«Προτιμώ τους μποξέρ από τους ηθοποιούς»

Πριν από μερικά χρόνια ο Μίκι Ρουρκ άφησε πίσω του μια πετυχημένη καριέρα στο
Χόλιγουντ για να κυνηγήσει τη δόξα στον κόσμο του μποξ. Όμως, αντί για τον
τίτλο του πρωταθλητή, το μόνο που «κέρδισε» ήταν πολλά σπασμένα κόκαλα
χάνοντας την περιουσία του και το όμορφο πρόσωπό του.

Τον τελευταίο καιρό κατάφερε να ξαναπάρει κινηματογραφικούς ρόλους και να
επανέλθει στο προσκήνιο με τον ρόλο του στο «Sin City». Επόμενο βήμα του
49χρονου Ρουρκ στο σινεμά είναι ο ρόλος του στη νέα ταινία του Κουέντιν
Ταραντίνο «Grind house», τα γυρίσματα της οποίας αρχίζουν σε μερικές
εβδομάδες, ενώ σε λίγες ημέρες βγαίνει στις αίθουσες της Αμερικής και η
καινούργια ταινία του «Stormbreaker». Έξι χρόνια πυγμαχίας έχουν αφήσει έντονα
τα σημάδια τους στο πρόσωπο του παλιού γόη. H μύτη του έσπασε πολλές φορές και
οι γιατροί πήραν χόνδρο από το αυτί του για να την επανορθώσουν. Τα
καλοσχηματισμένα ζυγωματικά του έπαθαν μεγάλη ζημιά και χρειάστηκε να
υποβληθεί σε τέσσερις επανορθωτικές εγχειρήσεις. Προσθέστε σε αυτά και τα
σπασμένα πλευρά, τα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών…

«Επέστρεψα στο μποξ όταν ήμουν 34 χρόνων και έμεινα μέχρι τα 40 μου. Οι
πυγμάχοι συνήθως σταματούν στα 34 αλλά εγώ έκανα προπόνηση σαν σκυλί. Δεν το
μετανιώνω. Ήταν όμως αυτοκαταστροφικό γιατί δεν ήθελα να χάσω».

Στο μποξ βρήκε αυτό που του έλειπε από την ηθοποιία. «Την αίσθηση της
κοινότητας, των φίλων. Ως ηθοποιός ποτέ δεν το ένιωσα αυτό. Στον χώρο των
ηθοποιών κυριαρχούν ο νεποτισμός και οι χάρες. Αυτό που μετρά περισσότερο δεν
είναι το ταλέντο αλλά η εμφάνιση και οι γνωριμίες».

Από μικρός, ο Ρουρκ γέμισε οργή για τον κόσμο γύρω του. Μόνο έπειτα από χρόνια
ψυχοθεραπείας έμαθε να την κρατά μέσα του και να ελέγχει τις αντιδράσεις του.
Αλλά πριν γίνει αυτό έσπασε πολλά σαγόνια αποκτώντας τη φήμη του κακού παιδιού
του Χόλιγουντ. Οι εκρήξεις του ήταν τόσο έντονες και συχνές που κανείς δεν τον
ήθελε πια. Στο μεταξύ, στα τέλη της περασμένης δεκαετίας, είχε χάσει τα πάντα:
την έπαυλή του, τα αυτοκίνητα, τις μοτοσυκλέτες του. Αναγκάστηκε να μένει με
ενοίκιο σε ένα μικρό διαμέρισμα σε κακόφημη συνοικία του Λος Άντζελες και να
βρίσκει με δυσκολία χρήματα για να καλύψει τα καθημερινά έξοδά του.
«Ντρεπόμουν πολύ, με έβλεπαν στον δρόμο και μου έλεγαν, εσύ δεν είσαι ο
ηθοποιός; Αυτός που σε θυμώνει και σε απογοητεύει περισσότερο από όλους είναι
ο εαυτός σου. Πρέπει να ωριμάσεις και να αλλάξεις για να το αποδεχθείς».