενιζέλο, δεν δείχνει να βιάζεται για την ώρα της διαδοχής.
Απλώς προετοιμάζεται για τη στιγμή κατά την οποία θα παιχτούν τα σενάρια
αποχώρησης του Γιώργου Παπανδρέου. Είναι ίσως από τα λίγα στελέχη που
προσπαθούν και – όπως λένε άσπονδοι φίλοι της – έχουν καταφέρει να φτιάξουν
μηχανισμό στήνοντας περιφερειακές ομάδες. Αυτό δεν σημαίνει ότι έχει καταφέρει
να αφοπλίσει τους εσωκομματικούς της αντιπάλους που θα ήθελαν να τη δουν να
δοκιμάζεται πρώτα ως υπουργός σε μία κυβέρνηση Παπανδρέου.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΟΥΤΣΗΣ

Αθόρυβα οργανώνει τον δικό του μηχανισμό

Ίσως εργάζεται και μεθοδεύει τον προσωπικό του ρόλο στη μετά Παπανδρέου εποχή
πιο αθόρυβα από όλους τους άλλους «συντρόφους» του. Ο Χρήστος Παπουτσής, αν
και ποτέ δεν έχει εκδηλώσει ανοιχτά τις προσωπικές του φιλοδοξίες, θεωρείται
δεδομένο ότι οργανώνει συστηματικά έναν δικό του μηχανισμό στο ΠΑΣΟΚ που
αποτελείται από μεσαίο στελεχικό δυναμικό και πολιτικούς φίλους. Ισχύ διαθέτει
και στο Εθνικό Συμβούλιο του κόμματος. Ο κ. Παπουτσής προσπάθησε και πέτυχε σε
μεγάλο βαθμό να κεφαλαιοποιήσει στο εσωτερικό της Χαριλάου Τρικούπη την
υποψηφιότητά του στον Δήμο Αθηναίων το 2002 καταλαμβάνοντας ένα από τα
υψηλότερα πόστα στην κομματική επετηρίδα (υπεύθυνος για τα εξωτερικά).
Υπηρετεί μία εντελώς διαφορετική σχολή από εκείνη του Ευάγγελου Βενιζέλου.
Είναι πάντα ήπιος και προσεκτικός στην κριτική του και κυρίως αποφεύγει να
δημοσιοποιήσει τις διαφωνίες του με την ηγεσία του κόμματος. Στο ΠΑΣΟΚ λένε
ότι ο Χρήστος Παπουτσής σχεδιάζει τη στρατηγική του με ορίζοντα την μετά
Παπανδρέου εποχή. Αυτό σημαίνει ότι θα περιμένει υπομονετικά έως ότου τεθεί
θέμα διαδοχής, αποφεύγοντας να βάζει πολιτικές τρικλοποδιές.

ΜΑΡΙΛΙΖΑ ΞΕΝΟΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Με προεδρικά στηρίγματα λόγω του θεσμικού της ρόλου

Μπήκε στο μάτι του κυκλώνα αμέσως μετά τον α’ γύρο των δημοτικών και
νομαρχιακών εκλογών. Ουσιαστικά κάποιοι επιχείρησαν να της χρεώσουν ότι
παρέσυρε τον Γιώργο Παπανδρέου σε μία βιαστική και πολιτικά λάθος δήλωση για
αλλαγή του πολιτικού σκηνικού. Ωστόσο, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και το επιτελείο
του την υπερασπίστηκαν και μάλιστα μίλησαν για επιχείρηση «ανθρωποφαγίας» εις
βάρος της γραμματέως του Κινήματος. Όπως και να έχει η Μαριλίζα
Ξενογιαννακοπούλου διαθέτει τη Νο 2 θεσμική θέση στο ΠΑΣΟΚ και σύμφωνα με
πληροφορίες δύσκολα θα εγκατέλειπε το συγκεκριμένο πόστο για να παραμείνει μία
απλή ευρωβουλευτής ή βουλευτής. Ακόμη κι αν αποχωρήσει από τη συγκεκριμένη
θέση της γραμματέως του Εθνικού Συμβουλίου, θεωρείται σίγουρο ότι θα
παραμείνει στα υψηλά κομματικά κλιμάκια.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ

Ο παλιός «λοχαγός» σχεδιάζει τον αυριανό του ρόλο

Δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι έχει εκδηλώσει ανοιχτά τις πολιτικές του
φιλοδοξίες, ούτε όμως και να διαβεβαιώσει ότι δεν σχεδιάζει τον αυριανό του
ρόλο στο ΠΑΣΟΚ. Ο παλιός «λοχαγός» του ΠΑΣΟΚ εντάχθηκε με μεγάλη ευκολία στον
πυρήνα των στενών συνεργατών του προέδρου και έκτοτε τήρησε μία αμιγώς
κομματική-προεδρική γραμμή. Εσχάτως πίσω από τη συντονισμένη επιχείρηση κύκλων
να πλήξουν τη γραμματέα του κόμματος Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, κάποιοι
είδαν μία προσπάθεια βουλευτών να αναβαθμίσουν τον ρόλο του κ. Ρέππα.
Ουσιαστικά ορισμένοι από το ΠΑΣΟΚ θα ήθελαν να τον δουν να εγκαταλείπει τη
γραμματεία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, για να αναλάβει καθήκοντα γραμματέα
του Εθνικού Συμβουλίου του Κινήματος.

ΑΛΕΚΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Πάντα πρόθυμος να αποδέχεται μία θέση-κλειδί στο κόμμα

Ουδέποτε διεκδίκησε ανοιχτά κάποια ηγετική θέση αλλά την ίδια ώρα ουδέποτε
αρνήθηκε όποια από τις θέσεις τού έχουν προταθεί. Στις συζητήσεις που γίνονται
ανάμεσα σε παράγοντες του ΠΑΣΟΚ ακούγεται συχνά ότι ο Γιώργος Παπανδρέου τα
έχει… μαζεμένα στον Αλέκο Παπαδόπουλο για τους χειρισμούς που ακολούθησε ως
επικεφαλής της επιτροπής εκλογικού αγώνα, ενώ αποδίδουν τις δηλώσεις του κ.
Παπαδόπουλου ότι θα μιλήσει εάν προκληθεί, σε καθαρά… αμυντική γραμμή.
Επίσης ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν έχει διαγράψει από το μυαλό του το γεγονός ότι
σε μία περίοδο που το ΠΑΣΟΚ προσπαθούσε να βγει από ακόμη έναν κύκλο
εσωστρέφειας, ο Αλέκος Παπαδόπουλος έκανε μία δήλωση-βόμβα υπέρ της αύξησης
των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης οδηγώντας την αξιωματική αντιπολίτευση σε
αμηχανία. Γενικώς ο κ. Παπαδόπουλος έχει προβληματίσει πολλούς στη Χαριλάου
Τρικούπη με την αινιγματική πολιτική του συμπεριφορά, ωστόσο η μέχρι σήμερα
πολιτική του διαδρομή ενισχύει το σενάριο που θα τον έφερε πρόθυμο να
αποδέχεται μία θέση-κλειδί στο ΠΑΣΟΚ. Άλλωστε στο παρελθόν ως υπουργός των
κυβερνήσεων Σημίτη απέδειξε οτι έχει πολιτικό βάρος ενώ άπαντες του
αναγνωρίζουν τη συμβολή του στην καθιέρωση του «Καποδίστρια» στη διάρκεια της
θητείας του στο Υπουργείο Εσωτερικών.

ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΤΕΣ

Χάθηκε ο «μοχλός» που θα μπορούσε να τους συσπειρώσει

Επί της ουσίας στο νέο ΠΑΣΟΚ διατηρούνται τα κατάλοιπα του εκσυγχρονιστικού
μπλοκ. Οι εκσυγχρονιστές δεν λειτουργούν συντεταγμένα ως ομάδα παρά μόνο για
«μικροπράγματα», όπως για παράδειγμα για την ανάδειξη ενός συνδικαλιστή ή ενός
αυτοδιοικητικού στελέχους. Επίσης, δεν υπάρχει πλέον μέσα στο ΠΑΣΟΚ ο μοχλός
που θα μπορούσε να τους συσπειρώσει. Η τελευταία κοινή καταγραφή τους είχε
γίνει στο συνέδριο του 2005 με στόχο τη συγκρότηση ομάδας στο Εθνικό Συμβούλιο
(Χρυσοχοΐδης, Φλωρίδης, Θάνος, Κατσικαρέλλης). Ωστόσο, κανείς στο ΠΑΣΟΚ δεν
μπορεί να υποστηρίξει ότι ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, που διετέλεσε γραμματέας της
τελευταίας Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ, περιορίζει τις προσωπικές του
φιλοδοξίες στον ρόλο του βουλευτή ή του μέλους του Συντονιστικού Οργάνου. Κατά
καιρούς με δηλώσεις του και συνεντεύξεις του φροντίζει να κάνει διακριτή την
παρουσία του ή ακόμη και τη διαφοροποίησή του από κεντρικές επιλογές. Το ίδιο
ισχύει και για τον Γιώργο Φλωρίδη, ο οποίος ωστόσο δεν έχει δώσει σαφή
δείγματα για το τι ακριβώς επιδιώκει για τον εαυτό του στο κομματικό
περιβάλλον. Πάντως, η αναφορά του στο σκανδιναβικό μοντέλο και η ερμηνεία
σχετικών δηλώσεων που είχαν γίνει από τον κ. Παπανδρέου τού στοίχισαν την
περασμένη άνοιξη τη θέση του στο Συντονιστικό του ΠΑΣΟΚ.