ANAΛΩΣIMA Όλα είναι ορμόνες

Όλα θα τα ανακαλύψει η επιστήμη, όλα θα τα ερμηνεύσει. Οι προβληματισμοί του
παρελθόντος θα γίνουν μακρινή ανάμνηση. Σε τι οφείλεται, ας πούμε, η
ομοφυλοφιλία; Το ερώτημα μου θυμίζει πάντα τον Κώστα Ταχτσή, που προσπαθούσε
να βγάλει άκρη με τις ενοχές του στα διηγήματά του. Αν ζούσε τώρα θα είχε
έτοιμες απαντήσεις για όλα, θα ήταν πολύ πιο ήρεμος. Συνεχώς βγαίνουν
επιστημονικά πορίσματα που διαπιστώνουν ότι η ομοφυλοφιλία δεν οφείλεται στο
περιβάλλον ή στην οικογένεια ή στις παιδικές εμπειρίες, είναι έμφυτη, για τον
έναν ή τον άλλον λόγο. Δεν φταίει η μάνα, δεν φταίει το παιδί, έρχεται μόνο
του. Και το ρήμα «φταίω» είναι λάθος. H τελευταία έρευνα λέει ότι αν μια
γυναίκα γεννά πολλά αγόρια, τότε το δεύτερο ή το τρίτο κ.λπ., έχουν αυξημένες
πιθανότητες να γίνουν ομοφυλόφιλοι. Εξήγηση δεν έχουν βρει. Μήπως η
τεστοστερόνη, η αντρική ορμόνη, τελειώνει και δεν φτάνει για όλα τα αγόρια που
φέρνει μια γυναίκα στον κόσμο; Ακούγονται λίγο αστεία όλ’ αυτά, αλλά μπορεί
και να τα σκεφτεί κανείς, και αναλόγως να πράξει. Ή να μην πράξει, να
βεβαιώνεται απλώς ότι για την ομοφυλοφιλία δεν υπάρχει ενοχή. Ο μύθος του
Αριστοφάνη, αυτός που υποτίθεται ότι διηγείται στο Συμπόσιο του Πλάτωνα, το
είχε ήδη πει, αλλά δεν τον πιστεύαμε. Θυμάστε; Υπήρχαν λέει στη χρυσή εποχή
εκείνα τα τέλεια πλάσματα, αρσενικά, θηλυκά και σερνικοθήλυκα, με δύο κεφάλια,
τέσσερα πόδια κ.λπ., που οι θεοί τα χώρισαν κάποια στιγμή στη μέση. Κι έγιναν
άνθρωποι, δυστυχισμένοι και μισοί, που ψάχνουν σε όλη τη ζωή τους το χαμένο
μισό τους. Τα σερνικοθήλυκα έγιναν ετεροφυλόφιλοι, τα αρσενικά και τα θηλυκά
ομοφυλόφιλοι άντρες και γυναίκες. H πιο παραμυθένια και ήρεμη εκδοχή.