Υπάρχουμε… Συνυπάρχουμε;
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά  |
 |
|
Μόσχα, Πλατεία Πούσκιν. Ένας διαδηλωτής κρατά τη φωτογραφία της δημοσιογράφου |
«Αυτά που μας έλεγε το κόμμα για τον σοσιαλισμό ήταν όλα ψέματα. Όσα μας είπε
για τον καπιταλισμό βγήκαν αληθινά». Αυτή είναι μια από τις πιο «επιτυχημένες»
ατάκες της σημερινής καπιταλιστικής Ρωσίας. Στα καθεστώτα του «υπαρκτού
σοσιαλισμού», τα σχολικά βιβλία που επιμελούνταν οι κομματικοί ινστρούχτορες,
περιέγραφαν τον καπιταλισμό ως ζούγκλα. Έλεγαν ότι όλη η εξουσία βρίσκεται στα
χέρια μιας ολιγαρχίας, που ελέγχει τα μέσα παραγωγής, τις μυστικές υπηρεσίες,
την αστυνομία και τον στρατό. Αυτή η ολιγαρχία μοιάζει αρκετά με τη μαφία. Οι
πλουτοκράτες διαθέτουν συμμορίες του υποκόσμου που όλη την ώρα ξεκαθαρίζουν
τους λογαριασμούς μεταξύ τους. Η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμία αξία. Όταν
κάποιος γίνεται ενοχλητικός για το σύστημα, τον εξαφανίζουν στο πιτς φιτίλι. Η
μεγάλη μάζα των προλετάριων πεινάει και τρέφεται κυρίως με εθνικισμό,
θρησκευτικές λιτανείες, διαφημίσεις και με ελπίδες ότι θα κερδίσει κάποτε το
λαχείο. Οι κοπέλες δε, πωλούν το κορμί τους για να επιβιώσουν: ο καπιταλισμός,
μας έλεγαν, είναι ένα απέραντο πορνείο. Μάλιστα, για να μας προστατεύσουν από
την «δυτική Κόλαση», το κόμμα είχε περικυκλώσει τον «σοσιαλιστικό παράδεισο»
με συρματοπλέγματα, στρατιώτες και ειδικά σκυλιά, ώστε να μη αποδράσουμε…
Τα χρόνια πέρασαν. Οι «σοσιαλιστικοί παράδεισοι» κατέρρευσαν. Τη θέση τους
πήρε το «καπιταλιστικό όνειρο». Και αυτό που συνέβη, από τη Ρωσία μέχρι την
Αλβανία, μοιάζει με ένα απίστευτο κωμικοτραγικό σενάριο. Εν μια νυχτί,
κυριολεκτικά, οι πράκτορες των μυστικών υπηρεσιών έγιναν μάνατζερ. Οι
γραμματείς του κόμματος μεταμορφώθηκαν σε μπίζνεσμαν. Εκείνοι που μας ζάλιζαν
τραγουδώντας τη Διεθνή, ξαφνικά άρχισαν να τραγουδούν με λύσσα τον εθνικό
ύμνο. Εκείνοι που μας διάβαζαν όλη την ώρα το «Κεφάλαιο» έγιναν ξαφνικά
θεούσοι. Το «Προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε!» έγινε «Εθνικιστές όλων των
χωρών ενωθείτε!». Το «η θρησκεία είναι το όπιο του λαού» έγινε «πατρίς,
θρησκεία, οικογένεια». Το «καπιταλιστικό όνειρο» ανέλαβαν να τον κτίσουν οι
ίδιοι άνθρωποι που έκτιζαν και τον «σοσιαλιστικό παράδεισο». Λίγο ώς πολύ, με
τις ίδιες πρακτικές και μεθόδους. Γι’ αυτό το «καπιταλιστικό όνειρο» που
φτιάχνουν σήμερα μοιάζει πάρα πολύ με την περιγραφή του καπιταλισμού που
δίδασκαν οι ίδιοι χθες στον «σοσιαλιστικό παράδεισο»… Καμία χώρα όμως δεν
ενσαρκώνει καλύτερα αυτή την μετάβαση όπως η σημερινή Ρωσία: εκεί όπου το
«καπιταλιστικό όνειρο» έχουν αναλάβει να το κτίσουν αποκλειστικά οι πρώην
πράκτορες της KGB. Σε ένα τέτοιο «σύμπαν» λοιπόν η Άννα Πολιτκόφσκαγια
αποτελούσε μια ανυπόφορη παραφωνία. Δεν συμβιβαζόταν. Μιλούσε πολύ. Ήξερε
πολλά για τους πρώην πράκτορες της KGB που επανήλθαν στην εξουσία. Ήξερε πολλά
για το έγκλημα που συντελείται μακριά από τις κάμερες στην Τσετσενία. Διαβάζω
αποσπάσματα από το ημερολόγιό της, που δημοσίευσε χθες η «Novaya Gazeta»: «Η
Ρωσία βρίσκεται σε αδιέξοδο… Αυτό που συνέβη οφείλεται στο γεγονός ότι στις
θέσεις κλειδιά της κυβέρνησης της χώρας βρίσκονται τώρα όλοι οι άνθρωποι που
ήταν κάποτε στην KGB… Η πλειοψηφία του πληθυσμού συμφωνεί. Τι θα γίνει όμως
με την μειοψηφία; Εγώ γράφω βιβλία και δημοσιεύω άρθρα. Πρέπει να εξηγήσω πού
πάνε τα πράγματα, πρέπει να εξηγήσω ότι εάν το σύστημα νιώθει την ανάγκη να
εξουδετερώσει κάποιον που τον ενοχλεί, θα το κάνει χωρίς κανένα δισταγμό»…
Η Άννα Πολιτκόφσκαγια είχε προβλέψει, κατά κάποιον τρόπο, το ίδιο της το
τέλος. Ας ευχηθούμε μόνο ότι η δολοφονία της δεν θα ξεχαστεί στο άψε σβήσε.
Όπως έχουν ξεχαστεί τόσα χρόνια, από ιμπεριαλιστές και αντιιμπεριαλιστές, οι
Τσετσένοι, για τους οποίους επέμενε να γράφει η Άννα…
LINK:
Google news
