Μετανάστες για 60 ευρώ

«Οι εργολάβοι στα καρνάγια συμπεριφέρονται στους τεχνίτες όπως παλιά οι
τσιφλικάδες στους κολίγους. Η μαύρη εργασία οργιάζει και είναι ζήτημα αν ένας
καλός αμμοβολιστής μπορεί να κάνει 100 μεροκάματα τον χρόνο. Αυτός είναι και ο
λόγος που πολλοί από εμάς αναζητούμε δουλειά στο εξωτερικό».

Η προετοιμασία. Βοηθώντας ο ένας τον άλλον, οι δύο αμμοβολιστές καλύπτουν τα κεφάλια τους με μαντίλια για να προστατευθούν από τη σκόνη

Ο Παναγιώτης Σαμοθρακίτης δουλεύει 25 χρόνια ως αμμοβολιστής και καθαριστής
στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη Περάματος, αλλά και σε ναυπηγεία του εξωτερικού.
«Εάν υπήρχε δουλειά στην Ελλάδα δεν θα ψάχναμε δουλειά στο εξωτερικό» λέει.
«Μπορεί έξω να παίρνουμε διπλό μεροκάματο επί της ουσίας, όμως πάμε για 60
ευρώ, αφού τα έξοδα διαβίωσης είναι δικά μας. Μοιραζόμαστε ένα δωμάτιο πολλά
άτομα για να περιορίσουμε τα έξοδα. Οι συνθήκες ασφάλειας όμως στα ναυπηγεία
του εξωτερικού είναι καλύτερες από εδώ. Εκεί σου δίνουν ό,τι χρειάζεσαι για
την ασφάλειά σου. Εδώ πρέπει να φροντίσεις μόνος σου για τα αναγκαία:
ωτασπίδες, φόρμες, γάντια και ό,τι άλλο χρειαστεί».

Τα ναυπηγεία στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας, στο Γκέτεμποργκ της Σουηδίας, στη
Ρουμανία, στη Σιγκαπούρη, ακόμη και στην Τουρκία αποτελούν τούς… συνήθεις
τόπους εργασίας για τους Έλληνες αμμοβολιστές. Αυτή τη στιγμή, όπως λέει ο
πρόεδρος της Ένωσης Αμμοβολιστών Καθαριστών κ. Γιάννης Δεληγιάννης, «από τούς
3.000 αμμοβολιστές που είναι εγγεγραμμένοι στο Σωματείο, οι 800 δουλεύουν σε
καρνάγια και ναυπηγεία του εξωτερικού προσπαθώντας να εξασφαλίσουν αξιοπρεπές
μεροκάματο».

Τις τελευταίες μέρες ο Παναγιώτης Σαμοθρακίτης δουλεύει μαζί με τον 57χρονο
συνάδελφό του Μιλτιάδη Καναβό στη ναυπήγηση ενός γκαζάδικου μήκους 66 μέτρων
στο Πέραμα. «Ευτυχώς που αυτή τη στιγμή υπάρχει μεροκάματο. Πάντα είμαι
έτοιμος να φύγω για το εξωτερικό. Στην Ελλάδα, οι εργολάβοι στην πλειονότητά
τους ενισχύουν τη μαύρη εργασία, όπου το μεροκάματο δεν υπερβαίνει τα 25 ευρώ,
τη στιγμή που το επίσημο μεροκάματο είναι 61,79 ευρώ» λέει.

Στο καρνάγιο

Η «αμμουδιέρα». Γεμίζει με άμμο και συνδέεται με κομπρεσέρ το οποίο εξασφαλίζει την απαιτούμενη πίεση για την αμμοβολή. Ο Παναγιώτης Σαμοθρακίτης, έπειτα από 25 χρόνια στο Πέραμα, αναζητά ακόμη το μεροκάματο στα ναυπηγεία και τα καρνάγια του εξωτερικού

Οι εργασίες στο καρνάγιο γίνονται όλη την ημέρα. Η βάρδια του Παναγιώτη
Σαμοθρακίτη αρχίζει στις 7 το πρωί και συνήθως τελειώνει γύρω στις 5 το
απόγευμα. Πρώτο διάλειμμα για 20 λεπτά στις 10 το πρωί και το δεύτερο στις 12
το μεσημέρι για μισή ώρα. Εάν μείνει έως αργά γίνεται και ένα διάλειμμα 20
λεπτών στις 3 το απόγευμα.

Ο χώρος είναι γεμάτος σκαλωσιές ύψους 13 μέτρων, σωλήνες, εργαλεία και άμμο
για να γίνει το «χτύπημα» των μεταλλικών επιφανειών. Οι περισσότεροι από τους
εργαζομένους στον χώρο είναι μαύροι λες και έχουν βγει από… καμινάδα. «Για
να βγει η μαυρίλα από πάνω μας χρειαζόμαστε γύρω στις… δύο ώρες» λέει ο 57
χρονος Μιλτιάδης Καναβός. «Δουλεύουμε μαζί με τον Παναγιώτη ακόμη και στο
εξωτερικό. Πάμε για το διπλό μεροκάματο που στην πράξη είναι ένα. Εκεί όμως οι
συνθήκες ασφάλειας είναι καλύτερες. Στην Ελλάδα μπαίνουμε στο εσωτερικό του
βαποριού και δεν ξέρουμε αν θα βγούμε, αφού όλοι ξέρουμε πώς βγαίνουν τα
πιστοποιητικά καθαρισμού αερίων (gas free)».

Τα ατυχήματα έχουν γίνει ρουτίνα…

ΟΠΩΣ ΛΕΝΕ αμμοβολιστές, τα ατυχήματα είναι συνηθισμένη υπόθεση για τους
χειριστές και οφείλονται είτε στη μεγάλη πίεση στο ακροφύσιο που «ρίχνει» την
άμμο, είτε από αστοχία υλικού, είτε σε πτώσεις από σκαλωσιές. Πριν ανέβουν στο
γκαζάδικο, οι δύο αμμοβολιστές καλύπτουν με μαντίλι τα κεφάλια τους για να
προστατευτούν από τη σκόνη. Κατεβαίνουν με σκάλα σε βάθος έξι μέτρων μέσα στις
δεξαμενές. Μόλις αρχίσει το «ρίξιμο» της άμμου, ένα πυκνό σύννεφο σκόνης
καλύπτει τα πάντα. Χωρίς τη μάσκα δεν θα μπορούσαν να σταθούν ούτε στιγμή.