PIΠEΣ Παλικαρισμοί

AN είχε ρωτήσει, θα την είχαν προειδοποιήσει ότι στην Ανώτατη Παιδεία
δεν χωράνε παλικαρισμοί. Θα είχε αποφύγει έτσι την ταπείνωση και, το
σημαντικότερο, θα υπήρχαν κάποιες έστω πιθανότητες για μια συναινετική
διαδικασία μεταρρύθμισης.

ANTI για διαλλακτικότητα όμως η κ. Γιαννάκου επέλεξε τις προκλητικές
και ειρωνικές δηλώσεις εις βάρος των πανεπιστημιακών υιοθετώντας τακτική
μετωπικής αντιπαράθεσης. Ήλπιζε ότι οι κινητοποιήσεις θα εκφυλιστούν μέσα στο
καλοκαίρι και θα μπορέσει να περάσει εν μέσω θερινής ραστώνης το νομοσχέδιό
της.

ΑΠΟΔΕΙΧΘΗΚΕ εκτός τόπου και χρόνου. Έρχεται λοιπόν σήμερα να υποσχεθεί
διάλογο χωρίς προϋποθέσεις και χρονικούς περιορισμούς ενώ ταυτόχρονα
δεσμεύεται ότι θα φέρει το νομοσχέδιο στην ολομέλεια τον Σεπτέμβριο. Το μόνο
που μένει να φανεί είναι αν θα επιμείνει στις προτάσεις της ή αν η υποχώρησή
της θα είναι ολοκληρωτική προκειμένου να αποφύγει το πολιτικό κόστος.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ για την κ. Γιαννάκου ο ξαφνικός της έρωτας με τον διάλογο
έρχεται με μεγάλη καθυστέρηση και αφού προηγουμένως έχει καταφέρει με τα MAT
και την αλαζονεία να δημιουργήσει κλίμα απόλυτης δυσπιστίας απέναντί της.

AN πράγματι επιθυμεί η κυβέρνηση να προχωρήσει την εκπαιδευτική
μεταρρύθμιση – και η Παιδεία είναι σαφές ότι έχει ανάγκη από βαθιές τομές -,
τότε οφείλει να καταλάβει ότι θα πρέπει να ξεκινήσει από μηδενική βάση.

ΓΙΑΤΙ πριν τεθούν προς συζήτηση οι επιμέρους αλλαγές, όπως αυτές που
διέρρεε η κ. Γιαννάκου για την αξιολόγηση ή τα χρόνια σπουδών, θα πρέπει πρώτα
να απαντήσει στις πραγματικές αγωνίες φοιτητών και καθηγητών.

ΟΤΙ δηλαδή το Δημόσιο Πανεπιστήμιο θα ενισχυθεί και οικονομικά και δεν
θα είναι ο φτωχός συγγενής των ξένων και των ιδιωτικών, ότι θα ληφθούν μέτρα
για την ενίσχυση του κύρους των πτυχίων και ότι η αυτοτέλεια των AEI δεν θα
είναι γράμμα κενό αλλά θα κατοχυρώνεται στην πράξη.

ΤΟΤΕ και μόνο τότε μπορεί να υπάρξει η απαραίτητη συναίνεση για
μεταρρυθμίσεις!