EΓPAΨAN

Αντώνης Παπαγιαννίδης

«Αλλά γενικά κάθε φωνή ορθολογικής επίκρισης του Ισραήλ τείνει να πνιγεί ως
“αντισημιτισμός”: ο Μίκης Θεοδωράκης το έζησε στο πετσί του. Ο λαός της
Βίβλου, ο λαός που έζησε το Ολοκαύτωμα και επέζησε, πάει, έτσι, να κλειστεί
πίσω από τα τείχη ενός γκέτο ισχύος. Ανάμεσα σε Κάφκα και Τζορτζ Όργουελ,
έζησε διαδοχικά τη λογική του προληπτικού πλήγματος, της αμυντικής επίθεσης,
της ειρηνευτικής κατοχής… Ήδη εγκαθίσταται μέσα στο Τείχος “του”. Αν έχει
ακόμα φίλους – όχι ταγμένους οπαδούς, φίλους – ας σπεύσουν να τον
προσγειώσουν, τον περιούσιο αυτόν λαό, στην πραγματικότητα της δικής του
φρίκης. Δεν αξίζει μόνον η Μέση Ανατολή, αξίζει και το ίδιο το Ισραήλ κάτι
καλύτερο – και από τη φρίκη, αλλά και από τη σιωπή».

(«Το Βήμα»)