ΡΙΠΕΣ Δικαιοσύνη

ΜΕΣΑ στο άγχος του να εμφανιστεί ως υπέρμαχος της οικονομικής
υπευθυνότητας και πολέμιος του λαϊκισμού, ο Πρωθυπουργός λησμόνησε χθες
ορισμένα βασικά ζητήματα που συνδέονται άμεσα με την απεργία των δασκάλων.

ΖΗΤΗΜΑ 1ον: οι εκπαιδευτικοί ζητούν την καταβολή του επιδόματος των 176
ευρώ που έχει ήδη καταβληθεί σε πολλές κατηγορίες δημοσίων υπαλλήλων.

ΖΗΤΗΜΑ 2ον: την καταβολή του επιδόματος είχαν υποσχεθεί ρητώς πριν από
τις εκλογές τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η Νέα Δημοκρατία – είχε κάνει μάλιστα και
σχετικές δηλώσεις ο νυν υφυπουργός Παιδείας κ. Καλός.

ΖΗΤΗΜΑ 3ον: σε πολλές περιπτώσεις έπειτα από σχετικές αιτήσεις
ενδιαφερομένων τα ελληνικά δικαστήρια έχουν κρίνει ότι η καταβολή του
επιδόματος είναι υποχρεωτική σε όλους τους δημοσίους υπαλλήλους!

ΚΑΙ τα τρία ζητήματα έχουν φυσικά τη σημασία τους. Γιατί δικαίως οι
δάσκαλοι θα αναρωτιούνται πώς η καταβολή του επιδόματος σε αυτούς μόνο θα
υποθηκεύσει το μέλλον της οικονομίας και κάτι τέτοιο δεν ίσχυσε για άλλους
συναδέλφους τους στο Δημόσιο – ορισμένοι εκ των οποίων έχουν και μεγαλύτερους
μισθούς.

ΜΕ δυο λόγια το αίτημα των δασκάλων δεν είναι απλώς η αύξηση του μισθού
τους, αλλά να σταματήσει ο εμπαιγμός και να πάψουν να ισχύουν δύο μέτρα και
δύο σταθμά. Γι’ αυτό και επιδεικνύουν τέτοια αποφασιστικότητα.

ΑΛΛΩΣΤΕ η πείρα τους έχει δείξει ότι αν θέλει η κυβέρνηση να βρει λεφτά
– για να προσλάβει για παράδειγμα, εν έτει 2006, 10.000 γαλάζιους αγροφύλακες
(!) – τα βρίσκει. Όταν δεν θέλει, ανακαλύπτει τα δημοσιονομικά ελλείμματα.