ΓNΩMH Tο παρελθόν έχει κάτι να διδάξει…

Στο σκοτάδι. Με κεριά και φωτογραφίες φυλακισμένων συγγενών τους στα χέρια, δεκάδες μικροί Παλαιστίνιοι αξιώνουν την απελευθέρωσή τους από τις ισραηλινές φυλακές

Οι απαγωγείς του νεαρού Ισραηλινού στρατιώτη γνώριζαν πως οι σύντροφοί του θα
τον αναζητούσαν και πως το τέλος θα ερχόταν γρήγορα αν οι Ισραηλινοί έβρισκαν
το καταφύγιό τους. Οι διοικητές τους λοιπόν τούς έδωσαν συγκεκριμένες οδηγίες:
«”Αν παρατηρήσετε την οποιαδήποτε κίνηση γύρω από το σπίτι, το πρώτο πράγμα
που θα κάνετε είναι να σκοτώσετε τον στρατιώτη… Μη σκεφτείτε τη ζωή σας”.
Από εκείνη τη στιγμή και εξής, κάποιος στεκόταν πλάι στον στρατιώτη 24 ώρες το
24ωρο»…

Ο άνθρωπος που περιγράφει την ιστορία αυτή ονομάζεται Ιμάντ Φαλούτζι. Πρώην
ηγέτης της Χαμάς, ήταν ένα από τα στελέχη της οργάνωσης που διαπραγματεύτηκε
μυστικά με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Γιτζάκ Ράμπιν την απελευθέρωση του
Αμερικανοϊσραηλινού δεκανέα Ναχσόν Γουαξμάν. Ήταν Οκτώβριος του 1994. Ο
20χρονος Γουαξμάν έκανε οτοστόπ κοντά στο Τελ Αβίβ. Ήθελε να πάει στο σπίτι
του, στην Ιερουσαλήμ. Στο αυτοκίνητο που σταμάτησε για να τον πάρει επέβαιναν
άνδρες με κιπά και μαύρα καπέλα – έμοιαζαν με ορθόδοξους Εβραίους. Στην
πραγματικότητα όμως ήταν μεταμφιεσμένοι μαχητές της Χαμάς. Οδήγησαν τον νεαρό
στρατιώτη σε μια ήσυχη περιοχή του Μπιρ Ναμπάλα, ενός χωριού της Δυτικής Όχθης
μόλις τρία χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι του, και τον υποχρέωσαν να μπει σε
ένα διώροφο σπίτι. Κατόπιν, έφτιαξαν ένα βίντεο με τον εμφανώς τρομοκρατημένο
Γουαξμάν να ζητεί από τον Ράμπιν να εισακούσει το αίτημα της Χαμάς περί
απελευθέρωσης Παλαιστινίων κρατουμένων – ειδικότερα του φυλακισμένου ιδρυτή
και πνευματικού ηγέτη της οργάνωσης, σεΐχη Αχμέντ Γιασίν.

Όπως και ο σημερινός πρωθυπουργός, Εχούντ Ολμέρτ, έτσι και ο Ράμπιν απέρριψε
δημοσίως το ενδεχόμενο διαπραγματεύσεων ή συμβιβασμού με τους απαγωγείς.
Παρασκηνιακά, μετέφερε στη Χαμάς το μήνυμα πως «θα απελευθέρωνε τον Γιασίν,
αλλά μόνο αφού απελευθερωνόταν ο Γουαξμάν». Ο Φαλούτζι και οι υπόλοιποι ηγέτες
της Χαμάς δεν τον πίστεψαν. Δέχθηκαν όμως να παρατείνουν τη διορία που είχαν
δώσει στο Ισραήλ για 24 ώρες. Έδωσαν έτσι στις ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες
και στον στρατό τον χρόνο που χρειαζόταν για να εντοπίσουν το καταφύγιο των
απαγωγέων.

Ήταν 14 Οκτωβρίου, έξι εικοσιτετράωρα μετά την απαγωγή – η μέρα που
ανακοινώθηκε η απονομή του Νόμπελ Ειρήνης στον Ράμπιν, τον υπουργό Εξωτερικών
Σιμόν Πέρες και τον Γιάσερ Αραφάτ. Οι Ισραηλινοί κομάντος εισέβαλαν στο
καταφύγιο και άρχισαν να ανατινάσσουν τις ενισχυμένες πόρτες που τους χώριζαν
από τον 20χρονο δεκανέα. Όταν έφτασαν ωστόσο στον δεύτερο όροφο, τον βρήκαν
νεκρό, με μια σφαίρα στον αυχένα και μια δεύτερη στο στέρνο, δεμένο ακόμα σε
μια καρέκλα.

Σήμερα, ο Φαλούτζι λέει πως η απαγωγή του Γουαξμάν ήταν ένα λάθος. Φοβάται
όμως πως ο νεαρός Ισραηλινός δεκανέας που κρατείται όμηρος τις τελευταίες
εννέα ημέρες από μαχητές της Χαμάς και των Επιτροπών Λαϊκής Αντίστασης, ο
Γκιλάντ Σαλίτ, θα έχει το ίδιο τέλος αν το Ισραήλ εξακολουθήσει να απορρίπτει
τις διαπραγματεύσεις με τους απαγωγείς και επιχειρήσει, εφόσον εντοπίσει το
κρησφύγετό τους, να τον απελευθερώσει. H Γάζα, επισημαίνει, είναι πολύ πιο
«δύσβατη» από τη Δυτική Όχθη. Και αν το παρελθόν έχει κάτι να διδάξει, αυτό
είναι ότι ο Σαλίτ έχει, 24 ώρες το 24ωρο, ένα πιστόλι κολλημένο στον κρόταφο.