ΓPAMMATA ΣTIΣ MATIEΣ Δάσκαλοι

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Θαν. Σταματέλος, Καστέλλι Παρνασσίδας, γράφει:

«Από το 1961 είμαι κολλημένος με την εφημερίδα “TA NEA”. Ήταν η χρονιά που ένα
15χρονο χωριατόπαιδο βρέθηκε στο κεντρικότερο σημείο της Αθήνας: στην οδό
Βουλής και Ερμού, ο θείος μου Παν. Σταματέλος με τη γυναίκα του, Θεός σχωρέσ’
τους, είχαν ραφτάδικο επιπέδου, με 6 κοπέλες προσωπικό κι εγώ έκανα βοηθητικές
δουλειές, ενώ απαραιτήτως καθημερινά στις 12 το μεσημέρι κατέβαινα να πάρω “TA
NEA” και, γυρίζοντας στο μαγαζί, όση δουλειά και να είχε ο θείος, του έδινα
την εφημερίδα και, μόλις έπιανε το νόημα του θέματος στα “Εύθυμα και σοβαρά”
του Δημήτρη Ψαθά έλεγε με ικανοποίηση, “πάλι τους τα σέρνει ο Ψαθάς”.

Όταν διάβαζε το χρονογράφημα, έπιανε πάλι δουλειά και θα συνέχιζε στη
μεσημεριάτικη διακοπή. Ορισμένες φορές η θεία μου έπαιρνε την εφημερίδα στο
σπίτι, κάτι συνέβη όμως και δεν την ξαναπήρε από το μαγαζί. Ποια ήταν η αιτία;
Ο θείος, η θεία και η πολύ όμορφη μοναχοκόρη τους Ελένη ένα βράδυ με πήραν
παρέα τους και πήγαμε σε ζαχαροπλαστείο της Πλατείας Συντάγματος. Μετά το
γλυκό άνοιξαν κουβέντα για την επικαιρότητα. Κάποια στιγμή, είπα και εγώ την
άποψή μου. Είδαν πως ήμουν καλά ενημερωμένος. Τους είπα, τότε, ότι κάθε βράδυ,
μετά το φαγητό στο υπόγειο μαγειρείο της οδού Λέκκα, έκανα μια βόλτα στο
Ζάππειο, απολαμβάνοντας και το μουσικό πρόγραμμα της “Αίγλης”, από το παγκάκι
φυσικά, και γυρίζοντας στο μαγαζί, πριν πέσω για ύπνο, διάβαζα την εφημερίδα.

To χάρηκαν οικογενειακώς. Όμως το καλύτερο για μένα ήταν που στη συνέχεια
πολλές φορές την ώρα της δουλειάς και θέλοντας ο μπάρμπας μου να μού δίνει
θάρρος έπιανε κουβέντα μαζί μου για διάφορα θέματα. Ο λόγος που διψούσα για
διάβασμα ήταν που δεν βοηθήθηκα από τους δασκάλους μου στο Δημοτικό Σχολείο.
Αν με βοηθούσαν λίγο, θα μπορούσα να παρακολουθήσω και να τελειώσω το
Γυμνάσιο. Να, λοιπόν, γιατί αναγνωρίζω για δασκάλους τους μεγάλους, παλιούς
και νέους, δημοσιογράφους που πέρασαν από “TA NEA”.

Εκεί όμως που πρέπει να σταθώ και να νιώθω πως πήρα και απολυτήριο Λυκείου
ήταν πέρσι του ” Άη Λευτέρη”, που ήλθα κ. Παπαδόπουλε να σας ευχηθώ χρόνια
πολλά για τη γιορτή σας. “Μα, γιατί να κάνεις τον κόπο και να έλθεις από την
Παρνασσίδα;” μού είπατε. Ήλθα, γιατί νιώθω υποχρεωμένος, που εγώ, με γνώσεις
Δημοτικού, βλέπω να δημοσιεύονται απόψεις και προτάσεις μου στις “Ματιές”. Δεν
είναι σημαντικό;».