Tο νερό, νεράκι…

Άφησε εποχή… Ο… αγώνας της στήλης πρόπερσι, το καλοκαίρι των Ολυμπιακών,
για την τιμή του εμφιαλωμένου νερού στα κυλικεία του Ηρωδείου. Όπου διεξήχθη
ένας απερίγραπτος κλεφτοπόλεμος – να ανεβοκατεβάζουν τις τιμές, να κολλάνε και
να ξεκολλάνε αυτοκόλλητα στον πίνακα των τιμών, έλεγχος από το υπουργείο
Εμπορίου… Δεν πήγε πάντως χαμένος ο κόπος. Το μπουκαλάκι το νερό επανήλθε
έκτοτε στα 0,50 ευρώ της διατίμησης και η τιμή παραμένει σταθερή. Νάτην όμως
που πετιέται από ‘ξαρχής, αντρειεύει και θεριεύει… Ως Λερναία Ύδρα. H
ιστορία με τα εμφιαλωμένα. Στο κυλικείο τού φεστιβαλικού «Πειραιώς 260» 0,70
ευρώ το βρήκα το νεράκι του Θεού. Να ρωτήσω: το Ελληνικό Φεστιβάλ το ξέρει;
Και περί διατίμησης δεν τους έχει φτάσει τίποτα στα αυτιά των υπευθύνων του
κυλικείου; Μήπως όμως πρέπει να φτάσει στα αυτιά του υπουργείου Εμπορίου; Αυτά
στην Πειραιώς. Αλλά ότι θα έφτανα στην εργατούπολη Πετρούπολη και θα μου
χρέωναν στο κυλικείο του Θεάτρου Πέτρας αυτό, το ίδιο, το μπουκαλάκι το νερό 1
(ένα!) ευρώ, ε, αυτό ούτε που θα το φανταζόμουν. Μήπως ο καθ’ ύλην αρμόδιος –
υποθέτω ο Δήμος της Πετρούπολης – θα πρέπει να σφίξει τα λουριά των υπευθύνων
του κυλικείου; Πριν φτάσει το υπουργείο Εμπορίου; Εκτός κι αν έχει αποφασίσει
να βγάλει έτσι τα σπασμένα της περσινής βλακώδους χασούρας απ’ την παράσταση
του Πίτερ Μπρουκ, που είχε ως συνέπεια να εκτεθεί ο Δήμος Πετρούπολης και
διεθνώς…