Tρένο κατά M. Kωνσταντίνου

Τα έργα για την υποθαλάσσια σιδηροδρομική ζεύξη της ευρωπαϊκής και της
ασιατικής ακτής στην Κωνσταντινούπολη έφεραν στο φως το από αιώνες χαμένο
λιμάνι και τα τείχη της πόλης, που έκτισε ο Μέγας Κωνσταντίνος. Σπουδαίο το
εύρημα, αφού ελάχιστα σώζονται από την εποχή – το 323-330 μ.X. – που χιλιάδες
εργάτες έχτιζαν στο παλιό Βυζάντιο τα παλάτια και τα δημόσια κτίρια της Νέας
Ρώμης. Σε επιχώσεις και απόσταση 400 μέτρων από τη σημερινή ακτή, στο
Γενίκαπι, ανακαλύφθηκε από Τούρκους αρχαιολόγους, με επικεφαλής τον Μετίν
Γκιοκτσάι, το Λιμάνι του Ελευθερίου με την προκυμαία, ξύλινους πασσάλους και
τον σκελετό ενός βυζαντινού πλοίου. Επίσης και λείψανα του τείχους του
Κωνσταντίνου που καταστράφηκε από σεισμό και αντικαταστάθηκε από τα τείχη του
Θεοδοσίου που σώζονται σε πολλά σημεία. Τι θα γίνει από δω και μπρος; Θα
διατηρηθεί άραγε το σπουδαίο εύρημα, θα έρθουν στο φως και άλλα ευρήματα ή θα
τα… πατήσει το τρένο; Όποια κι αν θα είναι η έκβαση της μοιραίας συνάντησης
του συρμού με την Ιστορία, αυτό που χρειάζεται να γίνει τώρα, είναι να
ολοκληρωθεί η αποκάλυψη, να αποτυπωθεί το απρόσμενο εύρημα εξονυχιστικά ώστε
να σωθεί τουλάχιστον για την επιστήμη. Όμως τα δημόσια έργα βιάζονται. Με το
ζόρι παραχώρησαν οι τουρκικές αρχές τον χώρο για τη σωστική ανασκαφή, όπως
επιβάλλει η επιστημονική δεοντολογία. Μια εκτενής και συστηματική έρευνα
απαιτεί πολλά σε χρόνο και χρήμα. Πολύ φοβάμαι ότι σύντομα θα ακουσθεί το
σφύριγμα του τρένου.