ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Ο Γ. Pάλλης

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Δημ. Κρασσάς, Αθήνα (σ.σ.: γιατί χωρίς διεύθυνση;), γράφει:

«Θα ήθελα να αναφερθώ στο δημοσίευμα του Λευτέρη Παπαδόπουλου στις ”ΜΑΤΙΕΣ”
με θέμα τον αείμνηστο Γεώργιο Ράλλη, του οποίου πλέκει το εγκώμιο κυρίως για
το πολιτικό του ήθος και για την καθιέρωση της Δημοτικής. Εκτιμώ τον Λ.
Παπαδόπουλο για το έργο του. Να μου επιτραπεί όμως να διαφωνήσω ως προς τον
Γεώργιο Ράλλη, σε ό,τι αφορά την προσφορά του στην Παιδεία και την πολιτική
του πορεία.

H καθιέρωση της Δημοτικής έγινε πρόχειρα, χωρίς προηγούμενη επεξεργασία, με
αποτέλεσμα να γίνουν αλλαγές και παρεμβολές εκεί όπου έπρεπε να εξελιχθεί
φυσιολογικά και αβίαστα η γλώσσα. Στα MME χρησιμοποιούνται όροι όπως ”Ενεργή
συμμετοχή” ενώ λέμε πετρελαιοπαραγωγός χώρα (κατάργηση των δευτερόκλιτων
θηλυκών), ”κατάσχεσε” (αλήθεια ποιανού ρήματος είναι, του κατασχέζω;) αντί
το ορθόν ”κατέσχε” (κατά το ”πόθεν έσχε”), ξενικοί όροι όπως το ”κόντρα”
αντί του ”εναντίον” και άλλες ανομολόγητες παραβάσεις – παραβιάσεις της
γλώσσας μας. (Προ ημερών διαμαρτυρήθηκα σε διεύθυνση εφημερίδος που έγραφε
πρωτοσέλιδα με κεφαλαία ”ΠΩΡΩΣΗ” αντί του ορθού ”πόρωση” και μου απάντησαν
ότι ”έτσι το βγάζει το κομπιούτερ”).

Αλλά το μέγα ανοσιούργημα του εκλιπόντος πολιτικού είναι η κατάργηση ή
συρρίκνωση της Αρχαίας Ελληνικής στο σχολείο. Σήμερα διδάσκεται από μετάφραση,
χωρίς τη μελέτη της ετυμολογίας, της ρίζας των λέξεων, χωρίς την παράλληλο
μελέτη Συντακτικού και Γραμματικής που να συμβαδίζη με τα αρχαία κείμενα (κατά
το πλείστον πεζά Αττικής Διαλέκτου). Αποτέλεσμα η γλωσσική πενία, η
ανορθογραφία, η φτώχεια γνώσεως. Το ωμολόγησε άλλωστε ως μέγα λάθος του ο
ίδιος σε συνέντευξή του.

Αλλά και στην πολιτική του σταδιοδρομία ο Γεώργιος Ράλλης δεν ήταν για
εγκώμια.

α) Ήταν από τους συντελεστές της ανατροπής του φίλου και συνεργάτου του
Κωνσταντίνου Καραμανλή και της κυβερνήσεώς του με αφορμή την ψήφιση του
”διεστραμμένου” Εκλογικού Νόμου.

β) Ως υπουργός Εσωτερικών της κυβερνήσεως Κανελλοπούλου (1967) δεν
αντελήφθη τίποτε για την συνωμοσία των συνταγματαρχών παραμονές του
πραξικοπήματος, παρά τις προειδοποιήσεις εγκύρων δημοκρατικών κύκλων
(στρατηγός Ιορδανίδης).

γ) Εστήριζε ως κορυφαίο στέλεχος της EPE με την παράταξή του τους
αποστάτες και φιλοβασιλικούς του ’65, συντελώντας στην ανωμαλία και την
εκτροπή.

Βεβαίως ο αποθανών δεδικαίωται. Τον Γεώργιο Ράλλη θα τον κρίνει η Ιστορία. Εγώ
απλώς διαπιστώσεις κάνω. Αλλά από το να εκτιμούμε το όντως πολιτικό του ήθος
το ’81 μέχρι να του πλέκουμε και εγκώμιο πάει πολύ. Φαίνεται πως στην εποχή
μας οι αξίες έχασαν το περιεχόμενό τους».