Η φωτιά στη Μάνη

Η κυρία Μ.Π. Καρλαύτη γράφει για τη φωτιά στη Μάνη:

«Η φωτιά ξεκίνησε στις 21/8/06 κατά τις 10 π.μ. από τα χωριά Γέρμα – Καρέα του
Δήμου Οιτύλου. Λόγω της άπνοιας που επικρατούσε στην περιοχή, παρ’ όλο που η
φωτιά είχε εκδηλωθεί σε δασώδη περιοχή, λίγες ρίψεις νερού με κάποιο
πυροσβεστικό αεροπλάνο θα ήταν αρκετές. Ο δήμαρχος Οιτύλου είχε σπάσει τα
τηλέφωνα και με κάθε τρόπο ζητούσε τη βοήθεια του κράτους, χωρίς όμως θετικό
αποτέλεσμα.

Τελικά η βοήθεια που ζητούσαμε το πρωί, έφτασε το απόγευμα κατά τις 6 όταν η
φωτιά είχε εξαπλωθεί, με τη μορφή τριών αεροπλάνων που έκαναν ρίψεις νερού
δυστυχώς μόνο για δυο – τρεις ώρες, αφού στη συνέχεια η νύχτα εμπόδιζε τις
πτήσεις τους. Εν τω μεταξύ τη νύχτα η φωτιά πέρασε στην άλλη πλευρά του
κεντρικού δρόμου Γυθείου – Αρεόπολης (παρ’ όλο που υπήρχαν πυροσβεστικά
οχήματα για να την εμποδίσουν) και κατευθύνθηκε προς το χωριό Βαχό. Η σχετική
άπνοια συνεχιζόταν και όλοι είμαστε αισιόδοξοι αφού περιμέναμε πως με το πρώτο
φως της ημέρας τα αεροπλάνα θα έσπευδαν να ολοκληρώσουν το έργο της
κατάσβεσης, που η νύχτα τα εμπόδισε να ολοκληρώσουν. Διαψευστήκαμε όμως
οικτρά. Το πρωί δεν υπήρχε ούτε ένα αεροπλάνο στην περιοχή (υπήρχαν αλλού
προτεραιότητες φαίνεται) ενώ η φωτιά είχε αφήσει πίσω της τον Δήμο Οιτύλου και
τα χωριά γύρω από το Οίτυλο, για να αρχίσει να καταβροχθίζει τα δάση, τις
καλλιέργειες και τα χωριά του Δήμου Γυθείου.

Επιπλέον η άπνοια είχε σταματήσει να είναι σύμμαχός μας και ένα ελαφρύ αεράκι
έσπρωχνε τις φλόγες πότε προς τη μια κατεύθυνση πότε προς την άλλη. Είχαν ήδη
δημιουργηθεί δυο – τρία διαφορετικά μέτωπα και η κατάσταση μόνο με τα
πυροσβεστικά οχήματα ήταν ανεξέλεγκτη. Οι κάτοικοι πήραν την κατάσταση στα
χέρια τους. Όσοι είχαν τρακτέρ ή αγροτικά αυτοκίνητα φόρτωσαν βυτία νερό και
με μάνικες έτρεχαν όπου είχαν χωράφια δικά τους ή όπου τους φώναζαν γνωστοί
τους ή όπου έβρισκαν φωτιά στον δρόμο τους. Οι κάτοικοι με λιόκλαδα στα χέρια
προσπαθούσαν να σταματήσουν τη φωτιά όπου έβρισκαν σχετικά καθαρά χωράφια ή να
φτιάξουν αντιπυρικές ζώνες».