Δρόμοι

Ας γυρίσουμε…

… για λίγο το ρολόι του χρόνου πίσω, πριν ακόμη από τον πόλεμο που οδήγησε
στην κατοχή του Ιράκ, τότε που η πολιτική της διεθνούς κοινότητας για να
ασκήσει πιέσεις στον Σαντάμ ήταν οι κυρώσεις. Γιατί να το κάνουμε αυτό; Επειδή
η διεθνής κοινότητα ετοιμάζεται να χρησιμοποιήσει το ίδιο «όπλο» κατά του
Ιράν, προκειμένου να το υποχρεώσει να εγκαταλείψει το πυρηνικό του πρόγραμμα.

Τα νερά…

… της Βασόρας, της δεύτερης πόλης του Ιράκ, παράβγαιναν κάποτε με τα νερά
της Βενετίας. Από τότε που ο ΟΗΕ (το φύλλο συκής των ΗΠΑ) άρχισε να πνίγει τη
χώρα με τις κυρώσεις του, τα νερά του ποταμιού έγιναν ένα «κοκτέιλ» από
βοθρολύματα. Από τους κατοίκους του Ιράκ, που κάποτε ήταν 22 εκατομμύρια,
τέσσερα εκατομμύρια είχαν εγκαταλείψει τη χώρα πριν από την αμερικανική
εισβολή και περισσότεροι από 1,2 εκατομμύρια είχαν χάσει τη ζωή τους εξαιτίας
των εξοντωτικών κυρώσεων. Από την πείνα και τις αρρώστιες, περισσότερα από
4.500 παιδιά πέθαιναν κάθε μήνα – 150 την ημέρα. Ο Σκοτ Ρίτερ, πρώην
επιθεωρητής του ΟΗΕ στο Ιράκ, έλεγε: «Η ιδέα πως προσπαθούμε να σώσουμε τον
ιρακινό λαό από τον Σαντάμ είναι καταγέλαστη. Μπορεί να είναι ένας ωμός
δικτάτορας. Μπορεί να βασανίζει μέχρι θανάτου 1.800 ανθρώπους τον χρόνο. Αυτό
είναι φρικτό και απαράδεκτο. Εμείς, όμως, σκοτώνουμε 6.000 ανθρώπους τον
μήνα». Ο Ρίτερ και ο συντονιστής του ΟΗΕ στο Ιράκ Ντένις Χαλιντέι παραιτήθηκαν
από τη θέση τους το 1999, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις κυρώσεις.

Επτά απόρρητα…

… έγγραφα του Πενταγώνου, τα οποία επικαλείται ο Τόμας Νέιγκι, συγγραφέας
του βιβλίου «Το μυστικό των κυρώσεων», αποκαλύπτουν πως η αμερικανική
κυβέρνηση, εν γνώσει των συνεπειών των κυρώσεων, κατέστρεψε σκοπίμως το
σύστημα ύδρευσης του Ιράκ. Σε ένα από αυτά τα έγγραφα (22-1-1991, Υπηρεσία
Πληροφοριών του Πενταγώνου) αναφέρεται: «Το Ιράκ θα μείνει χωρίς καθαρό πόσιμο
νερό, εξαιτίας της έλλειψης των απαιτούμενων χημικών ουσιών και των μεμβρανών
αφαλάτωσης (οι διεθνείς κυρώσεις απαγορεύουν την εισαγωγή τους). Αν ο
πληθυσμός δεν λάβει την πρόνοια να βράζει το νερό, θα ενσκήψουν ασθένειες και
επιδημίες». Τότε, τον Ιανουάριο του 1991, οι αμερικανικές υπηρεσίες υπολόγιζαν
πως το ιρακινό σύστημα ύδρευσης θα είχε καταστραφεί μέχρι τον Ιούνιο του ίδιου
έτους. Μεταξύ των ασθενειών που αναφέρονται στο αμερικανικό έγγραφο είναι η
χολέρα, η διάρροια, η διφθερίτιδα, η ηπατίτιδα Α και Β, η ιλαρά, η μηνιγγίτιδα
και ο τύφος.

Οι κυρώσεις…

… καταλήγουν σε μια σιωπηλή γενοκτονία. Οι περισσότερες γενοκτονίες
συμβαίνουν σε έκτακτες καταστάσεις, κρίσεις, συγκρούσεις, πολέμους,
επαναστάσεις, στις οποίες συνήθως το φταίξιμο αποδίδεται στα θύματα. Αν αυτή η
γενοκτονία που έγινε με τις κυρώσεις στο Ιράκ είναι ακόμη πιο επαίσχυντη,
είναι επειδή έγινε εν ψυχρώ. Θέλουμε άραγε να επαναληφθεί και στο Ιράν;