ΓNΩMH Ο παππούς «έφαγε πόρτα» στο κλαμπ

Οι πλανήτες, όπως οι δικαστές του Ανώτατου Δικαστηρίου, διορίζονται εφ’ όρου
ζωής. Δεν μπορείς έτσι εύκολα να τους αποπέμψεις, όσο εκκεντρικοί, περίεργοι ή
μη προικισμένοι κι αν αποδειχτούν ότι είναι. Αν τα κατάφεραν να διώξουν τον
Πλούτωνα – προειδοποιώ – μπορούν να κάνουν το ίδιο με οτιδήποτε και
οποιονδήποτε.

Πιστεύω πως γνώριζα από πάντα στην καρδιά μου ότι ο Πλούτωνας δεν «ανήκε»
εκεί. Ο Πλούτωνας συνδέεται με την ιδιοσυγκρασία. Δεν είναι ούτε ο θαμπός,
εσωτερικός γήινος πλανήτης, ούτε ο εριστικός, ματαιόδοξος γίγαντας από αέριο.
Είναι κυρίως πάγος. Είναι μικρότερος από το δικό μας φεγγάρι και έχει μια
τροχιά τόσο εκκεντρική, που ξοδεύει 20 χρόνια από την επαναστατική του περίοδο
των 248 ετών μέσα στην τροχιά του Ποσειδώνα.

Ο Πλούτωνας είναι αυτό που λέει το παλιό μου εγχειρίδιο αστρονομίας, μάλλον
επικριτικά, «διεστραμμένος». Πάντα ένιωθα όμως λίγο προστατευτικά απέναντί
του. Αυτό που πάντα ήθελα ήταν μια μεταχείριση λίγο καλύτερη για τον Πλούτωνα.

Όλοι εκείνοι που ζήτησαν την αποπομπή του ξεχνούν ότι του στείλαμε πρόσκληση
πριν από 76 χρόνια. Και ο Πλούτωνας έχει ήδη νοικιάσει το σμόκιν του. Αυτό που
θα ευχόμουν να γίνει είναι να αφήσουμε τον παππού Πλούτωνα να μπει μέσα στο
κλαμπ και να μετά να κλείσουμε όλες τις πόρτες. Μακάρι να το κάναμε, όχι για
επιστημονικούς αλλά για συναισθηματικούς λόγους.

Όπως έλεγε ένας φίλος μου στη NASA, «θα έδειχνε τον ανθρωπισμό μας, αν αφήναμε
τον Πλούτωνα να παραμείνει πλανήτης». Θα ήταν όπως εκείνη η στιγμή που ο
πορτιέρης ετοιμάζεται να σου «δώσει πόρτα» σε ένα ιδιωτικό πάρτι.
Αντικειμενικά, δεν ανήκεις εκεί αλλά το τελευταίο λεπτό κάποιος που σε ξέρει
τον χτυπά στον ώμο και του λέει: «Έι, περίμενε λίγο, τον ξέρω αυτόν τον τύπο.
Είναι εντάξει».

Ο Tim Kreider είναι καρτουνίστας και συγγραφέας των βιβλίων «The Pain:
When Will It End?» και «Why Do They Kill Me?».