Όλα εξηγούνται

Ο κ. Κων. Παπαπαναγιώτου, πολιτικός μηχανικός, από την Αθήνα, γράφει
σχετικά με τους κυκλώνες:

«Όπως είναι γνωστό, στην περιοχή του Ισημερινού αναπτύσσονται υψηλές
θερμοκρασίες. Σε περίπτωση που στην περιοχή αυτή υπάρχει θάλασσα, το γεγονός
αυτό προκαλεί μεγάλη εξάτμιση του νερού αλλά και ζέσταμα του αέρα. Τόσο οι
ατμοί όσο και ο ζεστός αέρας είναι ελαφριά υλικά και ανεβαίνουν ψηλά,
προκαλώντας ένα σχετιικό κενό που καλύπτεται αμέσως από βόρειους και νότιους
ανέμους.

Όμως, εκεί πάνω κάνει πολύ κρύο, οπότε οι ατμοί (σαν σύννεφα πια)
μεταβάλλονται σε νερό, χαλάζι ή χιόνι. Αλλά τόσο το νερό όσο και το χιόνι και
το χαλάζι είναι βαριά υλικά, οπότε αρχίζουν και πέφτουν προς τα κάτω.

Στην πορεία αυτή συναντούν πάλι τους βόρειους και νότιους ανέμους (όπως
προαναφέρω). Οι άνεμοι αυτοί, όπως είναι φυσικό, δεν έχουν ακριβώς την ίδια
ένταση, δεν συναντιούνται μετωπικά, αλλά έχουν κάποια οριζόντια κλίση,
δημιουργούν διαδρόμους που ευνοούν μια κυκλική (εσωστρεφή) κίνηση (απ’ όπου
και το όνομα) και καταλήγουν τελικά στους γνωστούς επικίνδυνους
ανεμοστρόβιλους.

Σε περίπτωση που στην περιοχή υπάρχουν ελαφρά, μη συμπαγή υλικά (π.χ. άμμος,
φύλλα κ.λπ.) οι άνεμοι αυτοί τα παρασύρουν και τα μεταφέρουν και σε άλλες
περιοχές (καμιά φορά φθάνουν και στην Ελλάδα).

Το φαινόμενο αυτό το συναντάμε σε ανάλογη κλίμακα και σε δωμάτια μερικών
σπιτιών (κυρίως σε κουζίνες) που δεν έχουν διπλά παράθυρα και τζάμια και καλόν
αερισμό. Όταν παρασκευάζεται το φαγητό και έξω κάνει κρύο, οι ατμοί που
δημιουργούνται κολλάνε παντού και σε παράθυρα και απλά τζάμια, συμπυκνώνονται
σε σταγόνες νερού και πέφτουν άφθονα προς τα κάτω.

Και το φαινόμενο αυτό επιβεβαιώνει ακόμα μια φορά τον κανόνα του περίφημου
Γάλλου φυσικού Lavoisier που είπε ότι: “Στη φύση τίποτα δεν κερδίζεται, τίποτα
δεν χάνεται, όλα μετατρέπονται” και (θα έλεγα) όλα εξηγούνται».