Bούτηξαν πάλι στις… πίσσες

«Μαύρα» μπάνια έκαναν το τελευταίο διήμερο εκατοντάδες κολυμβητές που
αναζήτησαν λίγη δροσιά στις παραλίες της Σαλαμίνας και της Πάχης Μεγάρων. Αντί
για δροσιά άρχισαν να ψάχνουν – για ακόμη μια φορά – καθαριστικά, ώστε να
απαλλαγούν από τις πίσσες…

Μαύρισαν οι παραλίες της Σαλαμίνας από τα διάσπαρτα βαριά πετρελαιοειδή που ξεβράστηκαν στις ακτές, ενώ έχουν μαζευτεί σχεδόν 600 σακούλες με πίσσα από την εταιρεία που ανέλαβε τον καθαρισμό

Μια εβδομάδα μετά το «μαύρισμα» από πίσσα και πετρελαιοειδή κατάλοιπα των
ακτών της Αττικής από τη Βουλιαγμένη έως την Παλαιά Φώκαια (σε έκταση 30
χιλιομέτρων) το σκηνικό της ρύπανσης επαναλήφθηκε γι’ άλλη μια φορά. Οι
υπαίτιοι της νέας οικολογικής καταστροφής παραμένουν και πάλι άφαντοι, παρά
τις έρευνες του Λιμενικού. Οι λιμενικοί ελπίζουν να βρουν τον υπαίτιο μόλις
ολοκληρωθεί η ανάλυση στα δείγματα καυσίμων που πήραν από πλοία που είχαν
περάσει από την ευρύτερη περιοχή. Στο μεταξύ, στο YEN ετοιμάζονται για την
αυριανή Διεθνή Συντονιστική Συνάντηση για την αντιμετώπιση της
πετρελαιοκηλίδας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Σύμφωνα με το YEN, το πρωί της Δευτέρας εντοπίστηκε κηλίδα με πετρελαιοειδή
κατάλοιπα συνολικής έκτασης 200 τετραγωνικών μέτρων στην περιοχή Περιστέρια
Σαλαμίνας. «Οι νοτιοδυτικοί άνεμοι της Δευτέρας άπλωσαν την κηλίδα έως την
Πάχη Μεγάρων και μόλις στράφηκαν σε βορειοδυτικούς τα πετρελαιοειδή βγήκαν
στις ακτές» λένε στελέχη της εταιρείας που ανέλαβε την επιχείρηση καθαρισμού.
Σύμφωνα με τα ίδια στελέχη, «προχθές μαζεύτηκαν 300 σακούλες με πίσσα και
πετρελαιοειδή και χθες 250».

Βαριά κατάλοιπα

H πρώτη εκτίμηση είναι ότι «κάποιο πλοίο άδειασε τα πετρελαιοειδή στη θάλασσα
ώστε να μην πληρώσει για την περισυλλογή τους». Ωστόσο, εξετάζεται και το
ενδεχόμενο «η ρύπανση να έγινε κατά τη διάρκεια φορτοεκφόρτωσης από
εγκαταστάσεις πετρελαιοειδών». Σύμφωνα με πηγές από εταιρείες καθαρισμών,
«στις ακτές της Αττικής είχαμε να κάνουμε με μικρά πετρελαιοειδή. Εδώ τα
πετρελαιοειδή είναι πολύ πιο πηχτά και μαύρα. Πρόκειται για βαριά κατάλοιπα
και όχι για καθαρά καύσιμα».

Σύμφωνα με τον δήμαρχο Σαλαμίνας κ. Ευάγγελο Αγαπίου, «η κηλίδα έχει καλύψει
μέχρι στιγμής έκταση 500 μέτρων στην παραλία Μούλκι και από περίπου 200 μέτρα
στις υπόλοιπες παραλίες». Όπως λέει, «η αλλαγή των ανέμων στάθηκε η αιτία να
πληγεί η πολυσύχναστη παραλία και να χάσουν τον μπάνιο τους χιλιάδες εκδρομείς
και παραθεριστές» στις πιο πολυσύχναστες παραλίες της Σαλαμίνας, Κολώνες,
Σατερλί και Μούλκι (στον κόλπο της Κούλουρης). Το ίδιο συνέβη και στην περιοχή
Βαρέας στα Μέγαρα.

Το σοβαρό πρόβλημα εστιάζεται πλέον στον βυθό. Όπως αναφέρει ο επίτιμος
θαλάσσιος ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Έσεξ και υπεύθυνος της
Περιβαλλοντικής Οργάνωσης «Αρχιπέλαγος Αιγαίου» κ. Θοδωρής Τσιμπίδης, «πρέπει
να γίνουν ουσιαστικές μελέτες για τις επιπτώσεις των πετρελαιοειδών που
κατακάθονται εξαιτίας των χημικών στον βυθό, αφού εισέρχονται στη διατροφική
αλυσίδα μέσω του πλαγκτού…». Όπως επισημαίνει, «αν αυτή τη στιγμή υπάρχει
πρόβλημα στον Σαρωνικό, φανταστείτε τι γίνεται στο ανοιχτό πέλαγος με
εκατοντάδες πλοία να αδειάζουν καθημερινά τα κατάλοιπα στη θάλασσα. H κηλίδα
αυτή φάνηκε, προφανώς επειδή δεν έριξαν αρκετά χημικά για να τη διασπάσουν».

Τα πλωτά φράγματα έχουν τον πρώτο λόγο

ΣΤΗ MAXH για την καταπολέμηση των πετρελαιοκηλίδων τον πρώτο λόγο έχουν
τα πλωτά φράγματα. Αφού εγκλωβιστεί η κηλίδα, ακολουθεί η περισυλλογή των
πετρελαιοειδών καταλοίπων με μηχανικά μέσα και ειδικά σκάφη.

Σε ειδικές περιπτώσεις, έπειτα από έγκριση του YEN και μόνο στην ανοιχτή
θάλασσα και τα βαθιά νερά, χρησιμοποιούνται χημικές, μη τοξικές ουσίες που
έχουν την ιδιότητα να διασπούν την πετρελαιοκηλίδα. Αυτό γίνεται επειδή, όπως
εξηγεί ο κ. Πέτρος Σκέμπρης, τεχνικός σύμβουλος εταιρείας καθαρισμού, «τα
χημικά ουσιαστικά διαλύουν σε μικρά κομμάτια την κηλίδα, ό,τι απομένει όμως
κατακάθεται στον βυθό».

Για τον λόγο αυτό, τα χημικά διασκορπιστικά σπάνια χρησιμοποιούνται. Σύμφωνα
με τον κ. Σκέμπρη, «στα εργαλεία απορρύπανσης συγκαταλέγονται οι απορροφητικές
πετσέτες και τα απορροφητικά ρολά. Κατασκευασμένες από ειδικό υλικό που
απορροφά μόνο τα πετρελαιοειδή και όχι το νερό, οι “πετσέτες” ρίχνονται πάνω
στην κηλίδα και μόλις γεμίσουν περισυλλέγονται με απόχες. Τα απορροφητικά ρολά
κάνουν την ίδια δουλειά με τις απορροφητικές πετσέτες, αλλά χρησιμοποιούνται
κυρίως για εμποδίσουν τα κατάλοιπα να βγουν στις ακτές. Για τον λόγο αυτό,
απλώνονται κατά μήκος της ακτής μέσα στο νερό».

Όταν η κηλίδα είναι σε ρηχά νερά χρησιμοποιούνται απορροφητικά φράγματα, που
είναι κατασκευασμένα από το ίδιο υλικό με τις «πετσέτες» και μπορεί να
απλωθούν σε μήκος πολλών χιλιομέτρων, αλλά και οι λεγόμενες περούκες που
αποτελούνται από ειδικές ίνες, στις οποίες προσκολλώνται τα βαρέα
πετρελαιοειδή.