Σαν ένα αλλόκοτο πείραμα των χειλιών

Ο Κώστας Βελέντζας – Σαΐτας / Πύραμος, από τις εκπλήξεις του σαιξπηρικού «Ονείρου» του Νίκου Μαστοράκη

Κάθε έρωτας είναι πρώτα στο θέατρο H στιγμή / που αθόρυβα πάλλεται η
αυλαία το μουρμούρισμα ολόγυρα / Οι άνθρωποι και το πρελούντιο στην ορχήστρα /
H σιωπή για μια στιγμή επάνω στη σκηνή / Μια στιγμή σκόνης στα φώτα της ράμπας
όταν / H αυλαία σηκώνεται / Όλα αρχίζουν σαν ένα αλλόκοτο πείραμα των χειλιών
/ Μια τελευταία δοκιμή φιλιού».

Από τα χείλη της Κάτιας Γέρου – Αμαζόνας / Ιππολύτης / Τιτάνιας που
απεκδύεται από το ηρωικό της προφίλ ρίχνοντας τα βαριά κοσμήματά της σε μια
τσίγκινη λεκάνη που ηχεί σκληρά, οι στίχοι του Λουί Αραγκόν από το ποίημά του
«Και ο έρωτας είναι ένα θέατρο», που ο Νίκος Μαστοράκης πρόταξε ως πρόλογο στο
«κατά “Το όνειρο καλοκαιρινής νύχτας” του Ουίλιαμ Σαίξπηρ» δικό του «Ένα
όνειρο», έδωσαν ακαριαία το στίγμα της παράστασης που θα βλέπαμε από το
«Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν» στο πανέμορφο «Μικρό» θεατράκι της Επιδαύρου.

H σκηνή στρωμένη με μοκέτα, πίσω ένα «τείχος» από ογκώδεις ντουλάπες
που την «απομόνωνε» από τον υπόλοιπο χώρο, ένας καναπές διπλός και το σκηνικό
της Εύας Μανιδάκη συμπλήρωνε ένα ξύλινο τραπεζάκι με το οποίο είχε «ντυθεί» ο
αρχαίος βωμός.

Στη σκηνή, «ζωντανοί», τρεις μουσικοί που συνόδευσαν την παράσταση, η
οποία άνοιξε με τους νέους ηθοποιούς – σπουδαστές της δραματικής σχολής του
«Θεάτρου Τέχνης» οι δεκατρείς από τους είκοσι δύο, H φρεσκάδα -, στα
μαύρα, να μπουκάρουν και να πυροδοτούν την έναρξη του έργου που ο σκηνοθέτης
έχει «πειράξει» ελαφρά το κείμενό του χωρίς να φτάσει σε ακρότητες.

Τα προσφιλή στον Νίκο Μαστοράκη «μετωπικά» στησίματα, ένα μικρόφωνο με
πόδι, μουσικές και τραγούδια κάθε καρυδιάς από άριες του Πέρσελ μέχρι
τραγούδια γίντις, κοστούμια σύγχρονα με τα κορίτσια των δυο νεαρών ερωτικών
ζευγαριών να φορούν λεοπάρ παντελόνια, οι ντουλάπες άνοιξαν, έγινε φως – άσπρο
φως – κι από μέσα ξεχύθηκαν τα πνεύματα με τα εσώρουχά τους και με «πληγές»
του έρωτα στα ημίγυμνα σώματά τους, άρπαξαν ό,τι ρούχο βρήκαν, κάθε χρώματος,
το ‘ριξαν στη σκηνή και τη μεταμόρφωσαν σε δάσος – ένα δάσος πολύχρωμο – όπου
ο Πουκ με το λευκό σώβρακο θα κάνει τις σκανταλιές του και τις γκάφες του
δασκαλεμένος από τον αφέντη του, τον Όμπερον.

Οι μαστόροι που θέλουν να κάνουν θέατρο με συγγραφέα – σκηνοθέτη τον
Καπλαμά – Δημήτρη Δεγαΐτη κυριάρχησαν, με το πρωταγωνιστικό ζευγάρι Σαΐτας
(Πύραμος στο έργο τους) – Κώστας Βελέντζας και Τρόμπας (Θίσβη στο έργο, με
τιρμπάν ροζ στις πρόβες και καρέ ξανθό μαλλί, κάτι σαν Τζέραλντιν Πέιτζ στο
«Γλυκό πουλί της νιότης»…) να κλέβει την παράσταση που καθόλου δεν ξέχασε
ότι το έργο είναι κωμωδία βγάζοντας άφθονο γέλιο αλλά και χωρίς να αγνοήσει
ότι το ίδιο έργο και ερωτικό είναι και «σκοτεινιάζει» κιόλας – στη σκηνή που ο
μεταμορφωμένος απ’ τον Όμπερον σε γάιδαρο Σαΐτας «επανέρχεται» ή όταν ως
«ηθοποιός» συναντάει την Ιππολύτη που ως Τιτάνια στο όνειρό της έχει σμίξει
μαζί του ερωτικά.

H παράσταση χειροκροτήθηκε θερμά – αρκετός κόσμος στο θέατρο στην
πρεμιέρα – και με πολλά «μπράβο» και είχε τους ένθερμους θαυμαστές της, χωρίς
να λείψουν και οι «διαφωνούντες».

INFO

H παράσταση παίζεται στις 19 Ιουλίου στου Παπάγου, 31 Ιουλίου στην Πετρούπολη,
4 Αυγούστου στην Πάτρα.