ΓNΩMH Πότε δημοσιεύουμε ένα μυστικό;

Μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001, οι διευθυντές των αμερικανικών εφημερίδων
βρέθηκαν αντιμέτωποι με βασανιστικές επιλογές στην κάλυψη των προσπαθειών της
κυβέρνησης να προστατεύσει τη χώρα από τους τρομοκράτες. Όλοι μας, σε διάφορες
περιπτώσεις, αποσιωπήσαμε πληροφορίες επειδή ήμασταν πεπεισμένοι ότι η
δημοσίευσή τους θα εξέθετε σε κίνδυνο ζωές. Σε άλλες περιπτώσεις, όλοι μας
αποφασίσαμε να δημοσιεύσουμε απόρρητες πληροφορίες παρά τις ζωηρές αντιρρήσεις
της κυβέρνησης.

Τον περασμένο μήνα, οι εφημερίδες μας αποκάλυψαν ένα μυστικό πρόγραμμα της
κυβέρνησης Μπους για να παρακολουθεί τις διεθνείς τραπεζικές συναλλαγές. Αυτή
η δημοσίευση έκανε κάποιους να μιλήσουν για «προδοσία» και να προτείνουν να
φυλακίζονται οι δημοσιογράφοι σε τέτοιες περιπτώσεις.

Είμαστε ανταγωνιστές. Οι εφημερίδες μας ανταγωνίζονται σε εκατοντάδες μέτωπα
καθημερινά. Όμως, ας μη γελιέται κανείς, οι δημοσιογράφοι έχουν ένα τεράστιο
και προσωπικό ενδιαφέρον για την ασφάλεια της Αμερικής. Το έργο μας, ιδιαίτερα
σε καιρούς σαν τους σημερινούς, είναι να δίνουμε στους αναγνώστες μας
πληροφορίες με τις οποίες θα είναι σε θέση να κρίνουν πόσο καλά αγωνίζονται οι
αιρετοί ηγέτες τους για λογαριασμό τους και με ποιο τίμημα.

Τα τελευταία χρόνια, οι εφημερίδες μας έδωσαν στους Αμερικανούς πάρα πολλές
πληροφορίες που ο Λευκός Οίκος δεν είχε καμία πρόθεση να γνωστοποιήσει
(απόρρητα μυστικά για τις αμφίβολης αξίας πληροφορίες των μυστικών υπηρεσιών
που οδήγησαν στον πόλεμο στο Ιράκ, για την κακοποίηση κρατουμένων στο Ιράκ και
το Αφγανιστάν, για τη μεταφορά υπόπτων σε χώρες όπου γίνονται βασανιστήρια,
για παρακολουθήσεις χωρίς ένταλμα).

Οι άνθρωποι της κυβέρνησης τα θέλουν όλα δικά τους. Μας θέλουν να
προστατεύουμε τα μυστικά τους, μας θέλουν και να διατυμπανίζουμε τις επιτυχίες
τους. Όμως, το ζήτημα δεν είναι πάντα αν πρέπει κανείς να δημοσιεύσει κάτι ή
να το «θάψει». Για λόγους ασφαλείας, μερικές φορές παραλείπουμε λεπτομέρειες
που είναι περιττές για τον αναγνώστη, αλλά που θα μπορούσαν να αποδειχτούν
πολύτιμες για κάποιους άλλους. Κατόπιν αιτήματος της κυβέρνησης, η «Ουάσιγκτον
Ποστ» συμφώνησε να μην κατονομάσει τις χώρες όπου διατηρούσε μυστικές φυλακές
η CIA. Οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης», σε άρθρο τους για τις παρακολουθήσεις από
την Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας παρέλειψαν μερικές τεχνικές λεπτομέρειες.

Καταλαβαίνουμε ότι οποιοσδήποτε έντιμος άνθρωπος μπορεί να διαφωνήσει με
οποιαδήποτε από αυτές τις επιλογές – να δημοσιεύσουμε ή να μη δημοσιεύσουμε
κάτι. Όμως, η ευθύνη γι’ αυτές τις αποφάσεις ανήκει στους διευθυντές των
εφημερίδων – είναι κι αυτό ένα επακόλουθο της ανεξαρτησίας μας. Δεν είναι μια
ευθύνη που την παίρνουμε αψήφιστα. Και δεν είναι μια ευθύνη που μπορούμε να
την παραδώσουμε στην κυβέρνηση.

Ο Ντιν Μπάκετ είναι διευθυντής της εφημερίδας «Los Angeles Times» και ο
Μπιλ Κέλερ διευθυντής της εφημερίδας «New York Times».