Δρόμοι

H ήττα…

… δεν είναι ποτέ κάτι ευχάριστο, πολλές φορές όμως είναι καλύτερα να χάνεις
από το να κερδίζεις. H ήττα στον B’ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν το καλύτερο πράγμα
που συνέβη ποτέ στην ιστορία της Γερμανίας και της Ιαπωνίας. Για τους
Αμερικανούς, η ήττα στο Βιετνάμ ήταν επίσης ευλογία. Ακολούθησαν 30 χρόνια
αδιάκοπης ευημερίας, η πολιτική αναγέννηση των συντηρητικών αξιών και η νίκη
επί του κομμουνισμού στον Ψυχρό Πόλεμο.

Τέτοιες…

… σκέψεις δεν προσφέρουν μεγάλη παρηγοριά στον Μπους, τον Μπλερ και τον
Ολμέρτ, καθώς παρατηρούν την ήττα τους από τη Χεζμπολάχ και το Ιράν. Όπως
γράφει όμως ο Ανατόλι Καλέτσκι στους Τάιμς, η «διεθνής κοινότητα» είναι ακόμη
πιο αδύναμη απέναντι στο Ιράν απ’ ό,τι απέναντι στη Βόρεια Κορέα. H
Πιονγκγιάνγκ έχει ανάγκη από τρόφιμα και καύσιμα για να επιβιώσει, κατά
συνέπεια είναι ευάλωτη σε πιέσεις από την Κίνα. Το Ιράν, που είναι γεμάτο
πετρέλαιο, δεν έχει ανάγκη από τίποτα και δεν εξαρτάται από κανέναν. Το είδος
των διπλωματικών και οικονομικών κυρώσεων που εξετάζει το Συμβούλιο Ασφαλείας
όχι μόνο δεν θα φέρει κανένα αποτέλεσμα, αλλά θα ενισχύσει το καθεστώς του
αντιαμερικανού και αντιισραηλινού προέδρου Μαχμούντ Αχμαντινεζάντ.

Οι τιμές…

… του πετρελαίου έχουν υπερδιπλασιαστεί τα τρία τελευταία χρόνια επειδή
αυξάνεται σταθερά η ζήτηση, κυρίως από την Κίνα. Εάν το Ιράν, που είναι ο
τρίτος παραγωγός πετρελαίου στον κόσμο μετά τη Ρωσία και τη Σαουδική Αραβία,
έβλεπε ακόμη κι ένα μικρό μέρος των εξαγωγών πετρελαίου να αφαιρείται από την
παγκόσμια αγορά λόγω των κυρώσεων, η τιμή του πετρελαίου θα εκτοξευόταν στα
100 δολάρια το βαρέλι, ή και ακόμη περισσότερο. Στον βαθμό που το ποσοστό της
αύξησης της τιμής του πετρελαίου θα ήταν μεγαλύτερο από το ποσοστό της μείωσης
των ιρανικών εξαγωγών, τα συνολικά έσοδα της κυβέρνησης θα αυξάνονταν, δεν θα
μειώνονταν. Το Ιράν ελέγχει επίσης τα Στενά του Χορμούζ, απ’ όπου διέρχεται το
40% του παγκόσμιου εμπορίου πετρελαίου. Αν το Ιράν έκλεινε τα Στενά ή
απειλούσε με οποιονδήποτε τρόπο τις διεθνείς μεταφορές λόγω των κυρώσεων, η
τιμή του πετρελαίου θα έφτανε όχι τα 100, αλλά τα 150 δολάρια το βαρέλι. Κατά
συνέπεια, οι κυρώσεις θα διπλασίαζαν τα έσοδα του καθεστώτος.

Αν όμως…

… οι κυρώσεις είναι καταδικασμένες να αποτύχουν, τι μπορεί να συμβεί με τη
στρατιωτική λύση; Δεν θα μπορούσε η Αμερική ή το Ισραήλ να σταματήσει το
πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν απειλώντας να το βομβαρδίσει; H απάντηση είναι
αρνητική. Από στρατιωτική άποψη, η Αμερική και το Ισραήλ έριξαν τις τελευταίες
τους βολές στο Ιράκ και τον Λίβανο, αντιστοίχως. Τι θα πρέπει να κάνουν λοιπόν
απέναντι στην πυρηνική απειλή του Ιράν; Είναι απλό, απαντά ο αρθρογράφος των
Τάιμς: να αναγνωρίσουν την ήττα τους. Αντί να προσπαθήσει να σταματήσει το
πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, η διεθνής κοινότητα πρέπει να προσπαθήσει να το
επαναφέρει στον πολιτισμένο κόσμο.