[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Το καλό με αυτή την κυβέρνηση είναι ότι δεν πρόκειται να πάθουμε ποτέ ανία
(προσοχή, με γιώτα, όχι με όμικρον γιώτα, γιατί μετά γίνεται άνοια πλέον και
δεν εγγυώμαι τίποτε!). Το κακό με αυτή την κυβέρνηση είναι ότι δυστυχώς ο
μόνος τομέας στον οποίο τα καταφέρνει (εμένα μου λες) είναι… στη διαχείριση
κρίσεων. Δώσ’ τους διαχείριση και πάρ’ τους την ψυχή. Τέτοιο κόλλημα δεν έχει
ξαναγίνει. Είναι άσοι στο να μας κρατάνε συνεχώς στην τσίτα. Ήτοι, με
συχνότητα μια φορά το δεκαήμερο, μας κάνουν «τζα» από τη γωνία και μας κόβουν
τα ήπατα, και την ανάσα μαζί! Τέτοιο πράγμα δεν ξαναγνώρισε ο τόπος. Είμαι
βέβαιος πια ότι είναι ικανοί να κάνουν πράξη το ακατόρθωτο: να πνιγούν σε μια
κουταλιά νερό. Σε μια κουταλιά, λέμε. Όχι, με μια κουταλιά. Αυτό τούς είναι
πανεύκολο, άλλωστε…

Το «έλα να δεις»

Οφείλουμε ωστόσο να παραδεχτούμε, με τη γνωστή αντικειμενικότητα που μας
διακρίνει (αντικειμενικότητα είπαμε), ότι με διαχείριση κρίσεων που κάνει η
κυβέρνηση γνωρίζουμε και… κόσμο! Μαθαίνουμε τη σύνθεση της κυβέρνησης.
Άγνωστους υφυπουργούς. Ξεχασμένους υπουργούς. Παγκοσμίως άγνωστους γενικούς
γραμματείς. Στο τέλος έτσι όπως πάνε, θα τους μάθουμε όλους. Το σύνολο της
νεοδημοκρατικής πανίδας! Λόγου χάρη, πόσοι εξ υμών και ημών γνώριζαν ότι
υπάρχει υφυπουργός Εξωτερικών ονόματι Θεόδωρος Κασσίμης;! Ελάχιστοι.
Απαιτήθηκε η κρίση του Λιβάνου και το εξ αυτής κυβερνητικό «έλα να δεις» για
την απομάκρυνση των Ελλήνων προσφύγων, για να πληροφορηθούμε ότι η ηρωική
μορφή που διαχειρίστηκε το θέμα – με αυτόν τον εξαίρετα και απερίγραπτα
«μπαχαλοποιημένο» τρόπο – ήταν ο εν λόγω Κασσίμης. Πώς είχε γίνει η άλλη φορά,
με τον σεισμό 7 Ρίχτερ στα Κύθηρα που μάθαμε ότι διαθέτουμε υφυπουργό ΠΕΧΩΔΕ
Ξανθόπουλο; E, έτσι ακριβώς…

Χάθηκε η ευκαιρία

Διάφοροι κακεντρεχείς πάντως ισχυρίζονται – και επιμένουν να προσχωρήσουμε
στην άποψή τους – ότι χάθηκε η ευκαιρία να μάθουμε εξ αυτής της υπόθεσης του
Λιβάνου ότι έχουμε και πρωθυπουργό σ’ αυτήν τη χώρα. Βεβαίως είναι σε γνώση
τους (και δική μας) ότι πρόκειται για τον Κώστα Καραμανλή του Αλέκου, αλλά
διατείνονται πως θα ήταν μεγάλη η ευκαιρία να τον δούμε να κάνει κάτι
πραγματικά σοβαρό και να τον χειροκροτήσουμε (λέμε τώρα…). Και δεν εννοούν
βέβαια τη δήλωση που έκανε, μετά τη γενική διαπίστωση ότι ήταν γενικώς αλλού,
απών. Εννοούν να πάει όπως η Αλέκα, ώς τον Λίβανο, και να εποπτεύσει την
απομάκρυνση των προσφύγων. Εμείς πάλι είμαστε επιφυλακτικοί ως προς τη
σκοπιμότητα του εγχειρήματος. Αυτά τα αποπειρώνται κάτι τύποι σαν τον Ντομινίκ
ντε Βιλπέν, τον πρωθυπουργό της Γαλλίας, που δεν έχει δουλειά να κάνει, όχι
άρχοντες σαν τον δικό μας! Συνεννοηθήκαμε;

Μπάχαλο

Και στο κάτω κάτω ο άνθρωπος είπε «δεν πάω διακοπές στην Ίο, φέτος». Δεν είπε
«δεν πάω στην Ίο για να πάω διακοπές στη Βηρυτό»!.. Εντάξει; Κι έπειτα γιατί
έμεινε στην Αθήνα; Για να συντονίζει το κυβερνητικό έργο. E, αυτό κάνει. Διότι
τρέμω στην ιδέα (τι τρέμω; Μπρρρρ, τουρτουρίζω) ότι θα έλειπε ο Καραμανλής
διακοπές και θα χειριζόταν το θέμα της απομάκρυνσης των προσφύγων από τον
Λίβανο αποκλειστικά ο Κασσίμης. Είπαμε, αλλά όχι και ώς εκεί. Ό,τι έγινε ώς
τώρα, είναι ένα ακόμη…. έργο Καραμανλή. Τη σφραγίδα του αρχηγού έχει το
μπάχαλο. Αυτό να μην το ξεχνάμε ποτέ. Όπως δική του είναι και η σφραγίδα για
τη μετάθεση της απόφασης για το αεροσκάφος 4ης γενιάς για το 2009. Σου λέει,
άμα το κάνω τώρα, άμα δηλαδή πάρω σήμερα απόφαση, μπορεί να σηκωθούν ακόμη και
τα βότσαλα στις Μαρίκες, στην παραλία της Ραφήνας και να μου ‘ρθουν στο
κεφάλι. Ας το μεταθέσω λοιπόν για το 2009, που θα έχω πάρει και τις εκλογές
και δεν θα μου κουνιέται κανείς…

«Ψήνεται» για πρόωρες

Εντάξει, υπάρχει και η παροιμία την οποία ασφαλώς και γνωρίζει (ο Καραμανλής)
και λέει, «μεγάλε, γύρνα πού και πού πλευρό, όταν κοιμάσαι», αλλά δεν θα το
κάνουμε θέμα τώρα. H ουσία είναι οι εκλογές. Κι ο άνθρωπος δείχνει όλο και πιο
πολύ ότι «ψήνεται» για πρόωρες. Κάτι οι αυξήσεις του Αλογοσκούφη στις ΔΕΚΟ,
που βγάζουν μάτι, κάτι οι (λιγότερο) αυξήσεις στους δημοσίους υπαλλήλους που
επίσης βγάζουν μάτι. Κάτι οι συνεχείς εξαγγελίες για προσλήψεις, τόσες
εκατοντάδες θα πάρουμε εδώ, τόσες χιλιάδες εκεί. Κάτι τα μέτρα υπέρ των
βιομηχάνων, κάτι τα μέτρα για τη νομιμοποίηση των καταπατημένων εκτάσεων του
Δημοσίου, μια χαρά στήνεται το σκηνικό για τις πρόωρες εκλογές. Παροχές κάθε
μορφής, και προς κάθε αιτούντα. Σε λίγο θα βγαίνουν έξω από τα υπουργεία, θα
σταματάνε όποιον βρίσκουν μπροστά τους και θα τον ρωτάνε «πες μας τι θες, να
στο δώσουμε». «Δεν θέλω ρε παιδιά», «ρε πες μας, που μας κάνεις και τον
δύσκολο». Τέτοια κατάσταση…

Φούσκα

«Τριτοκοσμική» είναι ο όρος που χρησιμοποιεί ο Δημήτρης Αβραμόπουλος για να
περιγράψει την κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα περισσότερα νοσοκομεία της
χώρας. Πρόσφατα πήγε Λευκάδα και Πρέβεζα και όταν επέστρεψε πίσω ο άνθρωπος
βούτηξε με το κεφάλι στον κουβά με τα Ponstan και τα Depon, μήπως και του
περάσει ο πονοκέφαλος. Διαπίστωσε άλλη μια φορά ότι το έργο Νικήτα (Κακλαμάνη)
στο υπουργείο Υγείας ήταν μια ωραία, τεράστια, φούσκα, που την παρέλαβε αυτός
και δεν ξέρει τι να την κάνει. Διότι φούσκα είναι, ξέρεις πότε θα σου σκάσει;
Δεν ξέρεις. Και μετά σου λέει, έχει δύσκολο έργο ο Σκανδαλίδης, να
αντιμετωπίσει τον επιτυχημένο Κακλαμάνη. Μόνο τις δηλώσεις Αβραμόπουλου να
βγάλει σε φέιγ βολάν, φτάνει.

KAI TO ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Τα περιμένουν όλα από τον Γιώργο

Δεν τους καταλαβαίνω τους πασόκους. Δεν τους καταλαβαίνω καθόλου. Μες στην
γκρίνια και τη μιζέρια είναι. Είναι ο Γιώργος εδώ, δεν τα κάνει καλά, δεν
αρπάζει τις ευκαιρίες να στριμώξει τον Καραμανλή. Λείπει ο Γιώργος εκτός
Αθηνών για δουλειές, πάλι γκρίνια που φεύγει τέτοιες μέρες και δεν είναι εδώ
να δώσει τη μάχη. Την Τρίτη το βράδυ είχαμε άλλη ιστορία. Συζητιόταν στη Βουλή
το νομοσχέδιο του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, αλλά ο Γιώργος ήταν στη
Σάμο. «Πού είναι ο πρόεδρος» ρώταγαν στους διαδρόμους, λες και έπρεπε να είναι
ο Γιώργος στη Βουλή για να αντιμετωπίσει το ΠΑΣΟΚ τον γίγαντα «Μανόλο»
Κεφαλογιάννη, τον άνθρωπό μας και φέτος το καλοκαίρι. Και δώσ’ του γκρίνια και
δώσ’ του μούρες κατεβασμένες και δώσ’ του σχόλια, πολλές φορές απρεπή.

– Μα, είναι στη Σάμο και μιλάει σε μια σύσκεψη της Νομαρχιακής, είπα σε έναν
από τους γκρινιάζοντες.

– Εδώ είναι η θέση του, να δώσει τη μάχη, μου απάντησε. Γιατί δεν πήρε το
αεροπλάνο να γυρίσει;

Δεν ήξερα ότι για να αντιμετωπίσει το ΠΑΣΟΚ τον Κεφαλογιάννη πρέπει να
οργανωθεί ειδική αεροναυτική επιχείρηση. Έλεος, πια…