Πρόσωπα Tο Πολυκατάστημα του Πολιτισμού

Κατά την Ιταλίδα εκδότρια Ίνγκε Φελτρινέλλι, είναι το ωραιότερο
βιβλιοπωλείο του κόσμου. Βρίσκεται στο Βερολίνο, στο κέντρο της
Φρίντριχστράσε, και εκτείνεται σε 6.500 τ.μ. γεμάτα βιβλία, CD, βίντεο και
παρτιτούρες.

Πέτερ Ντούσμαν. Γιος βιβλιοπωλών, πλούτισε και επέστρεψε εκεί απ’ όπου ξεκίνησε – στα βιβλία

Το βιβλιοπωλείο Dussmann das KulturKaufHaus (Πολυκατάστημα του Πολιτισμού
Ντούσμαν) έχει έναν ιδιοκτήτη πάμπλουτο και πολύ ασυνήθιστο, τον Πέτερ
Ντούσμαν, ο οποίος διόρισε διευθύντρια τη Μαρτίνα Τίττελ και την άφησε να
κάνει πράξη όλες τις ιδέες της. Σκέφτηκε, για παράδειγμα, να κλείνει κατά
διαστήματα μέσα στο βιβλιοπωλείο στη διάρκεια της νύχτας είκοσι άτομα με μια
κουβέρτα, την οδοντόβουρτσά τους, καφέ και μεζέδες. Αυτοί που θέλουν να ζήσουν
την εμπειρία μιας νύχτας στη βιβλιοθήκη αποδείχθηκε πως είναι τόσοι πολλοί,
ώστε επιλέγονται πλέον με κλήρωση. Όπως με κλήρωση επιλέγονται και οι 19
βιβλιόφιλοι που μια φορά τον μήνα φιλοξενούνται στο λογοτεχνικό σαλόνι για να
συζητήσουν μ’ έναν συγγραφέα το τελευταίο βιβλίο του.

Γιος βιβλιοπωλών, ο Πέτερ Ντούσμαν γεννήθηκε το 1938 στο Ρότβαϊλ επί του
Νέκαρ. Ο πατέρας του σκοτώθηκε στον πόλεμο το 1944 και ο Πέτερ, αφού έκανε μια
μεγάλη βόλτα στη διάρκεια της οποίας οικοδόμησε μια αυτοκρατορία 50.000
εργαζομένων και τζίρου ενός δισεκατομμυρίου ευρώ, επέστρεψε εκεί απ’ όπου
ξεκίνησε, στα βιβλία και τη μουσική. Επέστρεψε πλούσιος όχι μόνο σε χρήματα,
αλλά και σε ιδέες, τις οποίες μυρίστηκε στην Αμερική, τη δεύτερη πατρίδα του,
και τις εισήγαγε στη Γερμανία με τη λογική πως «δεν είναι ανάγκη να επινοήσεις
για δεύτερη φορά τη ρόδα». Στη δεκαετία του 1960 έφερε επανάσταση στις
υπηρεσίες καθαρισμού (εργοστασίων, ξενώνων, σπιτιών εργένηδων…) και τις
επόμενες δεκαετίες προχώρησε στις υπηρεσίες κέτερινγκ, τις τεχνικές υπηρεσίες
και τις υπηρεσίες ασφάλειας. Στη δεκαετία του 1990, με το Dussmann das
KulturKaufHaus, έκανε την επανάσταση στο εμπόριο των βιβλίων.

Μόλις έπεσε το Τείχος, ο Ντούσμαν αγόρασε ένα οικόπεδο με δύο μικρά ιστορικά
κτίρια. Τα ενσωμάτωσε σ’ ένα μέγαρο επτά ορόφων, εγκατέστησε στους επάνω
ορόφους το αρχηγείο του και έψαξε για ενοικιαστές, αλλά δεν βρήκε. Πιστός στην
αρχή ότι «κάθε αποτυχία είναι μια ευκαιρία», αποφάσισε τότε να πραγματοποιήσει
αυτό που συχνά ονειρεύονταν με τη γυναίκα του: ένα βιβλιοπωλείο με υπηρεσίες
πολύ αμερικανικές, εστιατόριο με εσωτερικό καταρράκτη και φαγητά της γιαγιάς,
μουσική τζαζ, κουζίνα με μάτια και απορροφητήρα στη μέση του τμήματος, «βιβλία
μαγειρικής» για να δοκιμάζονται επί το έργον οι σεφ-συγγραφείς. Οι εργασίες
διήρκεσαν πέντε χρόνια. Όταν άνοιξε, θέλησε να μένει ανοικτό περισσότερες ώρες
– από τις 10 το πρωί έως τις 10 το βράδυ – και ήρθε σε σύγκρουση με συνδικάτα
και πολιτικούς. «Δεν με φόβισαν, είχαμε μαζί μας τον κόσμο», λέει, και τελικά
βρέθηκε μια λύση που δεν δυσαρέστησε κανέναν. Σήμερα, από το Πολυκατάστημα του
Πολιτισμού Ντούσμαν περνούν κάθε μέρα δέκα χιλιάδες άνθρωποι.