Πρόσωπα Δύσκολοι καιροί για τον πρωθυπουργό

H απόφαση να επεκταθεί ο πόλεμος στον Λίβανο ελήφθη την ημέρα που οι
δημοσκοπήσεις στο Ισραήλ έδειχναν ότι η υποστήριξη προς τον Εχούντ Ολμέρτ
περιοριζόταν, λόγω των αποφάσεών του στον χειρισμό της κρίσης.

Δύσκολες ώρες περνά ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Εχούντ Ολμέρτ, βλέποντας τη δημοτικότητά του να κατρακυλά

Οι αντίπαλοί του, κυρίως από τη Δεξιά, είχαν αρχίσει να γράφουν την πολιτική
του νεκρολογία ενώ η φιλελεύθερη εφημερίδα «Χααρέτζ» δημοσίευσε πρωτοσέλιδο
άρθρο με τον τίτλο «Ο Ολμέρτ πρέπει να φύγει». Την ίδια ώρα, στρατιωτικοί
αξιωματούχοι εξέφραζαν τη δυσαρέσκειά τους γιατί ο πρωθυπουργός είχε διακόψει
την επέκταση της χερσαίας επιχείρησης πιο βαθιά στον Νότιο Λίβανο, για να
δώσει στους διπλωμάτες στη Νέα Υόρκη μια τελευταία ευκαιρία.

Ο κ. Ολμέρτ έχει χαρακτηρισθεί αρκετές φορές ως ο «συγκυριακός πρωθυπουργός».
Ο πρώην δήμαρχος της Ιερουσαλήμ είχε επιλεγεί από τον Αριέλ Σαρόν και
κληρονόμησε την πρωθυπουργία, όταν ο μέντοράς του έπαθε εγκεφαλικό τον
Ιανουάριο. Οι εκλογές που ακολούθησαν τον κράτησαν στην εξουσία, ωστόσο, με
τον πόλεμο σε εξέλιξη στον Νότιο Λίβανο, η ισχύς του πρωθυπουργού έχει
αποδυναμωθεί αρκετά. Από την αρχή, η έλλειψη στρατιωτικής εμπειρίας από τον
Ολμέρτ εθεωρείτο μειονέκτημα. Όταν μάλιστα συγκρινόταν με τον προκάτοχό του
στην πρωθυπουργία, το έλλειμμα αυτό γινόταν εξαιρετικά βαρύ. Ο Ισραηλινός
πρωθυπουργός βρισκόταν υπό συνεχή πίεση να αποδείξει ότι μπορεί να περπατήσει
με τις στρατιωτικές μπότες του Σαρόν, ίσως και να αποδείξει ότι μπορεί να
γίνει «περισσότερο Σαρόν από τον ίδιο τον Σαρόν».

H δημοσκόπηση της «Χααρέτζ», που δημοσιεύθηκε την Παρασκευή, έδειξε ότι το
ποσοστό της αποδοχής προς το πρόσωπό του μειώθηκε από 75% στο 48%, ενώ μόνο
ένα 20% από όσους ρωτήθηκαν δήλωσαν ότι το Ισραήλ κερδίζει τον πόλεμο.

Μάλιστα ο πρωθυπουργός του Ισραήλ δέχεται διαρκώς και τα πυρά της Αριστεράς,
ότι αντέδρασε με υπερβολή στην επιδρομή της Χεζμπολάχ στις 12 Ιουλίου,
προκαλώντας μια ολομέτωπη σύγκρουση την οποία οι Ένοπλες Δυνάμεις του Ισραήλ
δεν μπορούν ποτέ να κερδίσουν. Τρεις από τους πιο γνωστούς Ισραηλινούς
συγγραφείς, ο Άμος Οζ, ο Ντέιβιντ Γκρόσμαν και ο Αβραάμ Γιοσούα, με ανοιχτή
επιστολή τους προς τον πρωθυπουργό της χώρας ζήτησαν να σταματήσει τις
επιχειρήσεις και να δεχθεί τη λιβανική κυβερνητική πρόταση για ανάπτυξη των
στρατευμάτων της κατά μήκος των συνόρων. Σε παράλληλο χρόνο, η ισραηλινή Δεξιά
κατηγορεί τον Ολμέρτ ότι περίμενε τέσσερις εβδομάδες πριν αποφασίσει να
διευρύνει την εισβολή, κρατώντας πίσω τον Στρατό, ενώ περίμενε μια
συμβιβαστική λύση από τα Ηνωμένα Έθνη.

Σε αγώνα δρόμου εξελίσσεται η πορεία του Εχούντ Ολμέρτ στην πρωθυπουργία του
Ισραήλ. Ένας από τους σημαντικότερους πολιτικούς αναλυτές, ο Γιαρόν Εζράχι,
επιμένει πάντως ότι είναι νωρίς να τον «θάψουν». Τονίζει ότι οι στρατιωτικές
επιχειρήσεις έχουν ήδη αποφέρει κάποια αποτελέσματα: η Χεζμπολάχ, για
παράδειγμα, έχει αναγκασθεί να χρησιμοποιήσει τους πυραύλους που της έδωσε το
Ιράν, να παίξει δηλαδή το «ιρανικό χαρτί» της και να το κάψει.