ΡΙΠΕΣ Με το ζόρι

ΠΡΙΝ από τις εκλογές δυναμίτιζαν κάθε συμφωνία, χαρακτηρίζοντας ψίχουλα
τις αυξήσεις που έδιναν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και υποσχόμενοι την
ικανοποίηση όλων των αιτημάτων. Μετά τις εκλογές σκαρφίζονται κάθε τρόπο για
να μη δώσουν τα λεφτά.

ΠΡΙΝ από τις εκλογές λοιδορούσαν τον τότε πρωθυπουργό που δεν έβλεπε
τους απεργούς. Μετά τις εκλογές ο κ. Καραμανλής δεν έχει να πει τίποτα σε
κανέναν – ούτε φυσικά και στους δασκάλους. Και τα ΜΑΤ – όπως και τότε –
υποδέχονται με χημικά όποιους επιχειρούν να σπάσουν τον αστυνομικό κλοιό.

Η συνήθης πολιτική ασυνέπεια των κομμάτων που από την αντιπολίτευση
περνούν στην κυβέρνηση; Ενδεχομένως. Και κατά μία έννοια το σημαντικό δεν
είναι τι υποσχέθηκαν, αλλά τι κάνουν. Κι αυτό ίσως είναι το μεγαλύτερο
πρόβλημα.

ΓΙΑΤΙ αυτή η κυβέρνηση έχει καταφέρει να δημιουργήσει πολεμικές σχέσεις
με όλους τους εκπαιδευτικούς φορείς από τα Νηπιαγωγεία και τα Δημοτικά ώς τα
Λύκεια και τα Πανεπιστήμια.

ΩΣ ένα βαθμό αυτό οφείλεται στη συμπεριφορά της υπουργού που συχνά
επιδεικνύει ανεξήγητη εριστικότητα και μία αλαζονική συμπεριφορά που δεν
ταιριάζουν καθόλου στον χώρο της Παιδείας. Οφείλεται ακόμα στην αυταρχική
αντιμετώπιση των διαδηλώσεων από την Αστυνομία που περισσότερες από μία φορές
όξυνε το πρόβλημα.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ απ’ όλα όμως οφείλεται στη λανθασμένη προσέγγιση που έχει η
κυβέρνηση στο ζήτημα των μεταρρυθμίσεων. Γιατί πιστεύουν πως με μια γενική
επίκληση της ανάγκης για διάλογο, μπορούν να ξεμπερδέψουν και να κατεβάσουν
την πρόταση της αρεσκείας τους.

ΚΑΜΙΑ διαπραγμάτευση, καμία προσπάθεια να εντάξουν στις προσπάθειες
μεταρρύθμισης τους εκπαιδευτικούς, να τους κάνουν να συνεργαστούν για την
ποιοτική αναβάθμιση του Σχολείου και του Πανεπιστημίου.

ΜΟΝΟ αδιαλλαξία και αυταρχισμός. Σαν να μην καταλαβαίνουν ότι ειδικά
στην Παιδεία αναβάθμιση με το ζόρι δεν γίνεται!