ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Η πόλη που ζουν οι δήμαρχοι

Εγώ δεν θέλω να διαλέξω δήμαρχο για την Αθήνα, όχι. Θέλω να φύγω μαζί τους,
στην πόλη που ζουν οι υποψήφιοι, και να μείνω για πάντα εκεί. Δεν ξέρω ποια
είναι, αλλά σίγουρα είναι μια πόλη όπου τα αυτοκίνητα σταματούν στις διαβάσεις
πεζών, για να περάσουν οι πεζοί, και πολύ μου αρέσει να ζω σε τέτοια πόλη.
Ποτέ κανένας υποψήφιος δεν είπε ότι θα λειτουργήσουν οι διαβάσεις πεζών, άρα
στην πόλη που ζουν δεν υπάρχει πρόβλημα. Όπως δεν υπάρχει πρόβλημα και με τα
σκυλιά, στη δική τους πόλη. Αποκλείεται να πάθω εκεί αυτό που έπαθα εδώ, που
γλίστρησα μέσα στη νύχτα σε μαλακά σκυλοκούραδα, έπεσα στο πεζοδρόμιο φαρδιά –
πλατιά, σκούπισα με το παντελόνι όσα δεν είχα πατήσει, στραμπούληξα το πόδι κι
έγδαρα το χέρι μου. Σίγουρα στη δική τους πόλη οι δημοτικοί αστυνομικοί δεν
πίνουν φραπέδες στις πολυθρόνες των αυτοκινήτων, που τα παρκάρουν στους
πεζόδρομους, στέκονται όρθιοι να διώχνουν τα αυτοκίνητα και τα μηχανάκια που
τους παραβιάζουν. Τις νύχτες παραμονεύουν στις γωνίες να δουν ποιος βγάζει το
σκυλί του να λερώσει το πεζοδρόμιο και κόβουν πρόστιμα στις ανήμπορες
ιδιοκτήτριες σκύλων, αυτές με την παντόφλα που μισανοίγουν την εξώπορτα και
περιμένουν το σκυλί να τελειώσει εκεί που θα περπατήσει σε λίγο ο συνάνθρωπός
τους. Υπέροχη πόλη πρέπει να είναι αυτή. Θα θυμίζει λίγο την Αθήνα βέβαια,
αλλά δεν θα έχει απαίσιους κάδους, δεν θα κινδυνεύει η ζωή σου εκεί όταν
περπατάς, δεν θα σκοντάφτεις σε κομμένα παλούκια και τρύπες και σπασμένα
πλακάκια, δεν θα σου επιτίθενται τα μηχανάκια σε κάθε βήμα. Θα πάω με τους
δημάρχους εγώ, και τις Κυριακές θα συζητάμε αν θα βάλουμε κυλιόμενες στον
Λυκαβηττό. Ή καλύτερα σκι-λιφτ, να κάνει πιο παραδοσιακό;