Έρχονται οι βιονικοί άνθρωποι!

H ιδέα να αναπτυχθεί δέρμα γύρω από μέταλλο, όπως συμβαίνει σε ταινίες
επιστημονικής φαντασίας όπως οι «Εξολοθρευτής» και «Ρόμποκοπ», εφαρμόσθηκε για
πρώτη φορά από ομάδα Βρετανών επιστημόνων.

Το επίτευγμα, το οποίο πραγματοποιήθηκε αφού μελετήθηκε λεπτομερώς πώς το
δέρμα «σφραγίζει» γύρω από τα κέρατα των ελαφιών, ανοίγει τον δρόμο για
σημαντικές προόδους στην τεχνολογία των τεχνητών μελών, περιλαμβανομένης της
χρήσης βιονικών μελών που να ελέγχονται ρομποτικά από τα νεύρα μέσω
ηλεκτροδίων.

Οι πρώτες δοκιμές της νέας τεχνολογίας πραγματοποιούνται σε μια ομάδα ασθενών,
στην οποία περιλαμβάνονται δύο πρόσωπα που ακρωτηριάστηκαν στα χέρια από τις
τρομοκρατικές βομβιστικές επιθέσεις της 7ης Ιουλίου 2005 στο Λονδίνο. H νέα
τεχνολογία επιτρέπει σε τεχνητά χέρια, πόδια, αντίχειρες και άλλα δάκτυλα να
προσδένονται απ’ ευθείας στον σκελετό με χρήση μεταλλικών εμφυτευμάτων που
προεξέχουν από το δέρμα. Εφόσον ο ιστός καταφέρει να σφραγίσει την περιοχή
γύρω από τη μεταλλική προεξοχή, ελπίζεται ότι το πιο μακροπρόθεσμο πρόβλημα –
το γεγονός δηλαδή ότι το εμφύτευμα γίνεται μια περιοχή πρόσφορη σε σοβαρές
μολύνσεις – τελικά θα ξεπεραστεί.

Ερευνητές στο Κέντρο Βιοϊατρικής Μηχανικής του University College του
Λονδίνου, σε συνεργασία με το Stanmore Institute Worldwide, μια εταιρεία
ιατρικών μηχανημάτων, ανέπτυξαν τη νέα επαναστατική τεχνική, την Ενδοοστεϊκή
Διαδερμική Πρόσθεση (Intraosseous Transcutaneous Amputation Prosthesis, ΙΤΑΡ),
ώστε ο δερματικός ιστός να κολλάει στο μέταλλο.

Πιο άνετα

H τεχνική, η οποία περιγράφεται σε ένα άρθρο που θα δημοσιευτεί σύντομα στη
βρετανική Επιθεώρηση Ανατομίας (Journal of Anatomy), καθιστά τις προσθέσεις
ισχυρότερες και πιο χρήσιμες – δεν έχουν δηλαδή μόνον αισθητικό αποτέλεσμα.
Συνδέοντας τα τεχνητά μέλη με το οστό, ο σφραγισμένος με δέρμα μεταλλικός
σύνδεσμος δημιουργεί στους ασθενείς μια καλύτερη αίσθηση αφής. Επειδή τα μέλη
είναι συνδεδεμένα με τον σκελετό, και όχι απλώς προσαρμοσμένα με λουριά ή άλλο
τρόπο στο υπόλειμμα του ακρωτηριασμένου μέλους, είναι πιο άνετα και λιγότερο
πιθανό να δημιουργήσουν πληγές από την πίεση, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν
σοβαρά προβλήματα στους ακρωτηριασμένους.

Οι επιστήμονες λένε πως η τεχνική έχει ήδη δείξει ότι επηρεάζει σημαντικά τη
ζωή ανθρώπων που, για παράδειγμα, έχουν χάσει έναν αντίχειρα. Ένας ασθενής που
συμμετείχε στη δοκιμή μπόρεσε να χρησιμοποιήσει στιλό και να γράψει για πρώτη
φορά εδώ και δέκα χρόνια. Σε περίπτωση κομμένου αντίχειρα, ένας μεταλλικός
πίρος συνδέεται με το εναπομείναν οστό του αντίχειρα, καθώς επεκτείνεται και
από τις δύο πλευρές της απόληξης του ακρωτηριασμένου μέλους, περνώντας μέσα
από το δέρμα. Μια πρόσθεση συνδέεται στη συνέχεια με τον πίρο αυτό, συνδέοντας
το ψεύτικο δάκτυλο άμεσα με τα οστά του χεριού του ασθενούς. Ο τεχνητός
αντίχειρας γίνεται έτσι πιο δυνατός και μπορεί να χρησιμοποιηθεί πραγματικά.
Περίπου το 40% της χρησιμότητας του χεριού χάνεται όταν κόβεται ο αντίχειρας.

Οι επιστήμονες σχεδιάζουν να εξερευνήσουν τη δυνατότητα να ελέγχονται τα
τεχνητά μέλη με χρήση ηλεκτροδίων προσαρμοσμένων στο νευρικό σύστημα του
ασθενούς. Αυτό θα επιτρέψει στα εμφυτεύματα να ελέγχονται βιονικά. H
τεχνολογία έχει ήδη γίνει αντικείμενο επιτυχημένων πειραμάτων στην Αμερική,
αλλά η ανάπτυξή της εμποδίζεται από την αδυναμία να αποφευχθούν οι μολύνσεις
ανάμεσα στο μέταλλο και το δέρμα.

© The Times, 2006