PIΠEΣ Eμπλοκή

ME την κρίση στη Μέση Ανατολή να εισέρχεται σήμερα στην αγριότερη φάση
της, καθώς οι Ισραηλινοί εξήγγειλαν γενικευμένη επίθεση στον Νότιο Λίβανο, η
ανθρωπότητα παρακολουθεί με «σοκ και δέος» τόσο τη σφαγή όσο και την αδυναμία
της διεθνούς κοινότητας να θέσει τέλος στην αιματοχυσία.

ΓΙΑ άλλη μία φορά, στο διπλωματικό πεδίο χαμένη βγαίνει η Ευρωπαϊκή
Ένωση: Διασπασμένη, δεν καταφέρνει να προωθήσει μια ουσιαστική πρόταση για την
ειρήνευση στην περιοχή – και περιορίζεται σε γενικόλογα ευχολόγια, μέσα από
περίτεχνους λεκτικούς συμβιβασμούς των 25 υπουργών Εξωτερικών, που για ώρες
δεν μπορούσαν να συμφωνήσουν αν έπρεπε να ζητήσουν «κατάπαυση του πυρός» ή
«διακοπή των εχθροπραξιών».

ΠΙΣΩ από τις φραστικές διαφωνίες, βεβαίως, ήταν η επιλογή ισχυρών χωρών
όπως η Γερμανία και η Βρετανία να συνταχθούν με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Κι ας
αναγνωρίζουν πλέον οι πάντες ότι η επέκταση των πολεμικών επιχειρήσεων που
ξεκίνησε η ισραηλινή πλευρά, ως μοναδικό αποτέλεσμα θα έχει την ενδυνάμωση των
πάσης φύσεως εξτρεμιστών μέσα στον μουσουλμανικό κόσμο. Κι ας φοβούνται πλέον
όλες οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ότι ένα τυφλό τρομοκρατικό κύμα θα πλήξει κατ’
αρχήν την ίδια την Ευρώπη και τους πολίτες της.

ΜΠΡΟΣΤΑ σε μια τέτοια εικόνα ευρωαδυναμίας, είναι φανερό ότι κάθε χώρα
οφείλει να αναλάβει τις δικές της πρωτοβουλίες. Επομένως, η μονότονα
επαναλαμβανόμενη ελληνική θέση για ανάγκη άμεσης εκεχειρίας, είναι σαφές ότι
δεν αρκεί, αφού δεν συνοδεύεται από την παραμικρή διπλωματική κίνηση. Ειδικά
μάλιστα όταν η ακινησία συμπληρώνεται με «περίεργες» δηλώσεις όπως η χθεσινή
του εκπροσώπου του υπουργείου Εξωτερικών, που έφτασε να μιλήσει για μια
στρατιωτική δύναμη που θα αναλάβει «να αφοπλίσει όλες τις παραστρατιωτικές
οργανώσεις» στον Λίβανο – δηλαδή, ούτε λίγο ούτε πολύ, να εμπλακεί σε
πολεμικές επιχειρήσεις!