PIΠEΣ Συμφέροντα

ΓΙΑ μια ακόμα φορά η κυβέρνηση δείχνει την ανικανότητά της να χειριστεί
το ζήτημα της μεταρρύθμισης στα Πανεπιστήμια. Γιατί βέβαια την ώρα που
υποτίθεται ότι καλεί σε διάλογο φροντίζει να πυροδοτήσει την ένταση με διάταξη
για το πανεπιστημιακό άσυλο που θα μπορούσε να ερμηνευτεί και ως πρόσκληση για
αστυνομικές παρεμβάσεις κατά των καταλήψεων.

KATA τα άλλα, το νομοσχέδιο της κ. Γιαννάκου αποτελεί μια ακόμα χαμένη
ευκαιρία για αλλαγές στο Πανεπιστήμιο: την ώρα που όλοι αναγνωρίζουν την
ανάγκη για μια ποιοτική επανάσταση, το υπουργείο Παιδείας μοιάζει να
ασχολείται με ζητήματα διαδικασίας.

ΟΡΙΣΜΕΝΑ από αυτά μπορεί και πρέπει να συζητηθούν. Άλλωστε ούτε οι
περιορισμοί στους αιώνιους φοιτητές ούτε τα μοναδικά συγγράμματα ούτε η
καθολική ψηφοφορία των φοιτητών για την εκλογή των καθηγητών μπορεί στα σοβαρά
να υποστηριχθεί ότι υποσκάπτουν τον δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της παιδείας.

THN ίδια στιγμή, ωστόσο, ποιος θα μπορούσε στα σοβαρά να υποστηρίξει
ότι τέτοιου είδους επιμέρους και αποσπασματικά μέτρα πρόκειται να ανεβάσουν το
επίπεδο των σπουδών; Θα αλλάξει την αξία των πτυχίων η νέα διαδικασία για το
άσυλο ή μήπως οι απόντες έτσι κι αλλιώς «αιώνιοι» εμποδίζουν τους φοιτητές να
αφιερωθούν, όσοι θέλουν, στις σπουδές τους;

ΠΟΣΟ μάλλον που μεγάλα ζητήματα όπως η χρηματοδότηση των Σχολών, η
δημιουργία επαρκών υποδομών – από αίθουσες και εργαστήρια ώς βιβλιοθήκες – και
κυρίως η αλλαγή νοοτροπίας καθηγητών και φοιτητών με τα σωστά κίνητρα και
αντικίνητρα ούτε καν μπαίνουν προς συζήτηση.

KAI ίσως είναι αυτός ο σοβαρότερος λόγος για την ανάγκη ενίσχυσης της
αυτονομίας των AEI: στο σημείο που έχουμε φτάσει το πλέγμα των συγκρουόμενων
συμφερόντων είναι τέτοιο που οδηγεί στην ακινησία. Αν οι ίδιες οι Σχολές
αναλάβουν την τύχη τους, ίσως υπάρξει κίνητρο να βελτιωθούν!