MATIEΣ Mπουζούκια

Μερικές υπέροχες φωτογραφίες του διάσημου Αμερικανού φωτογράφου Σλιμ Άαρονς
(πέθανε, προ ημερών, σε ηλικία 89 ετών) δημοσίευσε, πριν από δύο εβδομάδες, το
BHMAGAZINO. Τις χάρηκα: είναι ο ίδιος ο Άαρονς, αραχτός σε μια «σαλονάτη»
καρέκλα, μπροστά στην Ακρόπολη, είναι η Μελίνα, πανέμορφη, σε ένα καφενείο με
τσίγκινα τραπεζάκια στην Πλάκα, είναι ο Ωνάσης με τα παιδιά του στη
«Χριστίνα», αλλά και ο Μίκης Θεοδωράκης με τον Ζαμπέτα και το μπουζούκι του,
έχοντας ανάμεσά τους μια λατέρνα. Και, τέλος, είναι ο Τσαρούχης στο ατελιέ
του, γερμένος σ’ ένα κρεβάτι. Όλ’ αυτά, στη δεκαετία ’50-’60.

Είδα το μπουζούκι του Ζαμπέτα, που ο Γιώργος το έκανε και «κελαηδούσε», και
θυμήθηκα μια ωραία ιστορία που αφηγήθηκε ο Μίκης, τελευταία, σε συγκέντρωση
της «παρέας του Σαββάτου» στο σπίτι του. Λοιπόν: «Στο EIP, άρχισε ο
Θεοδωράκης, ήταν διευθυντής ο Πύρρος Σπυρομήλιος, αξιωματικός τού Ναυτικού. Ο
μεγάλος έρωτας της Μελίνας, πριν από τον Ντασσέν. Εγώ, ήμουν πατενταρισμένος
κομμουνιστής. Αλλά ο Πύρρος αγαπούσε τη μουσική μου και ήθελε να την
παρουσιάζει, αδιαφορώντας για τις γκρίνιες του Καραμανλή.

Μια μέρα, μου ζήτησε να παίξω τραγούδια μου με την ορχήστρα της Ραδιοφωνίας.
Πήγα, λοιπόν, στους ραδιοθαλάμους του Ζαππείου μαζί με τον Μπιθικώτση και τον
Μανώλη Χιώτη για να κάνουμε πρόβα. Πριν από την πρόβα, με πλησιάζει, ως
εκπρόσωπος των μουσικών, το “πρώτο βιολί” και μου λέει: “Κύριε Θεοδωράκη,
εμείς είμαστε μουσικοί με σπουδές στην Ελλάδα και το εξωτερικό και αρνούμαστε
να παίξουμε στην ίδια ορχήστρα με τον κ. Χιώτη, τον μπουζουκτσή”!

Θύμωσα. Πήρα τον Χιώτη και τον Γρηγόρη και φύγαμε από την πρόβα. Φεύγοντας,
όμως, πέρασα από το γραφείο ενός διευθυντή και του κατήγγειλα το περιστατικό.
Αυτός, τηλεφώνησε αμέσως στον Σπυρομήλιο. “Έτσι, ε;”, έβαλε τις φωνές ο
Πύρρος. “Να πείτε στους μουσικούς αυτούς ότι απολύονται όλοι!”

Δεν είχαμε απομακρυνθεί ούτε 50 μέτρα από το Ζάππειο, οπότε έρχεται ασθμαίνων
ο διευθυντής και μου λέει τα καθέκαστα. “Και τώρα, τι κάνουμε;”, τον ρώτησα.
“Θα γυρίσετε στην πρόβα! Οι μουσικοί σίγουρα θα έχουν αλλάξει γνώμη…” Και
πράγματι: οι μουσικοί είχαν δεχτεί να παίξει στην ορχήστρα και ο Χιώτης. Υπό
έναν όρο: να μη χρησιμοποιήσει μπουζούκι, αλλά κιθάρα!

Ο καημένος ο Χιώτης δέχτηκε. Έτσι, την επομένη, έφερε στην πρόβα την κιθάρα
του. Αλλ’ αυτό που άκουγα δεν μου άρεσε καθόλου. Είπα, λοιπόν, στον Χιώτη και
στους υπόλοιπους μουσικούς: “Ή μπουζούκι ή τίποτα! Και με μια προϋπόθεση: θα
ζητήσετε όλοι σας συγγνώμη από τον κ. Χιώτη για την προσβολή που του κάνατε!”
Ο αρχιμουσικός ζήτησε συγγνώμη εκ μέρους των συναδέλφων του, η πρόβα έγινε με
μπουζούκι, και έκτοτε αυτό το λαϊκό, σπουδαίο όργανο είναι κυρίαρχο σε όλες
τις ορχήστρες!..».

Αυτά. Τη Δευτέρα παίρνω άδεια. Καλό καλοκαίρι.