20 ΕPΩTHΣEIΣ ΣTAYPOYΛA AΞAPΛIAN


MHTEPA ΤΟΥ ΘΑΝΟΥ ΑΞΑΡΛΙΑΝ, ΘΥΜΑΤΟΣ ΤΗΣ 17N
H μητέρα του Θάνου Αξαρλιάν, που έπεσε θύμα της 17N, δεν δέχθηκε ποτέ τη
συγγνώμη του Δημήτρη Κουφοντίνα, ο οποίος αναγνώρισε ότι η συγκεκριμένη
ενέργεια ήταν λάθος της οργάνωσης. Δεκατέσσερα χρόνια μετά τη δολοφονία του
παιδιού της, η Σταυρούλα Αξαρλιάν ομολογεί ότι η στάση της θα ήταν διαφορετική
αν οι κατηγορούμενοι είχαν ακούσει την έκκλησή της και είχαν καταθέσει τα
όπλα, γιατί «η θυσία του Θάνου θα γινόταν αφορμή να μη θρηνήσουν και άλλες
οικογένειες».
Σε λίγες ημέρες συμπληρώνονται 14 χρόνια από τη δολοφονία του Θάνου. Ποιες
ήταν οι πρώτες σκέψεις όταν το καλοκαίρι του 2002 μάθατε για τη σύλληψη των
μελών της 17N;
Ένιωσα ανακούφιση. Πίστευα ότι η ώρα της δικαιοσύνης είχε έρθει και γι’
αυτούς.
Τα συναισθήματά σας όταν είδατε για πρώτη φορά από κοντά τους
κατηγορουμένους;
Δεν θέλησα να τους δω. Δεν με ενδιαφέρουν αυτοί οι άνθρωποι.
H δική σας κατάθεση υποχρέωσε τον Δ. Κουφοντίνα να ζητήσει συγγνώμη. Την
επιστρέψατε αυτούσια. Γιατί;
H συγγνώμη για να αξίζει πρέπει να δίνεται έμπρακτα και στον σωστό χρόνο. Εδώ
δεν έγινε τίποτα απ’ αυτά.
Ορισμένοι μίλησαν τότε για «μεταμέλεια» του κατηγορουμένου. Ήταν
ειλικρινής;
Θα ήταν ειλικρινής αν αφορούσε όλα τα θύματα.
Κάποιοι άλλοι μίλησαν για «αθώα θύματα». Συμφωνείτε;
Μόνο όποιος συμμερίζεται τη λογική της 17N χωρίζει τα θύματα σε «περαστικούς»
και «επιλεγμένους στόχους».
Αν τα μέλη της 17N είχαν ακούσει τότε την έκκλησή σας να σταματήσουν τη
δράση τους θα ήταν διαφορετική η στάση σας απέναντί τους;
Ναι, γιατί η θυσία του Θάνου θα γινόταν αφορμή να μη θρηνήσουν και άλλες
οικογένειες.
Μετά τη δολοφονία του γιου σας αγωνιστήκατε για τη σύσταση Συλλόγου
Αλληλεγγύης στα Θύματα της Τρομοκρατίας. Ήταν εύκολη απόφαση;
Ναι, γιατί δυστυχώς δεν υπήρχε επίσημος φορέας για τη στήριξη των θυμάτων της
τρομοκρατίας.
Ποιες δυσκολίες συναντήσατε;
Κανένα ενδιαφέρον. Καμιά ενημέρωση. Καμιά βοήθεια. Την εποχή εκείνη μάλιστα
ακόμα και η λέξη «τρομοκρατία» ήταν ταμπού.
Ποιοι ήταν «σύμμαχοι» στον αγώνα σας;
Απλοί πολίτες και φίλοι που είχαν τα ίδια πιστεύω.
Τα χρόνια που μεσολάβησαν έχει κάτι αλλάξει σε σχέση με τον τρόπο που
αντιμετωπίζουν οι αρμόδιοι τις οικογένειες θυμάτων τρομοκρατίας;
Πολύ λίγα πράγματα και πολύ καθυστερημένα. Μόλις φέτος καθιερώθηκε επίσημα
«ημέρα μνήμης» για τα θύματα.
Ποιος ο στόχος του Συλλόγου;
Να στηρίξει με κάθε τρόπο τα θύματα και να δείξει ότι το πρόβλημα της
τρομοκρατίας σε ένα κράτος δικαίου δεν περιορίζεται μόνο στην επιλογή των
τρόπων καταπολέμησης της τρομοκρατίας, αλλά αφορά εξίσου και την επιλογή των
τρόπων στήριξης των θυμάτων.
Έχετε γνωρίσει πολλούς που οι δικοί τους άνθρωποι έπεσαν θύματα
τρομοκρατικών ενεργειών. Υπάρχει κάποιος που σας άγγιξε ιδιαίτερα;
H εικόνα της οκτάχρονης Γεωργίας Βέλιου στην κηδεία του πατέρα της.
Γιατί νομίζετε ότι πολλοί μάρτυρες δεν προσέρχονται στο Εφετείο;
Δυστυχώς, δεν υπάρχει καμιά επίσημη μέριμνα για τη βοήθεια και διευκόλυνση των
μαρτύρων, ειδικά σε δίκες που διαρκούν μεγάλο χρονικό διάστημα.
H αποδεικτική διαδικασία διεξάγεται μέσα σε μία άδεια δικαστική αίθουσα. Τι
άλλαξε τα χρόνια που μεσολάβησαν;
Απλώς χαμήλωσαν τα φώτα της δημοσιότητας.
Ζήσατε την πρώτη και τη δεύτερη δίκη της 17N. Βλέπετε διαφορές;
Το αίτημα για απονομή δικαιοσύνης μένει απαράλλακτο.
Οι πρωτόδικες ποινές σάς ικανοποίησαν ηθικά;
Δεν υπάρχει ποινή που να φέρνει τους νεκρούς πίσω.
H απόφαση εκείνη αποτέλεσε νομικό κεκτημένο για τα θύματα;
Θα αποτελούσε νομικό κεκτημένο αν ο νόμος στον οποίο στηρίχθηκε η απόφαση μάς
είχε αντιμετωπίσει ως θύματα τρομοκρατικών πράξεων και όχι ως θύματα κοινών
ανθρωποκτονιών.
Ήταν ένα μήνυμα και για άλλες υποθέσεις τρομοκρατίας;
Πίστευα ότι ήταν, αλλά η πραγματικότητα με διαψεύδει.
Τι περιμένετε από αυτό το δικαστήριο;
Ό,τι περιμένει κάθε Έλληνας πολίτης από τον φυσικό του δικαστή.
Το μεγαλύτερο όνειρό σας.
Δεν έχω πια όνειρα, μετά τον χαμό του Θάνου.













