Mαριονέτα η Xεζμπολάχ

«Έχουμε πόλεμο εδώ και 29 χρόνια. Φτάνει πια!». Αυτό λέει στα «NEA» ο
Ουαλίντ Τζουμπλάτ, πρόεδρος του Προοδευτικού Σοσιαλιστικού Κόμματος του
Λιβάνου και ηγέτης των Δρούζων της χώρας.

Την καλή εποχή. Ο Ουαλίντ Τζουμπλάτ που εικονίζεται εδώ να σφίγγει το χέρι, τον περασμένο Ιούνιο, του αρχηγού της Χεζμπολάχ Χασάν Νασράλα, αναρωτιέται τώρα αν η οργάνωση θα επιδείξει πίστη στο κράτος του Λιβάνου ή στους χρηματοδότες της

Το κόμμα προέκυψε ως κληρονομιά του πατέρα του, που τον Μάιο του 1977
δολοφονήθηκε σε ενέδρα στα περίχωρα της Βηρυτού. Από τότε μέχρι σήμερα, ο
Ουαλίντ Τζουμπλάτ έπεσε αρκετές φορές σε ενέδρες ενόπλων, όμως χάρη στον
ιδιωτικό στρατό που έχει οργανώσει παρέμεινε ζωντανός.

Τον συναντήσαμε στα υψώματα Σουρ, βόρεια της Βηρυτού. Είναι οι περιοχές των
Δρούζων, όπου ο πόλεμος γίνεται αισθητός μόνο από την τηλεόραση. Ο Ουαλίντ
Τζουμπλάτ, το 1998, κατηγόρησε τη Συρία ότι βρίσκεται πίσω από τη δολοφονία
του πατέρα του, ενώ αμέσως μετά τη δολοφονία του πρώην πρωθυπουργού Ραφίκ
Χαρίρι ανέλαβε πρωτοβουλία για τον τερματισμό της κατοχής, όπως ο ίδιος τη
χαρακτηρίζει, από τη Συρία. Αναφορικά με την επόμενη ημέρα του πολέμου δεν
είναι ιδιαίτερα αισιόδοξος. «Δεν μπορείς να προβλέψεις. Αποφασίσαμε να
στείλουμε τον στρατό του Λιβάνου στον Νότο. Εξαρτάται από τους Ισραηλινούς το
εάν θα αποσυρθούν από κάποιους λόφους που έχουν καταλάβει και βεβαίως από τη
Χεζμπολάχ, εάν θα εγκαταλείψει τον Νότιο Λίβανο. Με τις σημερινές προϋποθέσεις
μπορεί οποιαδήποτε στιγμή να δούμε επανέναρξη των εχθροπραξιών. Πρέπει να
βοηθήσουμε τον στρατό να αναπτύξει τις δυνάμεις του. Θα πρέπει επίσης να δούμε
εάν οι Ισραηλινοί κατανόησαν το μάθημα. Στρατιωτικά ηττήθηκαν. Όσο για τη
Χεζμπολάχ, περιμένουμε να δούμε εάν θα επιδείξει πίστη στο κράτος του Λιβάνου
διότι μέχρι τώρα άλλοι είναι εκείνοι που την καθοδηγούν».

Για τον λιβανικό στρατό

Στο ερώτημα για το αν η Χεζμπολάχ θα επιτρέψει την ανάπτυξη του στρατού,
εμφανίζεται επίσης επιφυλακτικός. «Αμφιβάλλω, η Χεζμπολάχ χρηματοδοτείται και
εξοπλίζεται από το Ιράν. Το Ιράν και η Συρία χρησιμοποιούν τη Χεζμπολάχ για να
αποδεικνύουν στους Αμερικανούς ότι διαθέτουν δύναμη εκτός των συνόρων τους. Κι
επειδή η πολιτική των Αμερικανών στη Μέση Ανατολή έχει αποτύχει, θα πρέπει να
μιλήσουν πρώτα σ’ εκείνους, δηλαδή να μην αποφασίζουν ερήμην τους. Το
συμπέρασμα; Ο Λίβανος είναι το πεδίο μάχης, ο σκοπός όμως…».

«Φτάνει πια»

Αντίθετα, ο Ουαλίντ Τζουμπλάτ δεν διατηρεί καμία αμφιβολία για το πώς θα
εξελιχθεί το πείραμα της ανάπτυξης πολυεθνικής δύναμης μεταξύ των δύο χωρών.
«H πολυεθνική δύναμη δεν έχει μέλλον. Κανείς δεν θα στείλει τους στρατιώτες
του να πολεμήσουν τη Χεζμπολάχ ή τους Ισραηλινούς, γιατί στο τέλος αυτό θα
συμβεί. Την ίδια στιγμή εγώ ζήτησα, αλλά δεν βλέπω να συμβαίνει, να
διασφαλιστούν στον μέγιστο βαθμό ή ακόμα και να κλείσουν τα σύνορα με τη
Συρία. Εάν οι Σύροι εξακολουθήσουν να στέλνουν όπλα και πυρομαχικά, η
κατάσταση είναι αδιέξοδη. Χρειάζεται πλέον να ουδετεροποιήσουμε τον Λίβανο.
Έχουμε πόλεμο εδώ και 29 χρόνια. Φτάνει πια».

Το ερώτημα που βασανίζει όμως τους ξένους αναλυτές είναι το πώς θα επηρεάσει η
νίκη της Χεζμπολάχ στο μέτωπο του πολέμου το πολιτικό σκηνικό. «Εάν η
Χεζμπολάχ θελήσει να επικυρώσει τη νίκη της και να επιβάλει τους όρους της, οι
εύθραυστοι πολιτικοί συμβιβασμοί που επιτεύχθηκαν χάρη στη συμφωνία Τάις το
1991 θα τεθούν υπό αμφισβήτηση. Όλοι εκείνοι που επιθυμούν μια ανοιχτή
δημοκρατική κοινωνία, δεν θα μείνουν στη χώρα υπό αυτές τις συνθήκες. Ο παλιός
Λίβανος θα σβήσει».

Πρόκειται για στρατιωτική αποτυχία του Ισραήλ ή για στρατηγική νίκη της
Χεζμπολάχ;

«Από στρατιωτικής απόψεως είναι νίκη της Χεζμπολάχ. Πολεμούν με ένα στυλ που
θυμίζει Βιετκόνγκ, αναβαθμισμένο από την πίστη στο γεγονός ότι θα γίνουν
μάρτυρες. Οι Ισραηλινοί δεν έμαθαν από το 1982 και την τότε αποτυχία τους.
Μπήκαν τότε, κατέλαβαν τη χώρα και το 2000 υποχρεώθηκαν σε φυγή. Μας έχουν
συνθλίψει εδώ στον Λίβανο οι μεταξύ μας διαμάχες, οι διαμάχες μεταξύ
Ισραηλινών και Αράβων, Ισραηλινών και Παλαιστινίων και το μίσος από το οποίο
διακατέχεται η οικογένεια Άσαντ για τη χώρα αυτή. Αυτό που λέει η Συρία στον
Λίβανο είναι ότι, επισήμως, είμαστε εκτός Λιβάνου. Μας διώξατε ένα χρόνο πριν.
Ανεπίσημα, όμως, είναι πάντα εδώ και θα επιβάλουν τους όρους τους. Το καθεστώς
της Συρίας μας μισεί ­ ή τουλάχιστον απεχθάνεται ένα μέρος των φυλών του
Λιβάνου ­ και οι Ιρανοί δεν δίνουν δεκάρα. Ο Αχμαντινετζάντ είναι ένας τρελός
λαϊκιστής που θέλει να πολεμήσει και να σβήσει το Ισραήλ από τον χάρτη μέσα
από το έδαφος του Λιβάνου».

«Ο Λίβανος, πεδίο πειραμάτων»

«Οι Ισραηλινοί ηττήθηκαν στρατιωτικά», λέει ο Ουαλίντ Τζουμπλάτ. Στη φωτογραφία, Ισραηλινός στρατιώτης σε διάλειμμα της μάχης

«H ΓΑΛΛΙΑ ήταν η μόνη που αντέδρασε», απαντά ο Ουαλίντ Τζουμπλάτ στο
ερώτημα αν τον ικανοποιεί ο τρόπος αντίδρασης της διεθνούς κοινότητας. Και
συνεχίζει: «Οι Αμερικανοί εφευρίσκουν συνεχώς νέα συνθήματα. Τώρα μιλούν για
τη νέα Μέση Ανατολή ή τη μεγάλη Μέση Ανατολή. Όμως έχουν αποτύχει τόσο στο
Ιράκ όσο και στην Παλαιστίνη. Γι’ αυτό έρχονται η Συρία και το Ιράν και
αποκομίζουν τα οφέλη από τις αποτυχίες των Αμερικανών. Εκτός αυτού, οι Ρώσοι
παίζουν το δικό τους παιχνίδι, υποστηρίζοντας το καθεστώς της Συρίας ενώ
δοκιμάζουν και τους νέους τους πυραύλους που τα ισραηλινά άρματα μάχης
χρησιμοποιούν στον Νότιο Λίβανο. Όπως βλέπετε, ο Λίβανος έχει μετατραπεί σε
πεδίο πειραμάτων. H μεγαλύτερη αποτυχία μέχρι στιγμής των Αμερικανών είναι η
στάση τους στο Παλαιστινιακό. Δεν έχουν σκοπό να στηρίξουν τους Παλαιστινίους
ώστε να αποκτήσουν βιώσιμο κράτος. Υποστήριξαν τον Σαρόν, τις μονομερείς
αποφάσεις από το Ισραήλ, και τώρα καθημερινά έχουμε εκατόμβες θυμάτων στη Γάζα
και σφαγές αθώων πολιτών. Οι Άραβες έχουν αποδυναμωθεί. Και κανείς δεν μπορεί
να κάνει το παραμικρό. Ο βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας Αμπντάλα, ο πρόεδρος
της Αιγύπτου Μουμπάρακ έχουν παραλύσει. Αυτό ακριβώς εκμεταλλεύονται οι
σκληροπυρηνικοί, όπως η Συρία, που δεν έχει τίποτα να χάσει. Στέλνουν τις
βόμβες στον Λίβανο, και ο πόλεμος διεξάγεται εδώ και όχι στα Υψίπεδα του
Γκολάν».