Οι Tούρκοι να σεβαστούν το Πατριαρχείο

![]() |
|
Ο Κάρολος Παπούλιας απευθύνθηκε προς την Άγκυρα ιστάμενος δίπλα στον |
ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟ MHNYMA προς την Τουρκία να σέβεται το Πατριαρχείο έστειλε
από τη Λέσβο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας. Όταν αναφέρθηκε
στην τραγωδία του Λιβάνου, τόνισε με έμφαση καταδικάζοντας εμμέσως τη στάση
του Ισραήλ πως «οι εικόνες των νεκρών παιδιών και των μανάδων που σπαράζουν,
ακυρώνουν οποιαδήποτε ηθική νομιμοποίηση της βίας».
Ο κ. K. Παπούλιας, που απευθύνθηκε προς την Άγκυρα ιστάμενος όση ώρα μιλούσε
δίπλα στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, ο οποίος χοροστάτησε στις λειτουργίες για
τον εορτασμό της Παναγίας, έθεσε με επιτακτικό τρόπο προ των ευθυνών της την
Τουρκία, πλέκοντας παράλληλα το εγκώμιο του Πατριάρχη, ο οποίος – όπως
σημείωσε – είναι αναντικατάστατος. «Είναι καιρός πλέον η τουρκική ηγεσία να
αποδείξει εμπράκτως την ειλικρίνειά της και τη βούλησή της για τον ευρωπαϊκό
της δρόμο» είπε.
Και εξήγησε: «Είναι ακατανόητη η επιμονή της τουρκικής διοίκησης να μην
αναγνωρίζει την αυθεντικότητα της οικουμενικότητας του Πατριαρχείου
Κωνσταντινούπολης, που είναι αδιαπραγμάτευτη, ή την επαναλειτουργία της
Θεολογικής Σχολής της Χάλκης και την αποκατάσταση των περιουσιακών δικαιωμάτων
των Ελλήνων της Πόλης».
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έκανε ειδική αναφορά στην τραγωδία της Μέσης
Ανατολής, αναφερόμενος ουσιαστικά στις ευθύνες του Ισραήλ και στην περιπέτεια
του λαού του Λιβάνου.
«H σκέψη μας βρίσκεται κοντά στις μητέρες του Λιβάνου, που υπέμειναν και
υπομένουν τις συνέπειες ενός σκληρού πολέμου, του πολέμου που συγκλόνισε την
παγκόσμια κοινή γνώμη και φέρνει τη διεθνή κοινότητα προ των ευθυνών της. Οι
εικόνες των νεκρών παιδιών και των μανάδων που σπαράζουν, ακυρώνουν
οποιαδήποτε ηθική νομιμοποίηση αυτής της βίας» κατέληξε.
Κι ενώ ο Πατριάρχης επικρότησε τις θέσεις του κ. Παπούλια και έκανε, κι αυτός,
αναφορά στις ευθύνες της διεθνούς κοινότητας, ο Έλληνας Πρόεδρος συνέχισε
θέτοντας μία σειρά ερωτημάτων: «Ο παραλογισμός των ημερών, ο θάνατος αμάχων
στη Μέση Ανατολή, που δεν χωράει στον ανθρώπινο νου, μας καλούν να
αναρωτηθούμε για το ουσιαστικό περιεχόμενο της προόδου της ανθρωπότητας και
την εξέλιξη του πολιτισμού μας. Προχωράμε μπροστά ή πηγαίνουμε πίσω;
Οδηγούμαστε ψηλότερα ή χαμηλότερα;».














