ΡΙΠΕΣ Αμετανόητοι

ΑΝ δεν ήταν πρόκληση προς όλους τους πολίτες της χώρας, θα ήταν ασφαλώς
μια πρωτοφανής πολιτική βλακεία. Ο λόγος φυσικά για τις χαριστικές ρυθμίσεις
που επιχείρησε να περάσει η κυβέρνηση σχετικά με τις συντάξεις των βουλευτών.
ΤΑ κίνητρά της ήταν πολύ απλά: στην περίπτωση των πρόωρων εκλογών να
κατοχυρώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα για τις δεκάδες των γαλάζιων βουλευτών που
εξελέγησαν για πρώτη φορά το 2004 και όπως όλα δείχνουν ούτε θα ξαναεκλεγούν
ούτε θα έχουν συμπληρώσει την απαραίτητη τετραετία!
ΑΠΟ την κατακραυγή που προκλήθηκε, ακόμα και από βουλευτές της Ν.Δ., η
ρύθμιση αποσύρθηκε. Άθελά της όμως η κυβέρνηση έδειξε πόσο μονόπλευρα
προσανατολισμένη είναι στη λιτότητα για τους πολλούς, την ώρα που για τους
λίγους και εκλεκτούς (της) καταφέρνει πάντοτε να διευρύνει τα περιθώρια του
προϋπολογισμού.
ΤΟ ότι αυτό το κατάφερε εν μέσω γενικευμένης αναταραχής στην Παιδεία,
απλώς δείχνει την έλλειψη στοιχειώδους κοινωνικής ευαισθησίας αλλά και
πολιτικής σοβαρότητας ορισμένων υπουργών.
ΔΕΙΧΝΕΙ όμως και κάτι άλλο. Την παντελή απουσία πολιτικής στα ζητήματα
του μαύρου χρήματος και της διαπλοκής. Έτσι, από τη μια πλευρά τα κόμματα
αρνούνται το δικαίωμα στους βουλευτές να εργάζονται – λες κι αυτό ήταν το
πρόβλημα – κι από την άλλη επιχειρούν να αντισταθμίσουν την απαγόρευση με
προκλητικά προνόμια.
ΚΑΤΑΦΕΡΝΟΥΝ έτσι και να τους εκθέσουν αλλά βέβαια και να μην
αντιμετωπίσουν την ουσία της πολιτικής διαφθοράς. Και δεν θα την
αντιμετωπίσουν όσο θεσμοθετούν την αδιαφάνεια και κρύβονται πίσω από το
δάκτυλο για τα χρήματα που ξοδεύονται στις εκλογές. Τόσο από τους βουλευτές
όσο και από τα κόμματα!













