Δρόμοι

Οι δρόμοι …

…της βόρειας Μιννεάπολης δεν δείχνουν σημάδια αναρχίας. Τα παράθυρα δεν
έχουν σιδερένια κάγκελα, οι κήποι είναι περιποιημένοι και τα γκράφιτι στους
τοίχους είναι λιγοστά. Όταν σκουπίζει όμως το πρωί το πεζοδρόμιο έξω από το
σπίτι του, ο Τζορτζ Ρόμπερτς βρίσκει πότε-πότε μια σφαίρα. Και σε ορισμένα
σπίτια μπορεί να δει κανείς τρύπες από σφαίρες. Πέρυσι έγιναν 49
ανθρωποκτονίες στη Μιννεάπολη. Φέτος, έχουν σκοτωθεί μέχρι τώρα 41 άνθρωποι,
οι περισσότεροι από ενόπλους που θέλουν χρήματα ή ναρκωτικά. Σε αυτή την πόλη
των 370.000 κατοίκων, οι δολοφονίες είναι διπλάσιες από εκείνες της Νέας
Υόρκης.

Σύμφωνα…

… με στοιχεία του FBI, από το 2004 ώς το 2005 οι φόνοι σε πόλεις με
περισσότερους από ένα εκατομμύριο κατοίκους αυξήθηκαν μόλις 0,5%, ενώ σε
πόλεις με 250.000 ώς 500.000 κατοίκους αυξήθηκαν κατά 9,4%. Ένα μέρος του
προβλήματος είναι η έλλειψη μέσων. Από το 2000, οι δαπάνες για την αστυνομία
τόσο σε πολιτειακό όσο και σε ομοσπονδιακό επίπεδο έχουν μειωθεί. Το
πραγματικό πρόβλημα όμως, γράφει ο «Εκόνομιστ», έχει να κάνει με τη δυσκολία
αστυνόμευσης πόλεων όπως το Νιούαρκ και η Μιννεάπολη.

Την τελευταία…

… δεκαετία, έχουν δοκιμαστεί δύο τρόποι που έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικοί
στις μεγάλες πόλεις. Και οι δύο ήταν πολύ λιγότερο αποτελεσματικοί σε πόλεις
μικρότερου μεγέθους. Ο πιο γνωστός έχει την ονομασία «μηδενική ανοχή» και
προβλέπει την καταστολή ακόμη και μικρών ποινικών παραβάσεων, με τη λογική ότι
πολλοί από αυτούς τους παραβάτες καταζητούνται για μεγαλύτερα εγκλήματα. Ο
τρόπος αυτός λειτούργησε θαυμάσια στη Νέα Υόρκη, όπου η εγκληματικότητα είχε
φτάσει σε πολύ υψηλά επίπεδα, όχι όμως και στη Μιννεάπολη. H μαζική παρουσία
της αστυνομίας, υποσχέθηκε ο αρχηγός της, θα υποχρεώσει τους κακοποιούς να
αφήσουν τα όπλα στο σπίτι. Αποτέλεσμα; Μικρή αύξηση των φόνων και μεγάλη
αύξηση των διαρρήξεων.

Ο δεύτερος…

… τρόπος είναι πιο άμεσος. Οι άνθρωποι που θεωρείται πιο πιθανό ότι θα
σκοτώσουν ή θα σκοτωθούν (όπως εκείνοι που αποφυλακίζονται) παρακολουθούνται
στενά. Και τα μέλη των συμμοριών προειδοποιούνται ότι όταν συλλαμβάνεται ένας
από αυτούς για κάποιο λόγο, θα διαλύεται ολόκληρη η συμμορία. H μέθοδος
λειτούργησε στη Βοστώνη και στο Σικάγο, όχι όμως και στη Μιννεάπολη και το
Νιούαρκ. Ο πιθανότερος λόγος είναι ότι οι πόλεις αυτές έχουν τις λάθος
συμμορίες. Στο ένα τρίτο των φόνων που έγιναν στο Νιούαρκ από το 1997 ώς το
2005 ενέχονται μέλη συμμοριών, είτε ως θύματα είτε ως θύτες. Μόλις το 5% αυτών
των φόνων, όμως, έγινε για να προωθηθούν τα συμφέροντα της συμμορίας. Οι
συμμορίες αυτές είναι αρκετά οργανωμένες για να κλέβουν ναρκωτικά ή όπλα, όχι
όμως και για να εμποδίζουν ξεκαθαρίσματα λογαριασμών στο εσωτερικό τους. Το
αποτέλεσμα είναι να χαρακτηρίζονται από ιδιαίτερη βιαιότητα, αλλά και να είναι
δύσκολη η εξουδετέρωσή τους. Το καλύτερο για μια πόλη είναι να μην έχει
καθόλου συμμορίες. Εάν όμως έχει, είναι καλύτερα οι συμμορίες να είναι μεγάλες
και οργανωμένες.